Reprezentacja Łotwy w piłce nożnej mężczyzn
| Przydomek |
Sarkanbaltsarkanie (Czerwono-biało-czerwoni), 11 vilki (11 wilków) |
|---|---|
| Związek |
Latvijas Futbola Federācija |
| Sponsor techniczny | |
| Trener | |
| Skrót FIFA |
LVA |
| Ranking FIFA |
|
| Miejsce w rankingu Elo |
94. (10 lipca 2016) (1456 pkt.) |
| Zawodnicy | |
| Najwięcej występów |
Vitālijs Astafjevs (167) |
| Najwięcej bramek |
Māris Verpakovskis (27) |
| Mecze | |
| Pierwszy mecz (Ryga, Łotwa; 24.09.1922) | |
| Najwyższe zwycięstwo (Tallinn, Estonia; 18.08.1942) | |
| Najwyższa porażka (Sztokholm, Szwecja; 29.05.1927) | |
| Strona internetowa | |
| |
Reprezentacja Łotwy w piłce nożnej – zespół piłkarski reprezentujący Łotwę w rozgrywkach międzynarodowych.
Pierwsze zwycięstwo odniosła prawie cztery lata po debiucie – w 1924 roku z Litwą.
Pierwszy łotewski klub piłkarski został założony w 1907 roku przez Anglika Harolda Halla, który był jego prezesem, trenerem i kapitanem drużyny. W roku 1921 Hall został pierwszym prezydentem Łotewskiej Federacji Piłkarskiej.
W 1940 roku kraj został zaanektowany przez Związek Radziecki. Niepodległość odzyskał w 1991 roku. Reprezentacja Łotwy dziewiętnastokrotnie zwyciężała w rozgrywanym od 1928 roku Pucharze Państw Bałtyckich.
Od czasu odzyskania niepodległości w 1991 aż do 2004 roku mistrzostwo Łotwy zdobywało Skonto Ryga.
Największym sukcesem łotewskiej piłki jest awans do Euro 2004. W grupie eliminacyjnej drużyna prowadzona przez Aleksandrsa Starkovsa wyprzedziła m.in. Polskę, a w barażach okazała się lepsza od Turcji. W samym turnieju przegrała dwa mecze (z Czechami 1:2 i Holandią 0:3), a jeden zremisowała (z Niemcami 0:0) i już po rundzie grupowej musiała wracać do domu. Starkovs prowadził również ekipę łotewską w latach 2007–2013. Od tamtego czasu reprezentacja zaczęła osiągać coraz gorsze wyniki, notując np. porażkę z Gibraltarem (0:1) w marcu 2018 roku, czy dwa bezbramkowe remisy z Andorą w ramach rozgrywek Ligi Narodów.
Od 2013 aż do swojej rezygnacji w marcu 2017 roku selekcjonerem reprezentacji Łotwy był Marians Pahars. Następnie selekcjonerem reprezentacji Łotwy był Aleksandrs Starkovs, zaś po nim Fin Mika-Matti Paatelainen.
Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012
[edytuj | edytuj kod]Grupa F
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014
[edytuj | edytuj kod]Grupa G
[edytuj | edytuj kod]
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016
[edytuj | edytuj kod]Grupa A
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018
[edytuj | edytuj kod]Grupa B
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020
[edytuj | edytuj kod]Grupa G
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Eliminacje do Mistrzostw Świata 2022
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Udział w Mistrzostwach Świata
[edytuj | edytuj kod]| Udział w mistrzostwach Europy | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rok | Kwalifikacje | Wynik | ||||||
| Nie brała udziału | ||||||||
| Nie zakwalifikowała się | ||||||||
| Nie brała udziału (była częścią ZSRR) | ||||||||
| Nie zakwalifikowała się | ||||||||
Udział w Mistrzostwach Europy
[edytuj | edytuj kod]| Udział w Mistrzostwach Europy | ||
|---|---|---|
| Rok | Kwalifikacje | Wynik |
| Nie brała udziału (była częścią ZSRR) | ||
| Nie zakwalifikowała się | ||
| Awans | Faza grupowa | |
| Nie zakwalifikowała się | ||
Rekordziści
[edytuj | edytuj kod]Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy
Najwięcej występów w kadrze
[edytuj | edytuj kod]| # | Nazwisko | Lata gry w kadrze |
Mecze[1] | Bramki[1] |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Vitālijs Astafjevs | 1992-2010 | 167 | 16 |
| 2 | Andrejs Rubins | 1998-2011 | 117 | 9 |
| 3 | Juris Laizāns | 1998-2013 | 113 | 15 |
| 4 | Imants Bleidelis | 1995-2007 | 106 | 10 |
| 5 | Mihails Zemļinskis | 1992-2005 | 105 | 12 |
| 6 | Māris Verpakovskis | 1999-2014 | 104 | 29 |
| 7 | Igors Stepanovs | 1995-2011 | 100 | 4 |
| Andris Vaņins | 2000-2019 | 100 | 0 | |
| 9 | Aleksandrs Koliņko | 1997-2015 | 94 | 0 |
| 10 | Kaspars Gorkšs | 2005-2017 | 89 | 5 |
Aktualizacja: 20 listopada 2024
Najwięcej goli w kadrze
[edytuj | edytuj kod]| # | Nazwisko | Lata gry w kadrze |
Bramki[1] | Mecze[1] |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Māris Verpakovskis | 1999-2014 | 29 | 104 |
| 2 | Ēriks Pētersons | 1929-1939 | 24 | 63 |
| 3 | Vitālijs Astafjevs | 1992-2010 | 16 | 167 |
| 4 | Marians Pahars | 1996-2007 | 15 | 75 |
| Juris Laizāns | 1998-2013 | 15 | 113 | |
| 6 | Alberts Šeibelis | 1925-1939 | 14 | 54 |
| 7 | Iļja Vestermans | 1935-2038 | 13 | 23 |
| Valērijs Šabala | 2013-2019 | 13 | 53 | |
| 9 | Aleksandrs Cauņa | 2007-2015 | 12 | 45 |
| Jānis Ikaunieks | 2014- | 12 | 65 | |
| Mihails Zemļinskis | 1992-2015 | 12 | 105 |
Aktualizacja: 20 listopada 2024
Trenerzy Łotwy od 1992 roku
[edytuj | edytuj kod]- 1992–1997 –
Jānis Gilis - 1998–1999 –
Rewaz Dzodzuaszwili - 1999–2001 –
Gary Johnson - 2001–2004 –
Aleksandrs Starkovs - 2004–2007 –
Jurijs Andrejevs - 2007–2013 –
Aleksandrs Starkovs - 2013–2017 –
Marians Pahars - 2017–2018 –
Aleksandrs Starkovs - 2018 –
Mixu Paatelainen - 2019–2020 –
Slaviša Stojanovič - 2020–2023 –
Dainis Kazakevičs
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d eu-football.info. [dostęp 2025-02-03]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona związku (łot.)
- Profil na stronie FIFA. fifa.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-12)]. (ang.).
- Profil na National Football Teams (ang.)
- RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli (ang.)