André Martinet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
André Martinet
Data urodzenia 12 kwietnia 1908
Data śmierci 16 lipca 1999
Zawód, zajęcie językoznawca
Narodowość francuska
podpis

André Martinet [wymowa: andre maʀtinɛ] (ur. 12 kwietnia 1908, zm. 16 lipca 1999) – francuski językoznawca, w latach 19461948 dyrektor działu badań lingwistycznych International Auxiliary Language Association i jeden z ojców języka interlingua. Zwolennik tendencji naturalistycznej w językach planowych, miał jednak nieco odmienne zapatrywania na rolę i ostateczną postać języka międzynarodowego niż Alexander Gode.

W 1948 odszedł z IALA i objął funkcję kierownika Katedry Lingwistyki Ogólnej i Komparatywnej Uniwersytetu Columbia w Nowym Jorku. W chwili śmierci był emerytowanym profesorem na Sorbonie.

Założyciel językoznawstwa funkcjonalnego[1].

Wybrana twórczość[edytuj | edytuj kod]

Wśród istotnych prac można wymienić[1]:

  • La prononciation du français contemporain (Paryż 1945)
  • Phonology as Functional Phonetics (Nowy Jork 1949)
  • Économie des changements phonétiques (Berno 1955)
  • Éléments de linguistique générale (Paryż 1960)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jozef Mistrík, Encyklopédia jazykovedy, wyd. 1, Bratysława: Obzor, 1993, s. 270, ISBN 80-215-0250-9, OCLC 29200758 (słow.).