Antoni Tronina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Tronina
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1945
Ostrowy nad Okszą
rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej
Okres sprawowania 1992–1994
Wyznanie Katolicki
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1969

Antoni Tronina (ur. 13 czerwca 1945 w Ostrowach nad Okszą) – polski ksiądz katolicki, teolog i biblista, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Droga naukowa[edytuj | edytuj kod]

Studia teologiczne odbył w Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie, święcenia kapłańskie otrzymał w 1969 r. Po czterech latach pracy duszpasterskiej rozpoczął studia specjalistyczne z biblistyki na KUL (1973-1976) ukończone tytułem licencjata, a następnie doktoratem z teologii biblijnej. Kontynuował studia biblijne na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie (1978-1980), które zakończył uzyskaniem stopniem licencjata nauk biblijnych oraz podróżą naukową do Grecji, Turcji, Egiptu i Izraela. Od 1976 r. był pracownikiem Szkoły Biblijnej KUL i asystentem ks. prof. Stanisława Łacha, a po powrocie z Rzymu – adiunktem przy Katedrze Egzegezy Starego Testamentu. Habilitował się na podstawie pracy Bóg przybywa ze Synaju. Staroizraelskie formuły teofanijne a początki religii Izraela (Lublin 1989). W 1996 r. wraz ze stanowiskiem profesora KUL objął kierownictwo Katedry Egzegezy Ksiąg Historycznych i Dydaktycznych Starego Testamentu na Wydziale Teologii KUL. Tytuł profesora otrzymał w 2001 r.

W 1980 r. rozpoczął wykłady w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Częstochowskiej. W latach 1989-1992 pełnił funkcję ojca duchownego Konwiktu Księży Studentów KUL, a w latach 1992-1994 był rektorem WSD w Częstochowie. Od 1994 do 1998 r. był kapelanem Domu Rekolekcyjnego w Laskach Warszawskich. W latach 1998-2004 osiadł ponownie w Częstochowie, gdzie poza wykładami w WSD współpracował z Archidiecezjalnym Radiem "Fiat", Sekcją Biblijną Polskiego Towarzystwa Teologicznego oraz z Polskim Towarzystwem Mariologicznym. Prowadził także Szkołę Słowa Bożego w różnych ośrodkach.

W 2004 r. powrócił do Lublina i poświęcił się wyłącznie pracy w Instytucie Nauk Biblijnych KUL. W latach 2000-2007 odbył kilka podróży naukowych do krajów Bliskiego Wschodu. Jest współredaktorem naukowym Biblii Paulistów, serii Nowy Komentarz Biblijny (Edycja Świętego Pawła) oraz Biblii lubelskiej. W 2012 r. przeszedł na emeryturę.

W 2015 r. został wyróżniony tytułem członka honorowego Stowarzyszenia Biblistów Polskich. W czasie ogłoszenia wyróżnienia ofiarowano mu księgę pamiątkową: Gloriam praecedit humilitas. Księga Pamiątkowa dla Księdza Profesora Antoniego Troniny w 70. rocznicę urodzin, red. Mariusz Szmajdziński, Częstochowa 2015, ss. 932.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem około 250 prac z różnych dziedzin biblistyki, w tym kilkudziesięciu książek.

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Bóg przybywa ze Synaju. Staroizraelskie formuły teofanijne a początki religii Izraela (Lublin 1989);
  • Przez krzyż do nieba. Różańcowe misteria Chrystusa i Kościoła (Niepokalanów 1992);
  • Teologia Psalmów. Wprowadzenie do lektury Psałterza (Lublin 1995);
  • Zawitaj Pani Świata. Obrazy i symbole biblijne w Godzinkach o Niepokalanym Poczęciu NMP (Niepokalanów 1995),
  • Apokalipsa, orędzie nadziei (Częstochowa 1996);
  • Psałterz Biblii greckiej (Lublin 1996);
  • Panie, abym przejrzał. Ślepota i niewidomi w Biblii (Lublin 1997);
  • Do Hebrajczyków (Częstochowa 1998);
  • Księga Tobiasza - Księga Judyty - Księga Estery. Tłumaczenie - wstęp - komentarz (Lublin 2001);
  • Biblia w Qumran (Kraków 2001);
  • Wprowadzenie do języka syryjskiego (Kielce 2003);
  • Tajemnica Słowa. Wprowadzenie w lekturę Pisma Świętego (Częstochowa 2003);
  • Przez Krzyż do światła. Różańcowe misteria Chrystusa i Kościoła (Niepokalanów 2004);
  • Księga Kapłańska. Wstęp - przekład z oryginału - komentarz (Częstochowa 2006);
  • Podstawy gramatyki języka ugaryckiego (Kielce 2006);
  • Księga Kapłańska (Podręczny komentarz biblijny. Stary Testament; Tarnów 2009);
  • Biblijne nazwy osobowe i topograficzne. Słownik etymologiczny (Częstochowa 2009);
  • Apokryfy syryjskie (Kraków 2011);
  • Wokół Biblii w Qumran. Od Targumu (11Q10) do midraszu (1Q20) (Kraków - Mogilany 2012);
  • Księga Hioba. Wstęp - przekład z oryginału - komentarz (Częstochowa 2013);
  • Pierwsza Księga Kronik. Wstęp - przekład z oryginału - komentarz (Częstochowa 2015);
  • Poznaj swoją godność. Imiona chrzcielne w Polsce (Częstochowa 2016);
  • Druga Księga Kronik. Wstęp - przekład z oryginału - komentarz (Częstochowa 2016);
  • Księgi świętych tajemnic Henocha (Kraków: Enigma 2016);
  • Drzewo życia w rajskim ogrodzie. Biblijne korzenie mistyki Krzyża (Częstochowa 2017);
  • Reguła Zrzeszenia i inne teksty prawne z Qumran (Kraków: Enigma 2017);
  • Epos o Gilgameszu (Kraków: Enigma 2017);
  • Księga Jubileuszy czyli Mała Genesis. Przekład i opracowanie (Kraków: Enigma 2018);
  • Apokryficzne księgi Barucha (Kraków: Enigma 2018);
  • Targum Neofiti 1. Księga Kapłańska (Biblia Aramejska; Lublin: Gaudium 2019).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]