Przejdź do zawartości

Rafał Trzaskowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rafał Trzaskowski
Ilustracja
Rafał Trzaskowski (2020)
Pełne imię i nazwisko

Rafał Kazimierz Trzaskowski

Data i miejsce urodzenia

17 stycznia 1972
Warszawa

Prezydent m.st. Warszawy
Okres

od 22 listopada 2018

Przynależność polityczna

Platforma Obywatelska / Koalicja Obywatelska

Poprzednik

Hanna Gronkiewicz-Waltz

Minister administracji i cyfryzacji
Okres

od 3 grudnia 2013
do 22 września 2014

Przynależność polityczna

Platforma Obywatelska

Poprzednik

Michał Boni

Następca

Andrzej Halicki

Faksymile
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order „Jedność i Wola”
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews
Strona internetowa
Rafał Trzaskowski jako sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych podczas 66. posiedzenia Senatu (2014)
Rafał Trzaskowski z Donaldem Tuskiem i Grzegorzem Schetyną podczas szczytu Europejskiej Partii Ludowej w Brukseli (2017)

Rafał Kazimierz Trzaskowskiⓘ (ur. 17 stycznia 1972 w Warszawie[1]) – polski polityk, politolog, samorządowiec i nauczyciel akademicki, specjalista w zakresie spraw europejskich, doktor nauk humanistycznych.

Poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji (2009–2013), minister administracji i cyfryzacji (2013–2014), sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2014–2015), poseł na Sejm VIII kadencji (2015–2018), prezydent miasta stołecznego Warszawy (od 2018), wiceprzewodniczący Platformy Obywatelskiej (2020–2025), wiceprzewodniczący Koalicji Obywatelskiej (od 2025). Kandydat na urząd prezydenta RP w wyborach w 2020 (drugich) i 2025.

Życiorys

Wykształcenie

Uczył się w Szkole Podstawowej nr 158 im. Jana Kilińskiego w Warszawie[2], gdzie był w jednej klasie z Michałem Żebrowskim[3]. W 1987 przez kilka miesięcy uczęszczał do prowadzonej przez marystów szkoły średniej Marcellin College(inne języki) na obrzeżach Sydney[4][5]. Absolwent XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w Warszawie. Pod koniec lat 80. został przewodniczącym samorządu szkolnego, pokonując w wyborach Mikołaja Dowgielewicza; współorganizował Międzyszkolny Komitet Solidarności[5][4]. Przed wyborami w 1989 zgłosił się jako wolontariusz do pomocy w biurze stołecznego Komitetu Obywatelskiego w kawiarni „Niespodzianka” przy placu Konstytucji 6[6][4]. Pracował pod opieką Jana Lityńskiego jako tłumacz języka angielskiego, oprowadzał też nieoficjalnie po Warszawie amerykańskich dziennikarzy i kongresmenów zaproszonych przez Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą do obserwacji wyborów. Poznany wówczas współpracownik gubernatora stanu Michigan Jamesa Blancharda(inne języki) zaoferował mu stypendium w Cranbrook-Kingswood High School(inne języki) w Bloomfield Hills, gdzie Rafał Trzaskowski podjął naukę w 1990. W 1991 zdał egzamin maturalny[6][7][4][8][5].

W 1996 został absolwentem stosunków międzynarodowych na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego[1]. Ukończył także filologię angielską na Wydziale Neofilologii UW (1996)[7][9] i europeistykę w Kolegium Europejskim w Natolinie (1997)[1], gdzie do jego wykładowców należał Jacek Saryusz-Wolski[6][5]. Był stypendystą Open Society Institute na Uniwersytecie Oksfordzkim (1995)[10], kształcił się również w Instytucie Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem w Paryżu (2002)[10]. W 2004 uzyskał |stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW na podstawie pracy pt. Dynamika reformy instytucjonalnej w Unii Europejskiej przygotowanej pod kierunkiem profesora Stanisława Parzymiesa[11].

Deklaruje znajomość pięciu języków obcych: angielskiego, francuskiego, hiszpańskiego, rosyjskiego i włoskiego[12][13].

Działalność zawodowa

Od 1995 pracował jako tłumacz symultaniczny[12]. Był również nauczycielem języka angielskiego[14]. W 1998 został wykładowcą w Krajowej Szkole Administracji Publicznej[15], a w 2002 w Collegium Civitas[16]. W latach 2000–2001 był doradcą sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej Jacka Saryusza-Wolskiego[13]. Od 2002 pracował też jako analityk w Centrum Europejskim Natolin[9]. W pracy zawodowej zajmował się m.in. teorią integracji europejskiej i stosunków międzynarodowych.

Działalność polityczna do 2018

W latach 2004–2009 był doradcą delegacji Platformy Obywatelskiej w Parlamencie Europejskim[13]. W wyborach w 2009 z listy tego ugrupowania w okręgu warszawskim uzyskał mandat eurodeputowanego VII kadencji, zdobywając 25 178 głosów[17]. W kampanii wyborczej wspierali go m.in. Tomasz Karolak, Grzegorz Turnau i Michał Żebrowski[12]. W PE został członkiem frakcji Europejskiej Partii Ludowej i wiceprzewodniczącym Komisji Spraw Konstytucyjnych. Pracował również w Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów[18]. W 2010 był szefem sztabu wyborczego Hanny Gronkiewicz-Waltz w trakcie kampanii samorządowej[19].

20 listopada 2013 premier Donald Tusk zapowiedział jego nominację na stanowisko ministra administracji i cyfryzacji[20][21]. Został powołany na ten urząd przez prezydenta Bronisława Komorowskiego 27 listopada 2013 (z mocą od 3 grudnia 2013)[22]. Złożył w związku z tym mandat eurodeputowanego.

Zakończył urzędowanie w dniu zaprzysiężenia rządu Ewy Kopacz 22 września 2014. W nowym gabinecie w tym samym miesiącu został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych odpowiedzialnego za sprawy europejskie[23]. Pełnił również funkcję pełnomocnika premiera do spraw Rady Europejskiej[24].

W 2015 wystartował w wyborach parlamentarnych jako lider listy wyborczej PO w okręgu krakowskim. Otrzymał 47 080 głosów, uzyskując mandat posła na Sejm VIII kadencji[25]. W niższej izbie parlamentu został wiceprzewodniczącym Komisji do Spraw Unii Europejskiej[26]. W 2016 został członkiem zarządu krajowego PO[27]. W listopadzie tego samego roku został powołany na funkcję ministra spraw zagranicznych w gabinecie cieni utworzonym przez Platformę Obywatelską[28]. W marcu 2017 został wiceprzewodniczącym Europejskiej Partii Ludowej[29].

Prezydent Warszawy (od 2018)

W listopadzie 2017 został przedstawiony jako wspólny kandydat Platformy Obywatelskiej i Nowoczesnej na prezydenta m.st. Warszawy w wyborach samorządowych w 2018[30]. W głosowaniu z października 2018 zwyciężył w I turze z wynikiem 56,67% (505 187 głosów)[31]. W związku z wyborem na urząd prezydenta miasta wygasł jego mandat poselski[32]. Urzędowanie rozpoczął po zaprzysiężeniu 22 listopada 2018[33].

18 lutego 2019 podpisał przygotowaną przez Stowarzyszenie Miłość Nie Wyklucza Deklarację LGBT+, zakładającą realizację w stolicy określonych społecznych postulatów społeczności LGBT+, w tym m.in. reaktywację hostelu interwencyjnego dla osób LGBT+ będących w trudnej sytuacji życiowej, patronat prezydenta Warszawy nad Paradą Równości, wprowadzenie edukacji antydyskryminacyjnej i seksualnej zgodnej ze standardami WHO czy powołanie pełnomocnika prezydenta miasta do spraw społeczności LGBT+[34]. Podpisanie przez Rafała Trzaskowskiego tego dokumentu spotkało się z krytyką niektórych środowisk politycznych (m.in. PiS)[35], organizacji pozarządowych oraz mediów, zwłaszcza o profilu katolickim i konserwatywnym[36][37]. Krytyczne stanowisko wobec deklaracji wydali również Konferencja Episkopatu Polski[38] i rzecznik praw dziecka Mikołaj Pawlak[39]. Przychylnie o podpisanym dokumencie wypowiedział się rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar, podkreślając jego antydyskryminacyjny charakter[40].

