Amunicja bocznego zapłonu
Wygląd



bocznego zapłonu (po lewej),
centralnego zapłonu (po prawej)
Amunicja bocznego zapłonu – amunicja do broni palnej, w której masa zapłonowa wprasowana jest bezpośrednio w kryzę łuski[1]. Iglica zapłonowa uderza nie w centrum tylnej części łuski lecz w bok, prawie na samym skraju[1].
Są to w większości naboje małokalibrowe, przeznaczone do broni sportowej[1], najczęściej kaliber .22 (0,22 cala, w przybliżeniu 5,6 mm).
Amunicja kalibru .22
[edytuj | edytuj kod]Kaliber ten jest i był często używany jako broń sportowo-treningowa oraz do polowań na mniejszą zwierzynę np. zające, króliki (w Polsce jest to nielegalne).
Produkowane
[edytuj | edytuj kod]- .22 Short, nabój używany przeważnie w małych kieszonkowych pistoletach oraz mini-rewolwerach; wprowadzony w 1857,
- .22 Long, nabój używający tej samej kuli co .22 Short ale z dłuższą łuską, wprowadzony w roku 1871
- .22 Long Rifle (LR), najpopularniejszy nabój tego typu, często będący synonimem kalibru "22" (lub ".22")
- .22 Stinger, wariant naboju .22 LR z odrobinę dłuższą łuską, ale takimi samymi całkowitymi rozmiarami naboju,
- .22 Winchester Magnum Rimfire (WMR), dłuższy i silniejszy nabój niż .22 LR
- .22 Winchester Rimfire (WRF), nabój wprowadzony dla zapewnienia większej prędkości wylotowej niż .22 LR
Specjalnego przeznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- .22 BB ("bulleted breech"), znany też jako 6mm Flobert - nabój o niskiej prędkości, jeszcze krótszy niż .22 Short; zamienny z .22 CB
- .22 CB ("conical bullet"), także nazywany 6mm Flobert - nabój o niskiej prędkości, jeszcze krótszy niż .22 Short; zamienny z .22 BB
- Quiet-22, nabój o niskiej prędkości z taką samą łuską jak .22 LR, ale mniejszą ilością prochu. Generuje o 75% mniejszy poziom hałasu niż przeciętna broń palna [2][3][4], a przy użyciu tłumika możliwe jest dalsze ograniczenie tego poziomu,
Przestrzałe
[edytuj | edytuj kod]- .22 Extra Long, nabój opracowany w roku 1880, nie sprzedawany komercyjnie od 1935
- .22 ILARCO, nabój zaprojektowany w 1987 roku specjalnie do pistoletu maszynowego American-180
- .22 Remington Automatic, nabój specjalny do półautomatycznego karabinu Remington Model 16, nie sprzedawany od 1928
- .22 Winchester Automatic, nabój do półautomatycznego karabinu Winchester Model 1903, nie sprzedawany od 1932
Pozostałe rozmiary
[edytuj | edytuj kod]- .17 HMR (Hornady Magnum Rimfire): nabój kalibru .17, bazujący na zmodyfikowanym naboju .22 WMR.
- .17 Hornady Mach 2 (.17 HM2): nabój kalibru .17, bazujący na zmodyfikowanym .22 Stinger; mało powszechny, ale dostępny.[5]
- .17 Winchester Super Magnum (.17 WSM): nabój kalibru .17 bazujący na zmodyfikowanych ślepych nabojach do gwoździarek kalibru .27; mało popularne, ale dostępne.
- .20 czyli 5mm Remington Rimfire Magnum (5 mm RFM): nabój kalibru .20 bazujący na .22 WMR z większą energią, dalszym zasięgiem oraz bardziej płaską trajektorią w porównaniu do innych naboi bocznego zapłonu; mało popularne, ale dostępne.
- .21 Sharp: nowy rodzaj naboju kalibru .21, opartego na zmodyfikowanym .22 LR[6]; mało popularny, ale dostępny.
- 9mm Flobert: mało popularny, ale dostępny typ naboju używanego w Europie jako "broń ogrodowa" w broni gładkolufowej ze względu na minimalne albo żadne ograniczenia prawne w niektórych krajach.[7]. Szczególnie chętnie używane w gospodarstwach do zwalczania drobnych szkodników ponieważ ryzyko spowodowania szkód zwierząt gospodarskich jest tu minimalne.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Modrzewski (red.) 1987 ↓, s. 399.
- ↑ Insanely Quiet! Volquartsen Integrally Suppressed .22LR Rifles & Pistols. Youtube.
- ↑ CCI Ammunition.
- ↑ CCI Quiet-22 Rimfire Ammo. Bass Pro Shops. [dostęp 2025-03-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-06-25)].
- ↑ Hornady's New .17 Mach 2 by Chuck Hawks.
- ↑ Johnston, J. (2024, September 18). Review: Winchester 21 sharp. An Official Journal Of The NRA. https://www.americanhunter.org/content/review-winchester-21-sharp/
- ↑ Fiocchi 9mm rimfire (Flobert). RTP Armor. (n.d.). https://rtparmor.com/products/a_abi9r2-250
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Modrzewski (red.): Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 399. ISBN 83-11-07275-2.