Spartak Moskwa (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spartak Moskwa
«Спартак» Москва
Ilustracja
Pełna nazwa

ОАО Футбольный клуб «Спартак» Москва

Przydomek

Мясо (Mięso)
Спартачи (Spartaczi)
Красно-белые (Czerwono-Biali)

Barwy

         
czerwono-białe

Data założenia

18 kwietnia 1922

Debiut w najwyższej lidze

1936

Liga

Priemjer-Liga

Państwo

 Rosja

Miasto wydzielone

 Moskwa

Stadion

Otkrytije Ariena

Sponsor techniczny

Nike

Właściciel

Wagit Alekperow (36,8%)
Leonid Fiedun (32,7%)
inni (30,5%)

Prezes

Leonid Fiedun

Menedżer generalny

Jewgienij Mieleżykow

Trener

Paolo Vanoli

Asystent trenera

Valter Dias
Arnaldo Teixeira

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Futbolnyj Kłub „Spartak” Moskwa (ros. Футбольный клуб «Спартак» Москва) – rosyjski wielosekcyjny klub sportowy z siedzibą w Moskwie, znany z sukcesów sekcji piłkarskiej. Drużyna piłkarska występuje w rozgrywkach Priemjer Ligi. Nazwa pochodzi od Spartakusa, starożytnego wojownika, który wzniecił bunt przeciwko Rzymowi[1].

Kluby-protoplaści[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Akt założenia Spartaka

Spartak był założony w 1934 roku przez braci Starostinów, ale historia zespołu sięga do 1922 roku i tę datę klub uznaje oficjalnie[2]. Do historii klubu przypisuje się drużyny Krasnaja Priesnia i Piszczewiki grające w Mistrzostwach Moskwy. Bezpośrednim poprzednikiem Spartaka była natomiast Promkoopieracyja. W czasach Związku Radzieckiego klub oficjalnie był amatorski, chociaż faktycznie prawie zawsze funkcjonował profesjonalnie. Jesienią 1936 roku zdobył swoje pierwsze mistrzostwo ZSRR, a jego popularność w społeczeństwie cały czas rosła.

W latach 60. drużyna Spartaka wywalczyła dwa razy mistrzostwo kraju. Kolejna dekada przyniosła wielki kryzys i w 1976 roku Spartak spadł z elity. Powrót Spartaka był natychmiastowy i w 1979 roku zdobył on mistrzostwo pokonując Dynamo Kijów. Nową historię klub pisał już po rozpadzie Związku Radzieckiego, kiedy to stał się hegemonem nowo utworzonej Top Dywizji w Rosji. W pierwszych 10 latach jej istnienia zespół Spartaka wywalczył 9 razy mistrzostwo i reprezentował Rosję w rozgrywkach Ligi Mistrzów, Pucharu UEFA i Pucharu Zdobywców Pucharów.

Problemy zaczęły się wraz ze śmiercią prezesa klubu Nikołaja Starostina, który powierzył całą opiekę nad drużyną trenerowi Olegowi Romancewowi. Spartak popadł w kłopoty finansowe, a przejął go bogaty biznesmen Andriej Czerwiczenko, który traktował klub jako pralnię brudnych pieniędzy. Wraz z jego odejściem 2004 roku Spartak zaczął powoli odzyskiwać dawną pozycję i w 2005 zdobył wicemistrzostwo Rosji, pozbawiając go w ostatniej kolejce Lokomotiw Moskwa i kwalifikując się do eliminacji do Ligi Mistrzów 2006/2007. Od jesieni 2003 roku do końca 2007 roku podstawowym bramkarzem klubu był reprezentant Polski, były zawodnik Szachtara Donieck i Legii WarszawaWojciech Kowalewski.

