Alfabetyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfabetyzm – określenie odnoszące się do podstawowych zasobów wiedzy i umiejętności niezbędnych do uczestnictwa w życiu społecznym danej zbiorowości ludzkiej[1].

Wymagany zestaw tych zasobów zależy od czynników historycznych i społeczno-kulturowych. Dotyczy kompetencji zdobywanych przez całe życie jednostki i uznawanych w danej epoce za podstawowe, stanowiące wymóg społeczny i poddawane kontroli społecznej. Dotyczy zarówno cech zdobywanych w edukacji nieformalnej, jak i drogą formalnego systemu nauczania. Alfabetyzm odnosi się nie tylko do umiejętności czytania i pisania, ale też do podstawowej wiedzy matematycznej, geograficznej, biologicznej, fizycznej, technicznej, o społeczeństwie oraz umiejętności jak posługiwanie się komputerem i internetem.

Jednym z procesów alfabetyzmu jest alfabetyzacja, czyli zdobywanie umiejętności czytania i pisania. Odwołuje się do poszczególnych jednostek, płci oraz grup wiekowych; społecznych lub etnicznych jak i również całych narodów. Zaliczamy ją, do głównych problemów w edukacji[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. alfabetyzm – Słownik języka polskiego PWN, sjp.pwn.pl [dostęp 2019-01-15] (pol.).
  2. Żbikowska-Migoń i inni, Encyklopedia książki. T. 2, K-Z, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2017, ISBN 978-83-229-3543-9, OCLC 995622348 [dostęp 2019-01-15].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]