Antoni Duchnowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Duchnowski
kanonik inflancki
Herb Antoni Duchnowski
Data i miejsce urodzenia 1708
Bączal Górny
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 1776
Połaniec
Proboszcz parafii św. Marcina w Połańcu
Okres sprawowania 1755 - 1774
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 18 czerwca 1732
Kościół św. Mikołaja z Bączala Dolnego

Antoni Duchnowski h. Rawicz (ur. 1708 w Bączalu Górnym, zm. 17 kwietnia 1774 w Rytwianach) – polski ksiądz katolicki, kanonik inflancki[1] i wieloletni proboszcz parafii w Połańcu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1708 roku w rodzinie szlacheckiej pieczętującej się herbem Rawicz w miejscowości Bączal Górny (dawniej Bączal Rycerski) na terenie parafii św. Mikołaja w Bączalu Dolnym (wówczas diecezja krakowska, dekanat jasielski).

Kapłaństwo[edytuj | edytuj kod]

Święcenia kapłańskie przyjął 18 czerwca 1732 roku. Od 1734 z prawem czerpania dochodów z beneficjum. W latach 1755–1774 proboszcz parafii św. Marcina w Połańcu, erygowanej w XII wieku. Ufundował ołtarz wielki o wybitnym wydźwięku artystycznym dla drewnianego kościoła w Połańcu[2]. Ponadto wspomagał finansowo funkcjonowanie szpitali, w tym w Ujściu[3]. W porozumieniu z ówczesnym biskupem inflanckim, w ramach zasług wyniesiony przez króla Polski Augusta III Sasa, który miał wówczas prawo patronatu i doboru personalnego na jedną z najzaszczytniejszych godności kościelnych w Rzeczypospolitej Obojga Narodów – kanonię katedralną diecezji inflanckiej (łac. Canonicus Cathedralis Livoniensis).

Zmarł 17 kwietnia 1774 roku w klasztorze Ojców Kamedułów w Rytwianach[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Szczepaniak, Najstarsze spisy duchowieństwa diecezji krakowskiej, 2005.
  2. Opis Połańca wg księdza Piotra Choroszyńskiego, parafiaswmarcina.w.interiowo.pl [dostęp 2016-03-12].
  3. a b Plebani Połanieccy, parafiaswmarcina.w.interiowo.pl [dostęp 2016-03-12].