Zarządzane przez Rafała Trzaskowskiego miasto jako pierwsze w Polsce wprowadziło program darmowych żłobków (w 2019)[41]. Wprowadziło też refundację procedury zapłodnienia in vitro do 90%, z której to do połowy 2019 skorzystało ok. 2000 mieszkańców stolicy[42]. W czerwcu 2020 prezydent Warszawy podpisał porozumienie o jej przystąpieniu, jako pierwszego miasta w Polsce, do programu Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju „Zielone Miasta”[43]. Podczas jego pierwszej kadencji w stolicy m.in. posadzono ponad 630 tysięcy drzew[44], wybudowano 11 stacji drugiej linii metra[45] i prawie 200 km dróg rowerowych (2019–2023)[46], zorganizowano 12 szkół i 26 przedszkoli[47] oraz ponad 17 tysięcy miejsc w żłobkach[41]. W pierwszym kwartale 2024 prezydent Warszawy podpisał umowę na zaprojektowanie trzeciej linii metra[48].

W 2024 Rafał Trzaskowski ponownie ubiegał się o urząd prezydenta Warszawy. Został wybrany w I turze, uzyskując 444 006 głosów (57,41%)[49]. 7 maja 2024 został zaprzysiężony na drugą kadencję[50].

Pozostała działalność polityczna od 2018

Lata 2018–2020

Małgorzata i Rafał Trzaskowscy na spotkaniu przed drugą turą wyborów prezydenckich w 2020 w Katowicach

W 2019 był uczestnikiem spotkania Grupy Bilderberg[51]. W listopadzie 2019 został członkiem Europejskiego Komitetu Regionów[52] (w 2022 objął w nim funkcję przewodniczącego Komisji Środowiska, Zmiany Klimatu i Energii[53][54]). W 2020 został jednym z ambasadorów Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu[55][56]. W lutym 2020 został wybrany przez radę krajową Platformy Obywatelskiej na wiceprzewodniczącego partii[57]. Od tego samego miesiąca współtworzył sztab wyborczy ubiegającej się o prezydenturę Małgorzaty Kidawy-Błońskiej[58].

Wybory prezydenckie w 2020

Rafał Trzaskowski podczas rozmowy z prezydentem USA Joe Bidenem i premierem Polski Mateuszem Morawieckim (2022)
Donald Tusk, Michał Kołodziejczak i Rafał Trzaskowski podczas „Marszu Miliona Serc” w Warszawie przed wyborami parlamentarnymi (2023)
Rafał Trzaskowski na spotkaniu z Antonym Blinkenem (2024)
 Osobny artykuł: Wybory prezydenckie w Polsce w 2020 roku (drugie).

15 maja 2020, po uprzedniej rezygnacji kandydatki Koalicji Obywatelskiej Małgorzaty Kidawy-Błońskiej, Rafał Trzaskowski został przedstawiony jako nowy kandydat KO w wyborach prezydenckich w tym samym roku[59]. Zadeklarował zebranie 1,6 miliona podpisów poparcia[60], został następnie zarejestrowany przez Państwową Komisję Wyborczą jako kandydat na prezydenta RP[61]. Hasło jego kampanii wyborczej brzmiało Silny prezydent, wspólna Polska[62].

W przeprowadzonej 28 czerwca 2020 pierwszej turze głosowania Rafał Trzaskowski zajął drugie miejsce, zdobywając 5 917 340 głosów, co stanowiło 30,46% głosów ważnych. Przeszedł do drugiej tury głosowania wraz z ubiegającym się o reelekcję Andrzejem Dudą, który otrzymał 43,50% głosów ważnych[63].

Spośród kandydatów, którzy nie przeszli do drugiej tury, oddanie na niego głosu zadeklarowali bądź zasugerowali Robert Biedroń[64], Szymon Hołownia[65] i Władysław Kosiniak-Kamysz[66]. Rafała Trzaskowskiego poparły partie związane z Koalicją Obywatelską (PO, Nowoczesna, iPL, Zieloni, SDPL i WiR), w pierwszej turze oficjalnego poparcia udzieliło mu także SD[67], a w drugiej turze ponadto UED, LPR[68] i TR[69].

Przed drugą turą nie doszło do debaty pomiędzy kandydatami, ponieważ Andrzej Duda nie przyjął zaproszenia na zaplanowaną 2 lipca 2020 debatę zorganizowaną przez TVN24, Onet.pl i Wirtualną Polskę[70], a Rafał Trzaskowski nie stawił się na debacie organizowanej przez TVP (w której odbyła się debata wszystkich 11 kandydatów przed I turą i która została skrytykowana przez obserwującą procesy wyborcze międzynarodową organizację OBWE[71]), określając ją jako „ustawkę” oraz „wiec wyborczy PiS”[72]. Odpowiadał natomiast w Lesznie w ramach Areny Prezydenckiej na pytania dziennikarzy z kilkunastu redakcji[73].

W drugiej turze głosowania z 12 lipca 2020 otrzymał 10 018 263 głosy, co stanowiło 48,97% głosów ważnych. Tym samym przegrał ze swoim konkurentem[74]. 13 lipca pogratulował Andrzejowi Dudzie zwycięstwa[75].

Lata 2020–2025

Rafał Trzaskowski i Andrij Deszczycia na demonstracji solidarnościowej z Ukrainą w Warszawie (2022)

Po wyborach prezydenckich zapowiedział utworzenie ruchu obywatelskiego[76]. We wrześniu 2020 powołał fundację swojego imienia[77]. W październiku tego samego roku zainaugurował powstanie Ruchu Wspólna Polska[78]. Założona przez niego instytucja zajęła się organizacją Campusu Polska Przyszłości[79]. W 2021 został przewodniczącym rady politycznej samorządowego stowarzyszenia Tak! Dla Polski[80].

Podczas wywiadu w 2022 użył określania dupiarz, co wywołało kontrowersje i szereg komentarzy – zarówno krytycznych, jak i broniących polityka, wskazujących na żartobliwy wydźwięk całości wypowiedzi; ostatecznie Rafał Trzaskowski przeprosił za użycie tego sformułowania[81][82][83][84].

W 2023 brał udział w kampanii wyborczej Koalicji Obywatelskiej przed wyborami parlamentarnymi, uczestnicząc w spotkaniach z wyborcami[85] oraz wygłaszając przemówienie na rozpoczęciu zorganizowanego przez tę formację „Marszu Miliona Serc”[86].

Wybory prezydenckie w 2025

 Osobny artykuł: Wybory prezydenckie w Polsce w 2025 roku.

W listopadzie 2024 wystartował w prawyborach Koalicji Obywatelskiej wyłaniających jej kandydata na prezydenta w planowanych na następny rok wyborach prezydenckich. Pokonał w nich Radosława Sikorskiego, uzyskując 74,75% głosów i zdobywając tym samym nominację[87][88][89].

20 stycznia 2025 złożono w PKW zawiadomienie o utworzeniu komitetu wyborczego Rafała Trzaskowskiego w zaplanowanych na 18 maja tego roku wyborach prezydenckich[90]. Zadeklarował złożenie ponad 1 miliona podpisów poparcia[91], w marcu 2025 jego kandydatura została zarejestrowana[92].

