Antoni Komendo-Borowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Komendo-Borowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1912
Białystok, Rosja
Data i miejsce śmierci 12 maja 1984
Bradford, Anglia
Wzrost 178 cm
Pozycja napastnik, lewoskrzydłowy
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1929–1933 WKS 42 PP/Jagiellonia Białystok
1933–1939 Pogoń Lwów 69 (15)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1935  Polska 1 (1)

Antoni Komendo-Borowski (ur. 6 czerwca 1912 w Białymstoku, zm. 12 maja 1984 Bradford) – polski przedwojenny piłkarz, reprezentant kraju.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Antoni Komendo Borowski, był absolwentem gimnazjum, a następnie urzędnikiem instytucji wojskowych.

Swoją karierę napastnika rozpoczął w wojskowym klubie 42 Pułku Piechoty, od 1932 roku występującego pod nazwą Jagiellonia Białystok, a od lipca 1933 do wybuchu wojny reprezentował barwy Pogoni Lwów.

Był uczestnikiem kampanii wrześniowej, po której dostał się do obozu jenieckiego na Węgrzech. Tam zaczął grać w obozowej drużynie piłkarskiej – Junaku Drohobycz.

W 1944 uczestniczył w bitwie o Monte Cassino, w której został ranny.

Kluby[edytuj | edytuj kod]

  • Jagiellonia Białystok
  • Pogoń Lwów.

W sumie Antoni Komendo Borowski występował siedem sezonów w lidze rozgrywając 69 meczów i strzelając 15 goli.

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Antoni Komendo Borowski wystąpił raz w reprezentacji Polski w meczu międzypaństwowym z Łotwą (3:3), rozegranym w Łodzi 15 września 1935 roku. Strzelił dla Polski jedną bramkę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017