Aleksandr Krasnow (astronom)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksandr Wasiljewicz Krasnow
Александр Васильевич Краснов
Data i miejsce urodzenia 1866
Tambow
Data i miejsce śmierci 1911
Warszawa?, Imperium Rosyjskie
Zawód, zajęcie astronom

Aleksandr Wasiljewicz Krasnow (ur. 1866 w Tambowie, Rosja, zm. 1911 w Warszawie?) – rosyjski astronom.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył szkołę gimnazjalną w Carycynie, a następnie studiował na Uniwersytecie w Kazaniu. W 1892 otrzymał dyplom ukończenia nauki i pozostał na uczelni jako pracownik naukowy. Rok później wyjechał na staż do Getyngi, gdzie uzupełniał wiedzę u prof. Wilhelma Schura. Następnie udał się do Paryża, gdzie prowadził prace pod kierunkiem prof. François Félixa Tisseranda i Henri Poincaré na Sorbonie oraz Maurice’a Lévy’ego na Collège de France. Po powrocie do Kazania pracował jako wykładowca astronomii oraz jako adiunkt. W 1895 uzyskał stopień magistra astronomii za pracę o fizycznej libracji Księżyca zaobserwowanej przy użyciu heliometru Repsolda. Zaobserwował on również podwójne gwiazdy, planety-giganty i małą planetę 247, wykonał również szereg prac dotyczących grawitacji. Wspólnie z Dmitrijem Iwanowiczem Dubiago przeprowadził obserwację całkowitego zaćmienia Słońca 28 lipca 1896 na Nowej Ziemi. Przebywając tam dokonali równocześnie badań dotyczących pomiaru czasu i grawitacji. Kontynuowali je przebywając w Monastyrze Sołowieckim, Wielkim Ustiugu, Wołogdzie i Moskwie. Pomiędzy 1895 a 1898 dokonał 112 pomiarów znajdującego się na Księżycu krateru Mesting. W 1898 otrzymał propozycję objęcia katedry astronomii na Uniwersytecie Warszawskim[1], gdzie uzyskał równocześnie stanowisko dyrektora Obserwatorium Astronomicznego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]