W kwietniu 2025 wraz ze swoim sztabem wyborczym zorganizował debatę prezydencką w hali sportowej w Końskich[93], do której początkowo zaprosił jedynie kontrkandydata Karola Nawrockiego. Decyzja ta spotkała się z krytyką części pozostałych kandydatów na prezydenta[94][95]. Negatywnie m.in. oceniono udział w tym przedsięwzięciu Telewizji Polskiej, która poinformował, że „nie jest inicjatorem ani gospodarzem debaty, a także nie ma żadnego wpływu na liczbę jego uczestników”[96]. Ostatecznie debata odbyła się z udziałem ośmiu kandydatów[97]. Pod koniec tego samego miesiąca Rafał Trzaskowski był uczestnikiem debaty prezydenckiej zorganizowanej przez „Super Express”[98], a w maju 2025 przed pierwszą turą wziął udział w debacie prezydenckiej zorganizowanej przez TVP[99].

W pierwszej turze głosowania z 18 maja 2025 uzyskał 31,36% poparcia, zdobywając 6 147 797 głosów, zajmując pierwsze miejsce[100]. Do drugiej tury przeszedł wraz z Karolem Nawrockim[101].

Po pierwszej turze jego kandydaturę oficjalnie poparły Polskie Stronnictwo Ludowe[102], Nowa Lewica[103] i Polska 2050[104]. Poparcia udzielili mu kandydujący w pierwszej turze Szymon Hołownia[105], Magdalena Biejat[106] oraz Joanna Senyszyn[107], a także nowo wybrany prezydent Rumunii Nicușor Dan[108]. Apel o głos na Rafała Trzaskowskiego w wystosowało również kilkudziesięciu działaczy opozycji demokratycznej z czasów PRL, w tym Lech Wałęsa, Adam Michnik, Jan Krzysztof Bielecki i Władysław Frasyniuk[109]. Wsparli go też m.in. Marcin Gortat[110], Jacek Siewiera[111], Leszek Miller[112], Bronisław Komorowski[113], Waldemar Pawlak[114], Aleksander Kwaśniewski[115] i Jolanta Kwaśniewska[116].

23 maja 2025 wziął udział w debacie prezydenckiej z Karolem Nawrockim przed II turą wyborów[117]. Nie pojawił się natomiast na debacie w Końskich organizowanej kilka dni później przez Telewizję Republika[118]. W drugiej turze głosowania z 1 czerwca 2025 otrzymał 10 237 286 głosów, co stanowiło 49,11% głosów ważnych, przegrywając w konsekwencji wybory[119].

Poglądy

Kwestie ekonomiczne ustrojowe i społeczne

Określany jako polityk o poglądach centrowych[120][121][106][122][123][124] i liberalnych[125][126][127][128][129][130].

W 2015 krytykował zapowiadane przez premier Beatę Szydło liczne zmiany w obszarze spraw społecznych, wskazując na zagrożenia dla budżetu ze względu na krótki w jego opinii czas na ich zrealizowanie[131][132].

Po ogłoszeniu swojej kandydatury w wyborach prezydenckich w 2020 opowiedział się jako przeciwnik ówczesnych rządów Prawa i Sprawiedliwości, nawołując jednocześnie do jedności narodowej[133]. Stwierdził też, że nie będzie „prezydentem totalnej opozycji”[133]. Wskazywał, że „prezydent kraju powinien patrzeć władzy na ręce; powinien być partnerem rządzących, a nie ich instrumentem”, a równocześnie „prezydent musi współpracować z rządem, jeżeli rząd chce wzmacniać Polskę”[134]. W trakcie kampanii zaproponował emeryturę wolną od podatku[135] oraz dodatek 200 złotych do emerytury dla kobiet za każde urodzone dziecko[136][137]. Zapowiedział zawetowanie każdej ustawy podnoszącej wiek emerytalny[138], deklarując przy tym zmianę zdania w tej kwestii[139], oraz każdej ustawy podnoszącej podatki[140]. W zakresie polityki rodzinnej deklarował utrzymanie programu 500+[141][133], rozwój publicznej sieci bezpłatnych żłobków i przedszkoli, wdrożenie przez państwo bezpłatnego programu zapłodnienia in vitro oraz zwiększanie liczby tanich mieszkań gminnych[141]. Zadeklarował dofinansowanie do 10 tysięcy złotych dla każdego gospodarstwa domowego na inwestycje energetyczne[141][142], przywrócenie programu Mieszkanie dla Młodych[141] oraz stworzenie funduszu stypendialnego dla najzdolniejszej młodzieży z małych i średnich miejscowości[143]. Postulował większą samodzielność finansową dla samorządów[144], zwiększenie nakładów na służbę zdrowia[145], podwyżki dla nauczycieli[143], usprawnienia w rozliczaniu VAT-u[141], ustawę mającą ograniczać zarobki w zarządach spółek kontrolowanych przez Skarb Państwa[146][147]. Opowiedział się za prawem kobiet do zdrowia, bezpieczeństwa, odpowiedzialnego macierzyństwa i równości ekonomicznej[141]. Do priorytetów zaliczył walkę z globalnym ociepleniem, dbanie o czyste powietrze oraz dążenie do neutralności klimatycznej przy jednoczesnym chronieniu miejsc pracy[148][149]. W ramach swojego programu wyborczego Nowa Solidarność[150] przedstawił propozycje podniesienia kwoty wolnej od podatku[141] oraz utworzenia funduszu Inwestycje za rogiem skierowanego do małych miejscowości i mającego na celu tworzenie w nich nowych miejsc pracy[141]. Dziennikarze TVP w czasie kampanii zadawali Rafałowi Trzaskowskiemu pytania dotyczące m.in. jego życia prywatnego, w tym udziału jego dzieci w pierwszej komunii świętej[151]. Rafał Trzaskowski odpowiadał krytyką TVP, zarzucając jej upolitycznienie i groteskowe ataki na jego osobę[152]; postulował również likwidację stacji TVP Info[153].

Podczas kampanii wyborczej w 2025 opowiedział się jako zwolennik reformy instytucji sądowniczych i odbudowy instytucji demokratycznych w Polsce[121]. Zapowiedział złożenie prezydenckiego projektu ustawy o liberalizacji prawa aborcyjnego, utworzenie nowego Centralnego Okręgu Przemysłowego, likwidację Funduszu Kościelnego, powołanie Prezydenckiego Funduszu Inwestycyjnego, dofinansowanie usług publicznych na równym poziomie, podniesienie nakładów finansowych na obronność do 5% PKB czy promocję tożsamości regionalnej[154][155][156][157]. Zadeklarował się jako zwolennik patriotyzmu gospodarczego(inne języki)[157]. Wyraził chęć rozwinięcia linii lotniczych LOT, zainwestowania w Lotnisko Chopina na Okęciu oraz równoległego inwestowania w budowę Centralnego Portu Komunikacyjnego. Zadeklarował poparcie dla budowy elektrowni atomowej w Polsce[139]. Zapowiedział podpisanie ustawy o antykoncepcji postkoitalnej i języku śląskim[154]. Wyraził sprzeciw wobec wprowadzenia prawa do adopcji dzieci przez pary jednopłciowe[158]. W trakcie transmitowanej na żywo rozmowy ze Sławomirem Mentzenem nie podpisał przygotowanej przez tegoż ośmiopunktowej deklaracji. Poparł jednak cztery z wymienionych w niej punktów[159], które dotyczyły sprzeciwu wobec podnoszenia podatków, ograniczania obrotu gotówką, zaostrzania przepisów dotyczących dostępu do broni i ewentualnego wysłania polskich żołnierzy na Ukrainę[160].

Polityka zagraniczna

W kampanii wyborczej w 2020 w zakresie polityki zagranicznej Rafał Trzaskowski opowiedział się za utrzymywaniem pozytywnych relacji z USA, a także za równoczesnym odbudowaniem relacji z Niemcami i Francją w ramach Trójkąta Weimarskiego[138].

W 2021, podczas kryzysu migracyjnego na granicy z Białorusią, opowiedział się przeciwko wprowadzeniu stanu wyjątkowego, proponując m.in. inwestowanie w przygraniczne systemy elektroniczne i budowę fizycznych zabezpieczeń na wschodniej granicy z pomocą Unii Europejskiej. Stwierdził również, że ówczesny rząd postępował w niehumanitarny sposób w odniesieniu do grupy migrantów koczujących na granicy[161]. Opowiedział się za deportacją migrantów nielegalnie przekraczających granicę Polski[162].

