Aleksandr Kokorin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandr Kokorin
Александр Кокорин
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Aleksandr Aleksandrowicz Kokorin
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1991
Wałujki, Rosja
Wzrost 183 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Zenit Petersburg
Numer w klubie 9
Kariera juniorska
Lata Klub
2002–2007 Lokomotiw Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2008–2013 Dinamo Moskwa 114 (19)
2013 Anży Machaczkała 0 (0)
2013–2016 Dinamo Moskwa 57 (22)
2016–2019 Zenit Petersburg 62 (17)
W sumie: 233 (58)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2011–2017  Rosja 48 (12)

Aleksandr Aleksandrowicz Kokorin (ros. Александр Кокорин; ur. 19 marca 1991 w Wałujkach) – rosyjski piłkarz występujący na pozycji napastnika. 48-krotny reprezentant kraju.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

W zespole Dinama Moskwa zadebiutował 4 października 2008 w meczu przeciwko Saturnowi Ramienskoje. Strzelając bramkę w 18. minucie spotkania stał się najmłodszym strzelcem bramki w historii Rosyjskiej Priemjer-Ligi (17 lat i 199 dni). 29 lipca 2009 zdobył zwycięską bramkę w wygranym 1–0 meczu z Celtic FC w pierwszej części dogrywki rundy kwalifikacyjnej Ligi Mistrzów w Glasgow, jednak jego klub nie zdołał dostać się do fazy grupowej.

22 września 2012 zagrał swój setny mecz w Priemjer-Lidze.

Przed sezonem 2013/14 trafił do Anży Machaczkała[1] za 19 mln €, jednak w związku z dużymi problemami finansowymi klubu z Dagestanu, zawodnik wraz z Igorem Denisowem i Jurijem Żyrkowem 7 sierpnia 2013 roku powrócił do Dinama Moskwa za nieujawnioną kwotę[2]. Pierwszy raz po powrocie zagrał w meczu z Zenitem, wchodząc w drugiej połowie z ławki.

W pierwszej kolejce logowej sezonu 2014/15 zdobył pierwszego „hat-tricka” w karierze – strzelił trzy gole, a jego drużyna rozbiła FK Rostow 7–3.

30 stycznia 2016 został zawodnikiem Zenita Petersburg[3].

Sprawa karna Mamajewa i Kokorina[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2018 roku Pawieł Mamajew i Aleksandr Kokorin zostali aresztowani pod zarzutem pobicia[4]. Podejrzenie to potwierdziły nagrania z kamer monitoringu, a poszkodowanym okazał się pracownik Ministerstwa Przemysłu i Handlu Rosji, Denis Pak[5]. Obaj piłkarze zostali skazani na karę pozbawienia wolności z nakazem odbywania kary w kolonii karnej o ogólnym rygorze (Mamajew – 17 miesięcy, Kokorin – 18 miesięcy[6][7]).

Swoje oburzenie sytuacją wyraziły: Priemjer-Liga[8], Rosyjski Związek Piłkarski[9], oraz rzecznik prezydenta Rosji, Dmitrij Pieskow[10]. Z kolei trener Rinat Bilaletdinow stwierdził że po odbyciu kary zawodnicy „rozpoczną nowe życie”, a sprawa została przesadnie nagłośniona przez media[11]. Chęć zatrudnienia obu zawodników po wyjściu z więzienia zadeklarował klub Achmat Grozny[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Александр Кокорин перешел в «Анжи», fcdynamo.ru, 10 lipca 2013 (ros.).
  2. «Динамо» представило Денисова, Жиркова и Кокорина, fcdynamo.ru, 16 sierpnia 2013 (ros.).
  3. «Зенит» и «Динамо» достигли договоренности о трансфере Жиркова и Кокорина, fc-zenit.ru, 30 stycznia 2016 (ros.).
  4. Russian footballers Kokorin & Mamaev behind bars for 2 months awaiting trial over drunken assaults, RT International, 12 października 2018 (ang.).
  5. Szymon Piórek, Aleksander Kokorin i Paweł Mamajew pobili rosyjskiego urzędnika, Przegląd Sportowy, 9 października 2018 (pol.).
  6. Андрей Карев, Суд приговорил футболистов Кокорина и Мамаева к реальным срокам, Novayagazeta.ru, 8 maja 2019 (ros.).
  7. Russian football stars Kokorin & Mamaev sentenced to combined 3 years in prison colony over brawls, RT International, 8 maja 2019 (ang.).
  8. Хулиганам не место в футболе!, premierliga.ru, 9 października 2018 (ros.).
  9. Официальная позиция «Зенита» и РФС по поводу драки с участием Александра Кокорина, topspb.tv, 8 października 2018 (ros.).
  10. Дмитрий Песков прокомментировал инцидент с участием Кокорина и Мамаева, topspb.tv (ros.).
  11. Ринат Билялетдинов: «Кокорин и Мамаев с 2020 года начнут новую жизнь», sportbox.ru, 8 maja 2019 (ros.).
  12. Кадыров ждёт Мамаева и Кокорина в «Ахмате», gazeta.ru, 9 maja 2019 (ros.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]