Antoni Waśkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Waśkowski (ur. 13 czerwca 1885 w Krakowie, zm. 25 lutego 1966 w Krakowie) – polski poeta, dramatopisarz i malarz.

Był spokrewniony ze Stanisławem Wyspiańskim i pobierał u niego swoje pierwsze lekcje rysunku. Ukończył gimnazjum w Bochni[1]. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim polonistykę i historię sztuki. Publikował swe utwory w młodzieżowym piśmie "Pierwiosnek" i w "Głosie Narodu". W latach 1913-1917 pracował jako asystent w krakowskim Muzeum Narodowym. Od 1927 pełnił funkcję sekretarza w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, a także redaktora "Roczników TPSP". Był też współzałożycielem Związku Literatów Polskich w Krakowie i jego pierwszym sekretarzem (w latach 1917-1929). Studia malarskie ukończył w roku 1929. W 1930 roku został laureatem Nagrody m. Krakowa.

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

  • Lel i polel (1910)
  • Dopust (1912)
  • Gwiazdy spadające (1922)
  • Gwiazdy Wawelu (1934)
  • Znajomi z tamtych czasów (1956)
  • Z moich wspomnień o Stanisławie Wyspiańskim (1957)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia. 1lo.bochnia.pl. [dostęp 11 października 2014].