Zadeklarował się jako przeciwnik federalizacji UE[163]. Opowiedział się sceptycznie wobec Europejskiego Zielonego Ładu, twierdząc, że jest „źle zaprojektowanym rozwiązaniem”[164]. Argumentował przy tym, że niekontrowersyjna część zbioru inicjatyw dotyczy wyłącznie miast[165]. Opowiedział się za integracją Polski z UE w kwestiach obronności (m.in. poprzez budowę tzw. Tarczy Wschód), jednocześnie będąc przeciwnym tworzeniu wspólnej europejskiej armii[163]. W 2025 postulował odrzucenie umowy między krajami Mercosur a Unią Europejską, oceniając ją jako prowadzącą do zmniejszenia konkurencyjności m.in. polskiego rolnictwa[166].

Wyraził sprzeciw wobec liberalizacji importu żywności z Ukrainy przy jednoczesnym jej wspieraniu w związku z inwazją Rosji na ten kraj[167]. Zadeklarował się jako zwolennik ekshumowania polskich ofiar rzezi wołyńskiej[168], jak i ograniczenia świadczeń z programu 800+ dla niepracujących i nieodprowadzających podatków w Polsce obywateli Ukrainy[169].

Wyniki wyborcze

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2009 Platforma Obywatelska Parlament Europejski VII kadencji nr 4 25 178 (3,04%)T[170]
2015 Sejm VIII kadencji nr 13 47 080 (8,67%)T[171]
2018 Koalicja Obywatelska Prezydent m.st. Warszawy 505 187 (56,67%)T[31]
2020 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej Rafała Trzaskowskiego 		Prezydent RP 5 917 340 (30,46%)[63]
10 018 263 (48,97%)N[74]
2024 Koalicja Obywatelska Prezydent m.st. Warszawy 444 006 (57,41%)T[49]
2025 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej Rafała Trzaskowskiego 		Prezydent RP 6 147 797 (31,36%)[100]
10 237 286 (49,11%)N[119]

Odznaczenia i wyróżnienia

Życie prywatne

Jego pradziad Bronisław Trzaskowski był językoznawcą, nauczycielem i dyrektorem szkoły w Tarnowie, zakładał pierwsze żeńskie gimnazja w Polsce[178]. Rodzicami Rafała Trzaskowskiego byli pianista i kompozytor jazzowy Andrzej Trzaskowski (zm. 1998) oraz Teresa z domu Arens (zm. 2019)[179]. Siostra matki Izabella Skrońska była łączniczką Komendy Głównej Armii Krajowej w powstaniu warszawskim[180].

Jego przyrodni brat Piotr Ferster pełnił funkcję dyrektora Piwnicy pod Baranami w Krakowie[7].

W 1980 Rafał Trzaskowski zagrał w serialu telewizyjnym Nasze podwórko[181].

W czerwcu 2002 ożenił się z Małgorzatą, absolwentką Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Jego żona w latach 2007–2019 była zatrudniona w Urzędzie Miasta Stołecznego Warszawy, gdzie zajmowała się m.in. promocją miasta oraz pracowała w Biurze Rozwoju Gospodarczego (w związku z wyborem jej męża na prezydenta Warszawy zrezygnowała z pracy w stołecznym ratuszu i w kwietniu 2019 otrzymała urlop bezpłatny)[182][183][184][185]. Mają dwoje dzieci: Aleksandrę (ur. 2004) i Stanisława (ur. 2009)[183][184]. Zamieszkali na Kabatach w warszawskiej dzielnicy Ursynów[12].

Deklaruje się jako katolik, wychowanek franciszkanów i przeciwnik antyklerykalizmu[186][12].

Publikacje

  • Dynamika reformy systemu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej, Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004. ISBN 978-83-87611-82-8.
  • Przyszły Traktat konstytucyjny. Granice kompromisu w dziedzinie podejmowania decyzji większością kwalifikowaną (wspólnie z Janem Barczem), Wydawnictwo Prawo i Praktyka Gospodarcza, Warszawa 2004, ISBN 83-87611-53-0.
  • Rafał. Rafał Trzaskowski w rozmowie z Donatą Subbotko (wspólnie z Donatą Subbotko), Wydawnictwo Znak Literanova, Kraków 2025, ISBN 978-83-8367-777-4.

