Amunicja bocznego zapłonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łuski po wystrzelonych nabojach:
bocznego zapłonu (po lewej),
centralnego zapłonu (po prawej)

Amunicja bocznego zapłonuamunicja do broni palnej, w której masa zapłonowa wprasowana jest bezpośrednio w kryzę łuski[1]. Iglica zapłonowa uderza nie w centrum tylnej części łuski lecz w bok, prawie na samym skraju[1].

Są to w większości naboje małokalibrowe, przeznaczone do broni sportowej[1], najczęściej kaliber .22 (0,22 cala, w przybliżeniu 5,6 mm). Kaliber ten jest i był często używany jako broń sportowo-treningowa oraz do polowań na mniejszą zwierzynę np. zające, króliki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Modrzewski (red.): Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 399. ISBN 83-11-07275-2.