Piłkarze[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 15 kwietnia 2022
Nr Poz. Piłkarz
2 OB Francja Samuel Gigot (wyp. z Olympique Marsylia)
3 OB Belgia Maximiliano Caufriez
5 OB Niemcy Leon Klassen
7 NA Rosja Aleksandr Sobolew
8 PO Nigeria Victor Moses
10 PO Rosja Zielimchan Bakajew
14 OB Rosja Gieorgij Dżykija (kapitan)
17 PO Luksemburg Christopher Martins Pereira (wyp. z BSC Young Boys)
18 PO Rosja Nail Umiarow
19 NA Jamajka Shamar Nicholson
22 PO Rosja Michaił Ignatow
23 OB Rosja Nikita Czernow
Nr Poz. Piłkarz
24 NA Holandia Quincy Promes
25 PO Rosja Danił Prucew
26 PO Rosja Daniił Chłusiewicz
29 OB Rosja Ilja Kutiepow
39 OB Rosja Pawieł Masłow
47 PO Rosja Roman Zobnin
57 BR Rosja Aleksandr Sielichow
68 PO Rosja Rusłan Litwinow
88 BR Rosja Ilja Swinow
92 OB Rosja Nikołaj Rasskazow
97 PO Rosja Daniił Dienisow
98 BR Rosja Aleksandr Maksimienko

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
OB Rosja Ilja Gaponow (w Krylji Sowietow Samara do 30 czerwca 2022)
NA Rosja Maksim Głuszenkow (w Krylji Sowietow Samara do 30 czerwca 2022)
PO Holandia Jorrit Hendrix (w Feyenoordzie do 30 czerwca 2022)
PO Czechy Alex Král (w West Hamie United do 30 czerwca 2022)
NA Szwecja Jordan Larsson (w AIK-u do 30 czerwca 2022)
PO Rosja Rieziuan Mirzow (w Elche CF do 30 czerwca 2022)
Nr Poz. Piłkarz
NA Argentyna Ezequiel Ponce (w FK Chimkach do 30 czerwca 2022)
NA Brazylia Pedro Rocha (w Athletico Paranaense do 30 czerwca 2022)
PO Holandia Guus Til (w Feyenoordzie do 30 czerwca 2022)
PO Uzbekistan Oston Urunov (w FK Ufie do 30 czerwca 2022)
OB Brazylia Ayrton Lucas (w CR Flamengo do 31 grudnia 2022)

Barwy i symbole[edytuj | edytuj kod]

Od początku istnienia klubu jego barwami są kolory czerwony i biały. Autorstwo klubowego herbu przypisuje się Nikołajowi Starostinowi.

1935
1985
1994
1998
2001
2012
2014

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Zdobyte trofea w rozgrywkach Związku Radzieckiego (stan na: 1991 r.)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 12 1936 (jesień), 1938, 1939, 1952, 1953, 1956, 1958, 1962, 1969, 1979, 1987, 1989
II miejsce 11 1937, 1954, 1955, 1968, 1974, 1980, 1981, 1983, 1984, 1985, 1991
III miejsce 11 1936 (wiosna), 1940, 1946, 1948, 1949, 1957, 1961, 1963, 1970, 1982, 1986

Puchar
zdobywca 10 1938, 1939, 1946, 1947, 1950, 1958, 1963, 1965, 1971, 1992
finalista 5 1948, 1952, 1957, 1972, 1981

Puchar Ligi
zdobywca 1 1987
finalista -
Rosja Zdobyte trofea w rozgrywkach Rosji (stan na: koniec sezonu 2021/22)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Coppa Premier League Russa.svg
Mistrzostwo
I miejsce 10 1992, 1993, 1994, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2017
II miejsce 6 2005, 2006, 2007, 2009, 2012, 2021
III miejsce 3 1995, 2002, 2018
Trophy Russian Cup Football.svg
Puchar
zdobywca 4 1994, 1998, 2003, 2022
finalista 2 1996, 2006
Trophy Russian Super Cup.svg
Superpuchar
zdobywca 1 2017
finalista 3 2004, 2006, 2007

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Przez większość swojej historii Spartak nie miał własnego stadionu; rozgrywał swoje "domowe" mecze na Łużnikach lub korzystał z obiektów innych moskiewskich drużyn.

W 2014 roku otwarto w Moskwie Stadion Otkrytije Ariena. Pierwszy mecz na tym stadionie Spartak rozegrał 5 września 2014, remisując towarzysko z serbską Crveną Zvezdą 1–1.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Wołek: Futbol - historie prawdziwe. s. 116–117. ISBN 978-83-7770-993-1.
  2. Russia - List of Foundation Dates and Name Changes (ang.). RSSSF.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]