Przypisy

  1. ↑ a b c Posłowie VIII kadencji: Rafał Trzaskowski [online], sejm.gov.pl [dostęp 2020-05-28].
  2. ↑ Powstaje nowa hala sportowa w Śródmieściu, um.warszawa.pl, 4 kwietnia 2024 [zarchiwizowane 2024-05-19].
  3. ↑ Aleksandra Frankowska, Mieli 7 lat, gdy usiedli razem w szkolnej ławce. Rafał Trzaskowski i Michał Żebrowski przyjaźnią się do dziś [online], viva.pl, 29 listopada 2024 [dostęp 2025-05-22].
  4. ↑ a b c d Rafał Trzaskowski – matura’91 [online], Koło Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Reja, 24 listopada 2013 [dostęp 2025-08-23].
  5. ↑ a b c d Malwina Dziedzic, Rafał Trzaskowski kandydatem PO na prezydenta Warszawy [online], polityka.pl, 1 stycznia 2014 [dostęp 2025-06-14].
  6. ↑ a b c Michał Wojtczuk, Prymus szuka bitki, „Gazeta Wyborcza”, 23 maja 2020, s. 15.
  7. ↑ a b c Krystyna Lubelska, Cześć, Rafał [online], polityka.pl, 23 czerwca 2009 [dostęp 2013-11-22].
  8. ↑ Alumnus Rafal Trzaskowski ’91, current mayor of Warsaw to visit campus September 20 [online], cranbrook.edu, 30 sierpnia 2024 [dostęp 2025-06-14] (ang.).
  9. ↑ a b Dr Rafał Trzaskowski, natolin.edu.pl [zarchiwizowane 2009-04-20].
  10. ↑ a b Rafał Trzaskowski: Curriculum Vitae, eppgroup.eu [zarchiwizowane 2020-06-11].
  11. ↑ Dr Rafał Trzaskowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2013-11-20].
  12. ↑ a b c d e Michał Wojtczuk, Prymus szuka bitki, „Gazeta Wyborcza”, 23 maja 2020, s. 16.
  13. ↑ a b c Kim jest nowy minister administracji i cyfryzacji Rafał Trzaskowski [online], gazetaprawna.pl, 20 listopada 2013 [dostęp 2020-06-06].
  14. ↑ Rafał Trzaskowski [online], mamprawowiedziec.pl.
  15. ↑ Rafał Trzaskowski – rys biograficzny, bip.warszawa.pl [zarchiwizowane 2020-06-05].
  16. ↑ Rafał Trzaskowski prezydentem stolicy [online], civitas.edu.pl, 22 października 2018 [dostęp 2020-06-05].
  17. ↑ Wybory do Parlamentu Europejskiego zarządzone na dzień 7 czerwca 2009 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2021-10-13].
  18. ↑ Rafał Trzaskowski [online], europarl.europa.eu [dostęp 2020-06-05].
  19. ↑ Tomasz Bielecki, Bartosz Chyż, Michał Wojtczuk, Poliglota z Europarlamentu zastąpi Boniego. Kim jest Rafał Trzaskowski [online], wyborcza.pl, 21 listopada 2013 [dostęp 2025-06-14].
  20. ↑ Kandydaci na ministrów, premier.gov.pl, 20 listopada 2013 [zarchiwizowane 2013-12-02].
  21. ↑ Donald Tusk ogłosił zmiany w rządzie. „Potrzebujemy przyspieszenia”, premier.gov.pl, 20 listopada 2013 [zarchiwizowane 2013-12-04].
  22. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 listopada 2013 r. nr 1131-25-2013 o zmianie w składzie Rady Ministrów (M.P. z 2013 r. poz. 1006).
  23. ↑ Rafał Trzaskowski sekretarzem stanu w MSZ, msz.gov.pl, 24 września 2014 [zarchiwizowane 2014-12-17].
  24. ↑ Warszawa ma nowego prezydenta, um.warszawa.pl, 22 listopada 2018 [zarchiwizowane 2018-11-22].
  25. ↑ Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2015 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2021-10-13].
  26. ↑ Pełny zapis przebiegu posiedzenia Komisji do spraw Unii Europejskiej (nr 1) [online], sejm.gov.pl, 17 listopada 2015 [dostęp 2020-06-05].
  27. ↑ Nowa Platforma – najważniejsze decyzje Rady Krajowej PO, platforma.org, 26 lutego 2016 [zarchiwizowane 2016-02-27].
  28. ↑ Poznaj skład Gabinetu Cieni, gabinetcieni.org [zarchiwizowane 2016-11-18].
  29. ↑ EPP Congress in Malta – Highlights of the First Day [online], epp.eu, 29 marca 2017 [dostęp 2017-04-04] (ang.).
  30. ↑ Trzaskowski wspólnym kandydatem Platformy i Nowoczesnej w Warszawie [online], tvn24.pl, 23 listopada 2017 [dostęp 2021-10-13].
  31. ↑ a b Wybory samorządowe 2018 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2018-10-24].
  32. ↑ Postanowienie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 października 2018 r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu posła Rafała Kazimierza Trzaskowskiego (M.P. z 2018 r. poz. 1107).
  33. ↑ Rafał Trzaskowski zaprzysiężony na prezydenta Warszawy [online], rmf24.pl, 22 listopada 2018 [dostęp 2018-11-22].
  34. ↑ Prezydent stolicy podpisał Deklarację LGBT+, um.warszawa.pl, 18 lutego 2019 [zarchiwizowane 2020-06-11].
  35. ↑ Jędrzej Dzierżyński, PiS kontra LGBT. Jak prawica walczy z warszawską deklaracją LGBT+ [online], wyborcza.pl, 11 marca 2019 [dostęp 2020-06-11].
  36. ↑ Deklaracja LGBT. Prezydent Warszawy podpisał, katolickie i prawicowe organizacje protestują [online], pap.pl, 26 lutego 2019 [dostęp 2020-06-11].
  37. ↑ Publicysta: Celem ataków środowisk LGBT jest tożsamość Polaków, tvp.info, 28 czerwca 2019 [zarchiwizowane 2020-06-11].
  38. ↑ Wojciech Karpieszuk, Ostre stanowisko biskupów w sprawie deklaracji LGBT+. Straszą deprawacją dzieci i zagrożeniem demokracji [online], wyborcza.pl, 13 marca 2019 [dostęp 2020-06-11].
  39. ↑ Wezwanie do podjęcia czynności w sprawie naruszenia konstytucyjnego prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami [online], rpo.gov.pl, 7 marca 2019 [dostęp 2020-06-24].
  40. ↑ Warszawska deklaracja LGBT+ pomoże chronić dzieci przed wykorzystywaniem seksualnym, hejtem i dyskryminacją. RPO odpowiada nowemu rzecznikowi praw dziecka [online], rpo.gov.pl, 18 marca 2019 [dostęp 2020-06-24].
  41. ↑ a b Darmowe żłobki. Czy Warszawa wprowadziła je jako pierwsza? [online], Demagog, 1 kwietnia 2024 [dostęp 2025-05-14].
  42. ↑ Już 2000 par skorzystało z warszawskiego programu [online], um.warszawa.pl, 14 maja 2019 [dostęp 2025-05-17].
  43. ↑ Warszawa dołącza do programu „Zielone Miasta” [online], um.warszawa.pl, 18 czerwca 2020 [dostęp 2021-10-13].
  44. ↑ Program nasadzeń drzew, um.warszawa.pl [zarchiwizowane 2024-07-14].
  45. ↑ Dokończenie budowy linii M2 oraz stacji postojowych, um.warszawa.pl [zarchiwizowane 2025-06-14].
  46. ↑ Michał Wojtczuk, Oceniamy ponad pięć lat rządów Rafała Trzaskowskiego. Wszystkie jego sukcesy i porażki [online], wyborcza.pl, 7 marca 2024 [dostęp 2025-05-19].
  47. ↑ Przybywa nowych szkół i przedszkoli, um.warszawa.pl, 28 grudnia 2023 [zarchiwizowane 2024-08-11].
  48. ↑ Katarzyna Broda, Trzaskowski podpisał umowę na projekt trzeciej linii metra [online], gazetaprawna.pl, 8 marca 2024 [dostęp 2025-05-27].
  49. ↑ a b Wybory samorządowe 2024 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2024-04-09].
  50. ↑ Prezydent Trzaskowski zaprzysiężony, Rada Miasta ze ślubowaniem [online], um.warszawa.pl, 7 maja 2024 [dostęp 2024-05-07].
  51. ↑ Participants 2019 [online], bilderbergmeetings.org [dostęp 2019-11-25] (ang.).
  52. ↑ Rafał Kazimierz Trzaskowski, cor.europa.eu [zarchiwizowane 2023-01-05].
  53. ↑ Prezydent Warszawy szefem komisji w Europejskim Komitecie Regionów [online], um.warszawa.pl, 7 października 2022 [dostęp 2023-01-07].
  54. ↑ O Komisji ENVE, cor.europa.eu [zarchiwizowane 2022-11-27].
  55. ↑ Prezydent Warszawy ambasadorem Europejskiego Paktu Klimatycznego z ramienia Komitetu Regionów [online], pap.pl, 17 grudnia 2020 [dostęp 2025-05-23].
