Almeida Garrett

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Almeida Garrett
Almeida Garrett por Guglielmi.jpg
Imiona i nazwisko João Baptista da Silva Leitão de Almeida Garrett
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1799
w Porto
Data i miejsce śmierci 9 grudnia 1854
w Lizbonie
Narodowość portugalska
Dziedzina sztuki poezja
Styl romantyzm

João Baptista da Silva Leitão de Almeida Garrett (4 lutego 1799 w Porto9 grudnia 1854 w Lizbonie) – poeta, uważany za najwybitniejszego twórcę portugalskiego romantyzmu[1].

Życie[edytuj | edytuj kod]

Almeida Garrett z powodu swoich zbyt demokratycznych przekonań musiał emigrować do Anglii, później powrócił do kraju, gdzie stał się wybitnym politykiem, znanym z płomiennych przemówień w parlamencie. Pod koniec życia 1852 roku został ministrem spraw zagranicznych.

Z jego inicjatywy powstał portugalski teatr narodowy. Jego zasługą był również fakt, że na salony literackie zawitał folklor i stare romance znane wcześniej tylko z przekazów ustnych.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Był przede wszystkim powieściopisarzem i dramaturgiem poetą, choć znane są również jego utwory publicystyczne. Jego dzieła wprowadziły literaturę portugalską w epokę romantyzmu. Główne dzieła, to m.in.

1825 – Camões – poemat napisany białym wierszem
1826 – Dona Branca
1853 – Folhas Caídas (Opadłe liście) poemat o spóźnionej miłości autora do hrabiny da Luz
1842 – O Alfageme de Santarém (Płatnerz z Santarém)
1843 – Frei Luís da Sousa (Brat Luís da Sousa)
1843 – Viagens na Minha Terra (Podróże po mojej ojczyźnie) – autobiografia
1846 – O Arco de Sant'Ana (Łuk świętej Anny) – powieść historyczna

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mały słownik pisarzy świata, Wiedza Powszechna, Warszawa 1968