Spartak Moskwa (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy sekcji piłkarskiej klubu Spartak Moskwa. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Spartak Moskwa
«Спартак» Москва
Ilustracja
Pełna nazwa ОАО Футбольный клуб «Спартак» Москва
Przydomek Мясо (Mięso)
Спартачи (Spartaczi)
Красно-белые (Czerwono-Biali)
Barwy          
czerwono-białe
Data założenia 18 kwietnia 1922
Liga Priemjer-Liga
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Moskwa
Stadion Otkrytije Arena
Sponsor techniczny Nike
Właściciel Wagit Alekperow (36,8%)
Leonid Fiedun (32,7%)
inni (30,5%)
Trener Rui Vitória
Asystent trenera Arnaldo Teixeira
Valter Dias
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Spartak Moskwa (ros. «Спартак» Москва) – rosyjski wielosekcyjny klub sportowy z siedzibą w Moskwie, znany z sukcesów sekcji piłkarskiej. Drużyna piłkarska występuje w rozgrywkach Priemjer Ligi. Nazwa pochodzi od Spartakusa, starożytnego wojownika, który wzniecił bunt przeciwko Rzymowi, i początkowo miała być polityczną aluzją[1].

Kluby-protoplaści[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Akt założenia Spartaka

Spartak był założony w 1934 roku przez braci Starostinów, ale historia zespołu sięga do 1922 roku i tę datę klub uznaje oficjalnie[2]. Do historii klubu przypisuje się drużyny Krasnaja Priesnia i Piszczewiki grające w Mistrzostwach Moskwy. Bezpośrednim poprzednikiem Spartaka była natomiast Promkoopieracyja. W czasach Związku Radzieckiego klub oficjalnie był amatorski, chociaż faktycznie prawie zawsze funkcjonował profesjonalnie. Jesienią 1936 roku zdobył swoje pierwsze mistrzostwo ZSRR, a jego popularność w społeczeństwie cały czas rosła.

W latach 60. drużyna Spartaka wywalczyła dwa razy mistrzostwo kraju. Kolejna dekada przyniosła wielki kryzys i w 1976 roku Spartak spadł z elity. Powrót Spartaka był natychmiastowy i w 1979 roku zdobył on mistrzostwo pokonując Dynamo Kijów. Nową historię klub pisał już po rozpadzie Związku Radzieckiego, kiedy to stał się hegemonem nowo utworzonej Top Dywizji w Rosji. W pierwszych 10 latach jej istnienia zespół Spartaka wywalczył 9 razy mistrzostwo i reprezentował Rosję w rozgrywkach Ligi Mistrzów, Pucharu UEFA i Pucharu Zdobywców Pucharów.

Problemy zaczęły się wraz ze śmiercią prezesa klubu Nikołaja Starostina, który powierzył całą opiekę nad drużyną trenerowi Olegowi Romancewowi. Spartak popadł w kłopoty finansowe, a przejął go bogaty biznesmen Andriej Czerwiczenko, który traktował klub jako pralnię brudnych pieniędzy. Wraz z jego odejściem 2004 roku Spartak zaczął powoli odzyskiwać dawną pozycję i w 2005 zdobył wicemistrzostwo Rosji, pozbawiając go w ostatniej kolejce Lokomotiw Moskwa i kwalifikując się do eliminacji do Ligi Mistrzów 2006/2007. Od jesieni 2003 roku do końca 2007 roku podstawowym bramkarzem klubu był reprezentant Polski, były zawodnik Szachtara Donieck i Legii WarszawaWojciech Kowalewski.

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 31 sierpnia 2021
Nr Poz. Piłkarz
2 OB Francja Samuel Gigot
3 OB Belgia Maximiliano Caufriez
4 PO Holandia Jorrit Hendrix
6 OB Brazylia Ayrton
7 NA Rosja Aleksandr Sobolew
8 PO Nigeria Victor Moses
9 NA Argentyna Ezequiel Ponce
10 PO Rosja Zielimchan Bakajew
11 NA Szwecja Jordan Larsson
14 OB Rosja Gieorgij Dżykija (kapitan)
17 PO Rosja Aleksandr Łomowickij
18 PO Rosja Nail Umiarow
21 NA Rosja Gieorgij Miełkadzie
Nr Poz. Piłkarz
22 PO Rosja Michaił Ignatow
24 PO Holandia Quincy Promes
29 OB Rosja Ilja Kutiepow
32 BR Rosja Artiom Riebrow
38 OB Rosja Andriej Jeszczenko
39 OB Rosja Pawieł Masłow
47 PO Rosja Roman Zobnin
56 OB Rosja Ilja Gaponow
57 BR Rosja Aleksandr Sielichow
77 PO Rosja Rieziuan Mirzow
92 OB Rosja Nikołaj Rasskazow
98 BR Rosja Aleksandr Maksimienko

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
NA Rosja Maksim Głuszenkow (w Krylji Sowietow Samara do 30 czerwca 2022)
PO Czechy Alex Král (w West Hamie United do 30 czerwca 2022)
Nr Poz. Piłkarz
NA Brazylia Pedro Rocha (w Athletico Paranaense do 30 czerwca 2022)
PO Holandia Guus Til (w Feyenoordzie do 30 czerwca 2022)

Barwy i symbole[edytuj | edytuj kod]

Od początku istnienia klubu jego barwami są kolory czerwony i biały. Autorstwo klubowego herbu przypisuje się Nikołajowi Starostinowi.

1935
1985
1994
1998
2001
2012
2014

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Zdobyte trofea w rozgrywkach Związku Radzieckiego (stan na: 1991 r.)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 12 1936 (jesień), 1938, 1939, 1952, 1953, 1956, 1958, 1962, 1969, 1979, 1987, 1989
II miejsce 11 1937, 1954, 1955, 1968, 1974, 1980, 1981, 1983, 1984, 1985, 1991
III miejsce 11 1936 (wiosna), 1940, 1946, 1948, 1949, 1957, 1961, 1963, 1970, 1982, 1986

Puchar
zdobywca 10 1938, 1939, 1946, 1947, 1950, 1958, 1963, 1965, 1971, 1992
finalista 5 1948, 1952, 1957, 1972, 1981

Puchar Ligi
zdobywca 1 1987
finalista -
Rosja Zdobyte trofea w rozgrywkach Rosji (stan na: koniec sezonu 2020/21)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Coppa Premier League Russa.svg
Mistrzostwo
I miejsce 10 1992, 1993, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2017
II miejsce 6 2005, 2006, 2007, 2009, 2012, 2021
III miejsce 3 1995, 2002, 2018
Trophy Russian Cup Football.svg
Puchar
zdobywca 3 1994, 1998, 2003
finalista 2 1996, 2006
Trophy Russian Super Cup.svg
Superpuchar
zdobywca 1 2017
finalista 3 2004, 2006, 2007

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Przez większość swojej historii Spartak nie miał własnego stadionu; rozgrywał swoje "domowe" mecze na Łużnikach lub korzystał z obiektów innych moskiewskich drużyn.

W 2014 roku otwarto w Moskwie Stadion Otkrytije Ariena. Pierwszy mecz na tym stadionie Spartak rozegrał 5 września 2014, remisując towarzysko z serbską Crveną Zvezdą 1–1.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Wołek: Futbol - historie prawdziwe. s. 116-117. ISBN 978-83-7770-993-1.
  2. Russia - List of Foundation Dates and Name Changes (ang.). RSSSF.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]