Andrzej Balicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Balicki
Herb rodowy
Data i miejsce śmierci

1420
pod Wyszehradem

Ród

Toporczykowie

Rodzice

Jaśko kasztelan wiślicki

Małżeństwo

Rachna

Dzieci

Jan i Prokop

Wojny i bitwy

Bitwa pod Wyszehradem

Andrzej Balicki herbu Topór (zm. 1 listopada 1420 pod Wyszehradem) – rycerz polski, dworzanin Zygmunta Luksemburskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się polskim rodzie rycerskim herbu Topór z Ossolina, z tego gniazda wywodzili się też Ossolińscy i Goźliccy. Był synem Jaśka, kasztelana wiślickiego. Zawiązany z dworem króla Węgier i Czech Zygmunta Luksemburskiego, należał do najznamienitszych rycerzy tego władcy. Na Węgrzech posiadał znaczny majątek ziemski. W 1412 brał udział w turnieju rycerskim w Budzie, który odbywał się z okazji zjazdu monarchów. Był jednym z reprezentantów króla Zygmunta na soborze w Konstancji, przebywał tam od stycznia 1415 do maja 1418. Prawdopodobnie w tym okresie stał się członkiem bractwa św.Krzysztofa w tyrolskim Arlbergu, w księdze brackiej tego miasta jest herb Balickiego oraz wizerunek orderu Smoka, który otrzymał od Zygmunta Luksemburskiego. W 1419 przewodził poselstwu Zygmunta do Władysława Jagiełły, następnie prowadził orszak króla polskiego na zjazd do Koszyc (maj 1419).

Zginął 1 listopada 1420 w bitwie pod Wyszehradem, w walce z wojskami husyckimi. Żonaty z Rachną, córką Ścibora ze Ściborzyc. Miał dwóch synów, Jana i Prokopa[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Piwowarczyk, Polacy na Węgrzech Za panowania Zygmunta Luksemburskiego (1387-1437), Stanisław A.Sroka, Kraków 2001- recenzja, Muzeum Historii Polski, str,190

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Helena Polaczkówna, Balicki Andrzej [w:] Polski słownik Biograficzny, Nakładem Polskiej Akademii Umiejętności, Warszawa 1935, tom I, s.232.