Amunicja strzelecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat naboju
1. pocisk
2. łuska
3. ładunek prochowy
4. kryza
5. spłonka

Amunicja strzelecka – rodzaj amunicji przeznaczonej do wystrzeliwania z broni strzeleckiej (naboje pistoletowe, pośrednie, karabinowe), a także granaty ręczne i nasadkowe, oraz amunicja do granatników.

Amunicję strzelecką dzielimy na:

Ze względu na przeznaczenie amunicję strzelecką dzieli się na: wojskową, sportową, myśliwską, a z uwagi na rodzaj pocisków na (zwykłą, przeciwpancerną i kombinowaną, do której możemy zaliczyć np. przeciwpancerno-zapalająco-smugową). Pociski amunicji strzeleckiej nie zawierają materiału wybuchowego, przystosowane są do wystrzeliwania z luf bruzdowanych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.