Amfiteatr w Pompejach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Amfiteatr w Pompejach
Ilustracja
Zdjęcie lotnicze amfiteatru
Państwo

 Włochy

Region

 Kampania

Miejscowość

Pompeje

Typ budynku

amfiteatr

Rozpoczęcie budowy

80 p.n.e.

Zniszczono

79

Położenie na mapie Kampanii
Mapa konturowa Kampanii, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Amfiteatr w Pompejach”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Amfiteatr w Pompejach”
Ziemia40°45′04,5″N 14°29′42,0″E/40,751250 14,495000

Amfiteatr w Pompejach – starożytny rzymski amfiteatr, znajdujący się w Pompejach. Jest najstarszą zachowaną budowlą tego typu[1].

Budowa amfiteatru, zlokalizowanego w południowo-wschodniej części miasta[1], została zainicjowana przez konsulów po założeniu w Pompejach w 80 roku p.n.e. kolonii sullańskiej[2]. Wzniesiona na planie owalu o wymiarach 135 × 104 m budowla przeznaczona była na zawody sportowe, walki gladiatorów i walki ze zwierzętami. Arena i pierwsze rzędy widowni znajdowały się poniżej poziomu gruntu. Cavea liczyła 35 rzędów siedzeń, wokół najwyższego sektora biegła ponadto odkryta galeria z osobnymi wejściami, przeznaczona dla kobiet. Na zewnątrz tarasu pierwszego piętra wystawały z fasady konsole z otworami na drągi, na których w razie potrzeby rozpinano velarium[2]. Łącznie na widowni mogło zmieścić się jednorazowo do 20 tysięcy widzów[1][2].

Do historii przeszły wspomniane przez Tacyta w Rocznikach igrzyska z 59 roku, w trakcie których doszło do kłótni pompejańczyków z kibicami z pobliskiej Nucerii, które przerodziły się w krwawe zamieszki. Śledztwo w sprawie rozruchów zostało powierzone przez cesarza Nerona senatowi i skutkowało ukaraniem miasta 10-letnim zakazem organizowania igrzysk[1][2].

W październiku 1971 roku w amfiteatrze odbył się koncert brytyjskiej grupy Pink Floyd, zarejestrowany i wydany pod tytułem Pink Floyd: Live at Pompeii[3]. Po 45 latach David Gilmour ponownie wystąpił w Pompejach w lipcu 2016 roku[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Fred S. Kleiner: Gardner’s Art through the Ages. Wyd. 15. T. A: Antiquity. Boston: Cengage Learning, 2016, s. 187. ISBN 978-1-285-83798-7.
  2. a b c d Alberto C. Carpiceci: Pompeje dziś i 2000 lat temu. Firenze: Bonechi Edizioni «Il Turismo», 1994, s. 106-108. ISBN 88-7204-096-5.
  3. Glenn Povey: Echoes: The Complete History of Pink Floyd. Chesham: Mind Head Publishing, 2007, s. 125. ISBN 978-0-9554624-0-5.
  4. Laura Barton: David Gilmour review – Pompeii rocks again. The Guardian, 2016-07-10. [dostęp 2016-07-14]. (ang.).