  56. ↑ Inauguracja Europejskiego Paktu na rzecz Klimatu [online], um.warszawa.pl, 15 grudnia 2020 [dostęp 2025-05-23].
  57. ↑ Rada Krajowa PO wybrała nowy zarząd [online], interia.pl, 8 lutego 2020 [dostęp 2020-02-08].
  58. ↑ Michał Wojtczuk, Prezydent Warszawy w sztabie wyborczym Małgorzaty Kidawy-Błońskiej [online], wyborcza.pl, 6 lutego 2020 [dostęp 2020-05-21].
  59. ↑ Edyta Bieńczak, Rafał Trzaskowski kandydatem KO w wyborach prezydenckich. To on zastąpi Małgorzatę Kidawę-Błońską [online], rmf24.pl, 15 maja 2020 [dostęp 2020-05-15].
  60. ↑ Sztab Trzaskowskiego złożył w PKW 1,6 mln podpisów [online], gazetaprawna.pl, 9 czerwca 2020 [dostęp 2020-06-13].
  61. ↑ Uchwała nr 190/2020 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 12 czerwca 2020 r. w sprawie listy kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w wyborach zarządzonych na dzień 28 czerwca 2020 r. (M.P. z 2020 r. poz. 532).
  62. ↑ Leszek Rudziński, Wybory prezydenckie 2020: „Silny prezydent, wspólna Polska” to hasło wyborcze Rafała Trzaskowskiego [online], i.pl, 12 czerwca 2020 [dostęp 2025-06-14].
  63. ↑ a b Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 30 czerwca 2020 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 28 czerwca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 1163).
  64. ↑ Leszek Rudziński, Biedroń poparł Trzaskowskiego. „Potrzebujemy prezydenta, który będzie rzecznikiem Lewicy” [online], i.pl, 29 czerwca 2020 [dostęp 2025-06-14].
  65. ↑ Roch Kowalski, Hołownia: Oczywiście, że będę głosował na Trzaskowskiego i mówię to wprost [online], 300polityka.pl, 1 lipca 2020 [dostęp 2020-07-01].
  66. ↑ Władysław Kosiniak-Kamysz o głosowaniu na Rafała Trzaskowskiego: Jestem bliższy temu kierunkowi [online], gazeta.pl, 9 lipca 2020 [dostęp 2020-07-10].
  67. ↑ SD poparło Trzaskowskiego, sd.pl, 20 czerwca 2020 [zarchiwizowane 2023-09-21].
  68. ↑ LPR w sprawie wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, lpr.pl, 4 lipca 2020 [zarchiwizowane 2020-07-04].
  69. ↑ Stanowisko w sprawie poparcia Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, twojruch.eu, 8 lipca 2020 [zarchiwizowane 2020-07-09].
  70. ↑ Agata Szczęśniak, Duda: Dyktat zagranicznych mediów chroni Trzaskowskiego [online], oko.press, 1 lipca 2020 [dostęp 2021-10-13].
  71. ↑ ODIHR MISJA SPECJALNA OBSERWACJI WYBORÓW. Rzeczpospolita Polska – Wybory Prezydenckie, 28 czerwca 2020 r. Stanowisko w sprawie wstępnych wniosków i ustaleń, osce.org, 29 czerwca 2020 [zarchiwizowane 2020-07-02].
  72. ↑ Jakub Oworuszko, Wybory prezydenckie 2020. Rafał Trzaskowski nie weźmie udziału w debacie organizowanej w Końskich przez TVP [online], i.pl, 2 lipca 2020 [dostęp 2025-06-14].
  73. ↑ Magdalena Chrzczonowicz, „Kto nadużywa władzy, zostanie zmieciony ze sceny politycznej”. Trzaskowski słowo w słowo w Lesznie [online], oko.press, 7 lipca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  74. ↑ a b Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 13 lipca 2020 r. o wynikach ponownego głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1238).
  75. ↑ Trzaskowski gratuluje Dudzie. „Oby ta kadencja była rzeczywiście inna” [online], onet.pl, 13 lipca 2020 [dostęp 2025-06-02].
  76. ↑ Politycy PO: Ruch Trzaskowskiego powstanie, ale ważne, by miał właściwą formułę [online], gazetaprawna.pl, 1 września 2020 [dostęp 2021-03-20].
  77. ↑ Rafał Trzaskowski założył fundację. Jako prezydent Warszawy… sam będzie ją nadzorował [online], polskieradio24.pl, 21 października 2020 [dostęp 2021-03-20].
  78. ↑ Rafał Trzaskowski wystartował z ruchem „Wspólna Polska” [online], rp.pl, 17 października 2020 [dostęp 2021-10-13].
  79. ↑ Rozpoczął się Campus Polska Przyszłości [online], gazetaprawna.pl, 27 sierpnia 2021 [dostęp 2021-10-13].
  80. ↑ Władze Stowarzyszenia, ruchtakdlapolski.pl [zarchiwizowane 2022-05-18].
  81. ↑ Burza po słowach prezydenta Warszawy. Trzaskowski się tłumaczy: Błędy się zdarzają [online], interia.pl, 7 czerwca 2022 [dostęp 2025-05-25].
  82. ↑ Rafał Trzaskowski przeprosił za „dupiarza”. „Nieformalna konwencja rozmowy” [online], tvn24.pl, 7 czerwca 2022 [dostęp 2025-05-25].
  83. ↑ Małgorzata Majewska, Czy w dupiarzu rzeczywiście o dupę chodzi? [online], polityka.pl, 9 czerwca 2022 [dostęp 2025-05-25].
  84. ↑ Rafał Trzaskowski przeprasza za swoje słowa w podcaście „WojewódzkiKędzierski” [online], onet.pl, 6 czerwca 2022 [dostęp 2025-05-25].
  85. ↑ Dorota Niećko, Rafał Trzaskowski na Śląsku w Bytomiu i Wodzisławiu. I w Bielsku [online], tvs.pl, 5 października 2023 [dostęp 2023-12-03].
  86. ↑ Trzaskowski: czujemy fantastyczną energię tych miliona serc [online], tvn24.pl, 1 października 2023 [dostęp 2023-12-03].
  87. ↑ Malwina Zaborowska, Znamy kandydata KO na prezydenta. Są wyniki prawyborów [online], rmf24.pl, 23 listopada 2024 [dostęp 2024-11-23].
  88. ↑ Prawybory w Koalicji Obywatelskiej. Ogłoszono zwycięzcę [online], tvn24.pl, 23 listopada 2024 [dostęp 2024-11-23].
  89. ↑ Wszystko jasne. Koalicja Obywatelska wybrała kandydata na prezydenta [online], onet.pl, 23 listopada 2024 [dostęp 2024-11-23].
  90. ↑ Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 2025 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2025-05-04].
  91. ↑ Agata Szczęśniak, Rafał Trzaskowski złożył ponad milion podpisów w PKW [online], oko.press, 6 marca 2025 [dostęp 2025-05-13].
  92. ↑ Kolejni kandydaci oficjalnie zarejestrowani. Jest zaskoczenie [online], tvp.info, 17 marca 2025 [dostęp 2025-03-17].
  93. ↑ Debata w Końskich. Zawiadomienie w prokuraturze na TVP i sztab Trzaskowskiego [online], businessinsider.com.pl, 15 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-08].
  94. ↑ Ruszył wyścig do Końskich. Jedni rzucają wszystko i pędzą, a inni krytykują debatę [online], bankier.pl, 11 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-08].
  95. ↑ Debata Trzaskowski-Nawrocki. Szymon Hołownia oburzony: absolutny skandal [online], onet.pl, 9 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-08].
  96. ↑ Artur Pokorski, „Kuriozalna odpowiedź”. Hołownia grzmi, pokazał pismo TVP [online], interia.pl, 11 kwietnia 2025 [dostęp 2025-06-15].
  97. ↑ Dwie debaty w Końskich. Te pytania usłyszeli kandydaci na prezydenta [online], onet.pl, 12 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-13].
  98. ↑ Debata prezydencka „Super Expressu”. Polacy w sondażu wskazali zwycięzcę [online], onet.pl, 29 kwietnia 2025 [dostęp 2025-05-13].
  99. ↑ Ostatnie takie starcie przed wyborami. Debata prezydencka [online], rmf24.pl, 12 maja 2025 [dostęp 2025-05-13].
  100. ↑ a b Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 19 maja 2025 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych na dzień 18 maja 2025 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 652).
  101. ↑ Druga tura wyborów prezydenckich. Kiedy głosujemy? [online], businessinsider.com.pl, 19 maja 2025 [dostęp 2025-05-19].
  102. ↑ PSL udzielił poparcia Rafałowi Trzaskowskiemu. „Z troski o Polskę” [online], bankier.pl, 19 maja 2025 [dostęp 2025-05-20].
