Spartak Moskwa (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy sekcji piłkarskiej klubu Spartak Moskwa. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Football pictogram.svg Spartak Moskwa
Pełna nazwa ОАО Футбольный клуб
«Спартак» Москвa
Przydomek Miaso (Mięso)
Krasno-Belye (Czerwono-Biali)
Narodnaya komanda (Drużyna narodu)
Barwy          
Data założenia 1922
Liga Rosyjska Premier Liga
Stadion Stadion Olimpijski Łużniki
Prezes Rosja Leonid Fiedun
Trener Rosja Dmitrij Aleniczew
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Spartak Moskwa (ros. Футбольный клуб «Спартак» Москвa, Futbolnyj Kłub „Spartak” Moskwa) – rosyjski wielosekcyjny klub sportowy z siedzibą w Moskwie, znany z sukcesów sekcji piłkarskiej. Występuje w rozgrywkach Rosyjskiej Premier Ligi. W swojej historii dwunastokrotnie zdobywał mistrzostwo Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, dziewięciokrotnie mistrzostwo Rosji. Ponadto dziesięciokrotny triumfator Pucharu ZSRR oraz trzykrotnie Pucharu Rosji.

Dotychczasowe nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • 1922: MKS Moskwa (ros. МКС («Московский кружок спорта») Москвa)
  • 1923–1925: Krasnaja Priesnia Moskwa (ros. «Красная Пресня» Москвa)
  • 1926–1930: Piszczewiki Moskwa (ros. «Пищевики» Москвa)
  • 1931–1934: Promkoopieracyja Moskwa (ros. «Промкооперация» Москвa)
  • Od 1935: Spartak Moskwa (ros. «Спартак» Москвa)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Spartak był założony 1 stycznia 1922 roku[1] przez braci Starostinów pod nazwą „Moskiewskie kółko sportowe dzielnicy Krasnopriesnienskiej” (MKS). Do 1935 roku występował pod nazwą Krasnaja Priesnia, Piszczewiki, Dukat, Promkoopieracyja. W czasach Związku Radzieckiego klub oficjalnie był amatorski, chociaż faktycznie prawie zawsze funkcjonował profesjonalnie. W 1936 roku zdobył swoje pierwsze mistrzostwo ZSRR, a jego popularność cały czas rosła. W latach 60. drużyna Spartaka wywalczyła dwa razy mistrzostwo kraju. Kolejna dekada przyniosła wielki kryzys i w 1976 roku Spartak spadł z elity. Powrót Spartaka był natychmiastowy i w 1979 roku zdobył on mistrzostwo pokonując Dynamo Kijów. Nową historię klub pisał już po rozpadzie Związku Radzieckiego, kiedy to stał się hegemonem nowo utworzonej Top Dywizji w Rosji. W pierwszych 10 latach jej istnienia zespół Spartaka wywalczył 9 razy mistrzostwo i reprezentował Rosję w rozgrywkach Ligi Mistrzów, Pucharu UEFA i Pucharu Zdobywców Pucharów.

Problemy zaczęły się wraz ze śmiercią prezesa klubu Nikołaja Starostina, który powierzył całą opiekę nad drużyną trenerowi Olegowi Romancewowi. Spartak popadł w kłopoty finansowe, a przejął go bogaty biznesmen Andriej Czerwiczenko, który traktował klub jako pralnię brudnych pieniędzy. Wraz z jego odejściem 2004 roku Spartak zaczął powoli odzyskiwać dawną pozycję i w 2005 zdobył wicemistrzostwo Rosji, pozbawiając go w ostatniej kolejce Lokomotiw Moskwa i kwalifikując się do eliminacji do Ligi Mistrzów 2006/2007. Od jesieni 2003 roku do końca 2007 roku podstawowym bramkarzem klubu był reprezentant Polski, były zawodnik Szachtara Donieck i Legii Warszawa - Wojciech Kowalewski.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Europa
ZSRR
  • Mistrzostwo ZSRR (12 razy): 1936 (jesień), 1938, 1939, 1952, 1953, 1956, 1958, 1962, 1969, 1979, 1987, 1989
  • Wicemistrzostwo ZSRR (11 razy): 1937, 1954, 1955, 1968, 1974, 1980, 1981, 1983, 1984, 1985, 1991
  • III miejsce w Wyższej Lidze ZSRR (11 razy): 1936 (wiosna), 1940, 1946, 1948, 1949, 1957, 1961, 1963, 1970, 1982, 1986
  • Zdobywca Pucharu ZSRR (10 razy): 1938, 1939, 1946, 1947, 1950, 1958, 1963, 1965, 1971, 1992
Rosja
  • Mistrzostwo Rosji (9 razy): 1992, 1993, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001
  • Wicemistrzostwo Rosji (3 razy): 2005, 2006, 2007
  • III miejsce w Rosyjskiej Premier Lidze (2 razy): 1995, 2002
  • Zdobywca Pucharu Rosji (3 razy): 1994, 1998, 2003

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze[edytuj | edytuj kod]

Skład na sezon 2015/2016[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Rosja Anton Mitrjuszkin
3 OB Rosja Siergiej Bryzgałow
4 OB Rosja Siergiej Parszywluk
5 PO Brazylia Rômulo
7 OB Rosja Kiriłł Kombarow
8 PO Rosja Dienis Głuszakow
9 NA Rosja Dienis Dawydow
10 NA Armenia Jura Mowsisjan
11 PO Armenia Aras Özbiliz
13 OB Rosja Władimir Granat
15 PO Rosja Roman Szyrokow
16 OB Włochy Salvatore Bocchetti
17 PO Rosja Aleksandr Zujew
Nr Poz. Piłkarz
20 NA Republika Zielonego Przylądka Zé Luís
23 OB Rosja Dmitrij Kombarow
24 PO Holandia Quincy Promes
27 PO Rosja Aleksandr Zotow
32 BR Rosja Artiom Riebrow (kapitan)
34 OB Rosja Jewgienij Makiejew
35 OB Niemcy Serdar Tasci
37 PO Rosja Gieorgij Mełkadze
40 PO Rosja Artiom Timofiejew
49 PO Gruzja Dżano Ananidze
52 PO Rosja Igor Leontiew
71 PO Bułgaria Iwelin Popow

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]