Andrzej W. Bajeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej W. Bajeński
Data urodzenia 2 sierpnia 1954
Prezbiter naczelny Kościoła Chrystusowego w RP
Okres sprawowania od 2000
pastor przełożony Społeczności Chrystusowej „Puławska” w Warszawie
Okres sprawowania 1981–2004
Wyznanie chrystusowe
Kościół Kościół Chrystusowy w RP

Andrzej W. Bajeński (ur. 2 sierpnia 1954) – pastor, Prezbiter naczelny (zwierzchnik) Kościoła Chrystusowego w RP.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 2 sierpnia 1954 roku. Wnuk Pawła Bajeńskiego[1].

Andrzej Bajeński jest absolwentem Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie (1975–1980) i Hope International University w Fullerton w Kalifornii. Pierwotnie był duchownym Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w PRL, a po rozwiązaniu w 1988 tej denominacji stał się członkiem Kościoła Zborów Chrystusowych[1].

W latach 1981–2004 był pastorem przełożonym Społeczności Chrześcijańskiej „Puławska” w Warszawie, a od roku 2000 jest prezbiterem naczelnym Kościoła Chrystusowego w RP[1].

Jest założycielem i dyrektorem Centrum Rozwoju Kościoła „ProEcclesia”. Wykładał homiletykę oraz naukę o kościele w Warszawskim Seminarium Teologicznym. Jest członkiem Rady Krajowej Aliansu Ewangelicznego w RP.

Od 1975 roku żonaty z Urszulą, ma dwoje dorosłych dzieci.

Poglądy[edytuj]

Jest przeciwnikiem tego typu ekumenizmu jaki reprezentuje Polska Rada Ekumeniczna[1]. Jest przeciwnikiem uprawiania ekumenizmu z ewangelikami, popiera jedynie ekumenizm wewnątrzewangelikalny. Twierdzi, że Kościoły ewangelickie są jedynie zreformowanym katolicyzmem, a Kościoły ewangelikalne nie wywodzą się z ewangelicyzmu[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Mirosława Weremiejewicz: Kościół Chrystusowy w Polsce w latach 1921–2006. Toruń: Duet, 2014. ISBN 978-83-62558-81-0.