Andrzej Smirnow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Andriej Smirnow.
Andrzej Smirnow
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 września 1938
Warszawa
Zawód polityk, nauczyciel akademicki
Alma Mater Politechnika Warszawska
Stanowisko poseł na Sejm I, III, V, VI, VII i VIII kadencji (1991–1993, 1997–2001, 2005–2011, od 2014)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Andrzej Smirnow odbierający z rąk przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej Wojciecha Hermelińskiego zaświadczenie o wyborze na posła VIII kadencji Sejmu (2015)

Andrzej Smirnow (ur. 9 września 1938 w Warszawie) – polski polityk, nauczyciel akademicki, poseł na Sejm I, III, V, VI, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jerzego i Haliny Smirnow. Jest absolwentem XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Klementa Gottwalda w Warszawie. W 1965 ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, a w 1974 uzyskał na tej uczelni stopień doktora nauk technicznych.

Od 1980 należy do „Solidarności”, przez 11 lat przewodniczył komisji zakładowej związku na Politechnice Warszawskiej, w kilku kadencjach należał do jego Komisji Krajowej. Jest przewodnikiem SKPB Warszawa.

Był współzałożycielem Porozumienia Centrum, z którego odszedł po uzyskaniu mandatu poselskiego w 1991 z listy związkowej. Od 1998 należał do Ruchu Społecznego AWS, w którym pełnił m.in. funkcję przewodniczącego mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego. Od 2002 należał do Platformy Obywatelskiej. W latach 1998–2002 był radnym sejmiku mazowieckiego I kadencji (jako przewodniczący klubu – do 2001 Akcji Wyborczej Solidarność, a następnie Prawicy).

Sprawował mandat posła na Sejm I kadencji (z ramienia „Solidarności”), III kadencji (z ramienia AWS) i V kadencji (z ramienia PO). W wyborach parlamentarnych w 2007 z listy Platformy Obywatelskiej po raz czwarty wszedł do Sejmu (VI kadencji), uzyskując 10 546 głosów w okręgu podwarszawskim. W wyborach w 2011 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski na kolejną kadencję (otrzymał 7043 głosy)[1], jednak 5 czerwca 2014 objął mandat w miejsce wybranego do Parlamentu Europejskiego Dariusza Rosatiego. Trzy tygodnie później wystąpił z PO po celowej absencji podczas głosowania nad wotum zaufania dla rządu Donalda Tuska. Złożył także rezygnację z członkostwa w klubie parlamentarnym, która nie została przyjęta[2], jednak poseł został kilka dni później z niego wykluczony. 12 lipca wystąpił na konwencji zorganizowanej przez Prawo i Sprawiedliwość, ogłaszając swoje poparcie dla tego ugrupowania[3]. 19 marca 2015 ogłosił przystąpienie do klubu parlamentarnego tej partii[4].

W 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z listy PiS (dostał 5572 głosy)[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2011 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[6][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-12-13].
  2. Poseł Andrzej Smirnow opuszcza klub PO. gazeta.pl, 26 czerwca 2014. [dostęp 2014-06-26].
  3. Były poseł PO Andrzej Smirnow nie ma wątpliwości. wpolityce.pl, 12 lipca 2014. [dostęp 2014-07-12].
  4. Poseł Andrzej Smirnow przeszedł do klubu PiS. onet.pl, 19 marca 2015. [dostęp 2015-03-19].
  5. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  6. Odznaczenia dla działaczy opozycji z lat 80.. prezydent.pl, 13 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-13].
  7. M.P. z 2012 r. poz. 391

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]