  103. ↑ Karol Żak, Wiadomo, kogo poprze Nowa Lewica. „Zaangażujemy wszystkie swoje możliwości” [online], rmf24.pl, 24 maja 2025 [dostęp 2025-05-24].
  104. ↑ „Jednogłośna” decyzja Polski 2050. Chodzi o poparcie w wyborach [online], onet.pl, 25 maja 2025 [dostęp 2025-06-14].
  105. ↑ „Wyborcy to nie są meble”. Trzaskowski spotkał się z Hołownią [online], tvn24.pl, 20 maja 2025 [dostęp 2025-05-20].
  106. ↑ a b Leftist candidate backs centrist Trzaskowski in Polish presidential runoff [online], polskieradio.pl, 20 maja 2025 [dostęp 2025-05-22] (ang.).
  107. ↑ Zaskakujący gest Senyszyn na marszu Trzaskowskiego. Oddała czerwone korale [online], tokfm.pl, 25 maja 2025 [dostęp 2025-05-25].
  108. ↑ Dawid Sieńkowski, „Gość specjalny” na marszu Trzaskowskiego. „Za tydzień wygra cała Polska” [online], dorzeczy.pl, 25 maja 2025 [dostęp 2025-05-25].
  109. ↑ Cezary Faber, Apel ws. wyborów. Wśród sygnatariuszy m.in. Wałęsa, Frasyniuk i Michnik [online], rmf24.pl, 23 maja 2025 [dostęp 2025-05-23].
  110. ↑ Bartosz Naus, Gortat wyłożył karty na stół ws. II tury wyborów. „Otwórzcie oczy” [online], sport.pl, 22 maja 2025 [dostęp 2025-05-28].
  111. ↑ Jacek Gądek, Człowiek Andrzeja Dudy poparł Rafała Trzaskowskiego. PiS liczy, że kandydatowi KO to zaszkodzi [online], newsweek.pl, 22 maja 2025 [dostęp 2025-05-30].
  112. ↑ Leszek Miller: Jeśli Karol Nawrocki wygra w obecnym Sejmie może powstać nowy rząd [online], rp.pl, 23 maja 2025 [dostęp 2025-05-30].
  113. ↑ Na kogo zagłosuje Komorowski? „Z satysfakcją odnotowuję gesty” [online], tvn24.pl, 25 lutego 2025 [dostęp 2025-05-29].
  114. ↑ Waldemar Pawlak: Rafał Trzaskowski będzie prezydentem przyszłości i dobrej współpracy dla dobra Polski [online], wnet.fm, 19 maja 2025 [dostęp 2025-05-31].
  115. ↑ Trzy rady Kwaśniewskiego dla Trzaskowskiego. „Bo na niego będę głosował” [online], tvn24.pl, 18 maja 2025 [dostęp 2025-05-29].
  116. ↑ „Sam PiS nie wie, kim on jest”. Kwaśniewska o Nawrockim [online], tvn24.pl, 26 maja 2025 [dostęp 2025-05-28].
  117. ↑ Debata z udziałem Karola Nawrockiego i Rafała Trzaskowskiego [online], rdc.pl, 23 maja 2025 [dostęp 2025-05-24].
  118. ↑ „Gdzie jest Rafał?”. Trzaskowski nie pojawił się w Końskich [online], dorzeczy.pl, 28 maja 2025 [dostęp 2025-07-24].
  119. ↑ a b Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 2 czerwca 2025 r. o wynikach ponownego głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 714).
  120. ↑ Rafał Trzaskowski: TVP robi ze mnie lewaka. Jestem człowiekiem centrum [online], rp.pl, 21 grudnia 2020 [dostęp 2024-05-22].
  121. ↑ a b Jakub Krupa, Ashifa Kassam, Centrist Warsaw mayor narrowly ahead in first round of Polish presidential race [online], theguardian.com, 18 maja 2025 [dostęp 2025-06-14] (ang.).
  122. ↑ Jan Cienski, Wojciech Kość, Race for Poland’s presidency blows wide open [online], politico.eu, 20 maja 2025 [dostęp 2025-05-22] (ang.).
  123. ↑ Poland set for knife-edge presidential runoff as far right surges [online], nbcnews.com, 19 maja 2025 [dostęp 2025-05-22] (ang.).
  124. ↑ Adrianna Ebert, Karl Badohal, Polish centrist’s narrow presidential lead leaves pro-EU path in balance, „reuters.com”, 19 maja 2025 [dostęp 2025-05-22] (ang.).
  125. ↑ Wojciech Kość, Nationalist Nawrocki wins Polish presidential election [online], politico.eu, 1 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
  126. ↑ An exit poll in Poland’s presidential runoff shows the race is too close to call [online], nbcnews.com, 1 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
  127. ↑ Adam Easton, Warsaw's liberal mayor narrowly wins Polish presidential vote [online], bbc.com, 19 maja 2025 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
  128. ↑ Rob Picheta, Populist Karol Nawrocki wins Polish presidential election, setting stage for more clashes with PM Tusk [online], cnn.com, 1 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
  129. ↑ What Poland’s new hard-right president means for Europe [online], economist.com [dostęp 2025-06-02] (ang.).
  130. ↑ Trump-backed conservative narrowly wins Poland's presidential election [online], cbsnews.com, 2 czerwca 2025 [dostęp 2025-06-02] (ang.).
  131. ↑ Tak Trzaskowski pisał o 500+. „Twierdził, że to będzie ekonomiczna katastrofa, a nic takiego się nie stało” [online], polskieradio24.pl, 15 maja 2020 [dostęp 2025-05-23].
  132. ↑ Opozycja wciąż kluczy ws. programów społecznych. Są „za, a nawet przeciw” 800+ [online], polskieradio24.pl, 4 czerwca 2023 [dostęp 2025-05-23].
  133. ↑ a b c Trzaskowski: nie będę prezydentem totalnej opozycji [online], polsatnews.pl, 30 maja 2020 [dostęp 2020-07-08].
  134. ↑ Trzaskowski: Nie będę prezydentem totalnej opozycji. Prezydent musi współpracować z rządem [online], gazetaprawna.pl, 30 maja 2020 [dostęp 2020-07-08].
  135. ↑ Wybory prezydenckie 2020. Emerytura bez podatku to ukłon Trzaskowskiego w stronę Kosiniaka [online], money.pl, 3 lipca 2020 [dostęp 2020-07-11].
  136. ↑ Rafał Trzaskowski: 500 plus to program potrzebny, ale nie rozwiązał problemów demograficznych [online], businessinsider.com.pl, 6 lipca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  137. ↑ Michał Danielewski, Magdalena Chrzczonowicz, IBRIS: Duda traci 3 pkt. Trzaskowscy: 200 zł do emerytury dla matek [online], oko.press, 6 lipca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  138. ↑ a b #10pytań do kandydatów. Poznaj odpowiedzi Rafała Trzaskowskiego [online], tokfm.pl, 8 lipca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  139. ↑ a b Grzegorz Kowalczyk, CPK, wiek emerytalny i elektrownia atomowa. Poglądy Rafała Trzaskowskiego [online], businessinsider.com.pl, 8 stycznia 2025 [dostęp 2025-05-07].
  140. ↑ Arkadiusz Jóźwiak, Trzaskowski: zawetuję każdą próbę podnoszenia podatków [online], portfelpolaka.pl, 30 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  141. ↑ a b c d e f g h Anna Piątkowska-Borek, Rafał Trzaskowski – program wyborczy na wybory 2020. Jakie zmiany zapowiada? [online], wp.pl, 7 lipca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  142. ↑ Co obiecał Rafał Trzaskowski? Sprawdzamy! [online], demagog.org.pl, 8 lipca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  143. ↑ a b Rafał Trzaskowski chce funduszu stypendialnego dla najzdolniejszej młodzieży i podwyżek dla nauczycieli [online], businessinsider.com.pl, 20 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  144. ↑ Rafał Trzaskowski opublikował program wyborczy [online], polsatnews.pl, 25 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  145. ↑ Wybory 2020. Rafał Trzaskowski chce przeznaczyć 6 proc. PKB na służbę zdrowia [online], money.pl, 25 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  146. ↑ Marcin Walków, Rafał Trzaskowski: zgłoszę projekt ustawy skromnościowej [online], businessinsider.com.pl, 2 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  147. ↑ Ustawa skromnościowa. Trzaskowski: Rząd topi miliardy w inwestycje, aby dać pracę koleżankom i kolegom [online], gazeta.pl, 2 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  148. ↑ Trzaskowski: walka ze zmianami klimatu wśród absolutnych priorytetów mojej prezydentury [online], energetyka24.com, 18 czerwca 2020 [dostęp 2025-05-25].
  149. ↑ Rafał Trzaskowski: musimy walczyć z katastrofą klimatyczną, ale tak, by ochronić wszystkie miejsca pracy [online], businessinsider.com.pl, 6 lipca 2020 [dostęp 2025-05-25].
  150. ↑ Nowa Solidarność. Program Rafała Trzaskowskiego 2020 [online], trzaskowski2020.pl, 2020 [dostęp 2020-07-08].
  151. ↑ Oktawia Kromer, Michał Wojtczuk, TVP Info do Trzaskowskiego: „Dlaczego pana syn nie poszedł do komunii?”. Przekroczone kolejne granice [online], wyborcza.pl, 29 maja 2020 [dostęp 2020-07-08].
  152. ↑ Łukasz Grzegorczyk, „Panika po drugiej stronie jest spora”. Trzaskowski skomentował polityczną nagonkę [online], natemat.pl, 19 maja 2020 [dostęp 2020-07-08].
  153. ↑ Rafał Trzaskowski: TVP Info trzeba zlikwidować [online], gazetaprawna.pl, 13 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-08].
  154. ↑ a b Wybory prezydenckie 2025. Rafał Trzaskowski – program wyborczy [online], onet.pl, 30 maja 2025 [dostęp 2025-06-14].
  155. ↑ Likwidacja Funduszu Kościelnego? Rafał Trzaskowski wprost [online], onet.pl, 26 marca 2025 [dostęp 2025-05-13].
  156. ↑ Trzaskowski: Chcemy protekcji dla polskiego rynku rolnego [online], gazetaprawna.pl, 22 maja 2025 [dostęp 2025-05-23].
  157. ↑ a b Od „zdrowego rozsądku” do nowego COP. Co jest w programie wyborczym Trzaskowskiego [online], tvn24.pl, 28 maja 2025 [dostęp 2025-05-28].
  158. ↑ Debatowali Trzaskowski i Stanowski. Obaj są przeciwni adopcji dzieci przez pary homoseksualne [online], portalsamorzadowy.pl, 8 maja 2025 [dostęp 2025-05-11].
  159. ↑ Trzaskowski nie podpisał deklaracji Mentzena. Poparł cztery punkty [online], gazetaprawna.pl, 24 maja 2025 [dostęp 2025-05-24].
  160. ↑ Robert Kędzierski, Trzaskowski nie podpisał. Mentzen pokazał to na żywo na YouTube w programie „Mentzen Grilluje” [online], money.pl, 24 maja 2025 [dostęp 2025-05-24].
  161. ↑ Migranci na granicy. Rafał Trzaskowski o propozycji wprowadzenia stanu wyjątkowego [online], tvn24.pl, 31 sierpnia 2021 [dostęp 2025-05-24].
  162. ↑ Nawrocki i Trzaskowski o imigracji. Jeden chce wypowiedzieć pakt migracyjny, drugi ma zero tolerancji dla cudzoziemców-przestępców [online], bankier.pl, 8 lutego 2025 [dostęp 2025-05-22].
  163. ↑ a b Jerzy Haszczyński, W książce „Rafał” Trzaskowski stawia zaskakujące tezy w kwestiach międzynarodowych [online], rp.pl [dostęp 2025-05-26].
  164. ↑ Grzegorz Kowalczyk, CPK, wiek emerytalny i elektrownia atomowa. Poglądy Rafała Trzaskowskiego [online], businessinsider.com.pl, 8 stycznia 2025 [dostęp 2025-05-07].
  165. ↑ Trzaskowski w Międzyzdrojach: Trzeba też zmienić Zielony Ład w rolnictwie [online], gk24.pl, 8 stycznia 2025 [dostęp 2025-05-13].
  166. ↑ Michał Dudziński, Trzaskowski zdecydowanie o kontrowersyjnej umowie. „To jest absolutny błąd” [online], interia.pl, 8 stycznia 2025 [dostęp 2025-05-21].
  167. ↑ Michiel Hilgeman, Poland’s 2025 Presidential Race: Trzaskowski Nets Razor-Thin Victory Over Nawrocki, kyivpost.com, 18 maja 2025 [zarchiwizowane 2025-05-18] (ang.).
  168. ↑ Rafał Trzaskowski o ekshumacjach na Wołyniu. „Ukraińcy muszą zrozumieć” [online], onet.pl, 11 stycznia 2025 [dostęp 2025-05-26].
  169. ↑ Katarzyna Dybińska, 800 plus dla Ukraińców. Trzaskowski pokaże projekt przed drugą turą? [online], interia.pl, 23 maja 2025 [dostęp 2025-05-23].
  170. ↑ Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 2009 r. o wynikach wyborów posłów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 7 czerwca 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 88, poz. 729).
  171. ↑ Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 27 października 2015 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 25 października 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1731).
  172. ↑ Odznaczeni przez ambasadora Francji, interia.pl, 11 maja 2017 [zarchiwizowane 2021-11-11].
  173. ↑ Jacek Walewski, Fundacja Otwarty Dialog i Rafał Trzaskowski docenieni na Ukrainie. „Za jedyne takie wsparcie” [online], crowdmedia.pl, 22 czerwca 2023 [dostęp 2023-09-01].
  174. ↑ Julia Theus, Potop po ataku na Nową Kachowkę. Polska misja humanitarna dotarła na zalane tereny. „To był szok” [online], oko.press, 23 czerwca 2023 [dostęp 2023-09-01].
  175. ↑ Wręczenie odznak honorowych Pułku AK Baszta „Amicitiae Fidelium”, lazarski.pl, 17 stycznia 2020 [zarchiwizowane 2020-09-23].
  176. ↑ Kapituła Odznaki Pamiątkowej Amicitiae Fidelium, lazarski.pl [zarchiwizowane 2022-01-22].
  177. ↑ The Cercle d’Economia awards the European Construction prize to the mayor of Warsaw, Rafał Trzaskowski [online], cercledeconomia.com, 17 kwietnia 2023 [dostęp 2025-05-10] (ang.).
  178. ↑ Rafał Trzaskowski do mieszkańców Krakowa: wychodzę z wami na pole walczyć o lepszą Polskę [online], wyborcza.pl, 6 czerwca 2020 [dostęp 2020-06-06].
  179. ↑ Igor Maj, Zmarła Teresa Trzaskowska, matka prezydenta Warszawy [online], radiozet.pl, 29 czerwca 2019 [dostęp 2020-06-11].
  180. ↑ Michał Wierzbicki, Krakowski wątek w życiu nowego kandydata na prezydenta. Jego ojciec jest krakowianinem [online], krakowwpigulce.pl, 15 maja 2020 [dostęp 2020-07-09].
  181. ↑ Rafał Trzaskowski w bazie filmpolski.pl [dostęp 2013-11-20].
  182. ↑ Wybory 2020. Małgorzata Trzaskowska. Kim jest żona Rafała Trzaskowskiego? [online], gazeta.pl, 24 maja 2020 [dostęp 2025-06-14].
  183. ↑ a b Małgorzata Trzaskowska. Kim jest żona prezydenta Warszawy?, gala.pl, 15 maja 2020 [dostęp 2020-05-30] [zarchiwizowane 2020-06-11].
  184. ↑ a b Piotr Ogórek, Katarzyna Pachelska, Żona Rafała Trzaskowskiego może być pierwszą damą RP. Kim jest Małgorzata Trzaskowska? [online], gazetakrakowska.pl, 19 maja 2020 [dostęp 2020-05-30].
  185. ↑ Paulina Zywar, Kim jest żona Rafała Trzaskowskiego? „Nie ukrywa swojego zdania” [online], onet.pl, 17 czerwca 2020 [dostęp 2020-12-23].
  186. ↑ Andrzej Gajcy, Rafał Trzaskowski: jestem katolikiem, a nie żadnym antyklerykałem [online], onet.pl, 30 marca 2019 [dostęp 2025-05-21].

Bibliografia

  • O mnie, trzaskowski.pl [zarchiwizowane 2018-01-22].
  • Dr Rafał Trzaskowski, Centrum Europejskie Natolin [zarchiwizowane 2009-04-20].
Drugi rząd Donalda Tuska (2011–2014)
W dniu zaprzysiężenia
Późniejsi członkowie rządu

  • kursywa – ministrowie odwołani przed końcem istnienia rządu
Prezydenci Warszawy
Prezydenci Warszawy (1792–1863)
Komisarze Warszawy (1863–1915)
Prezydenci Warszawy (1916–1939)
Burmistrz komisaryczny Warszawy
(1939–1944)
Komisaryczni prezydenci Warszawy
(1939–1941)
Prezydenci Warszawy (1944–1950)
Przewodniczący Prezydium Rady
Narodowej Warszawy (1950–1973)
Prezydenci Warszawy (od 1973)

Herb Warszawy

  • kursywa – pełniący funkcję Prezydenta Warszawy
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rafał_Trzaskowski&oldid=79138086”