Antoni Woźniakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Woźniakowski
Ilustracja
c. k. podpułkownik audytor Antoni Woźniakowski (przed 1914)
generał brygady generał brygady
Data urodzenia

30 stycznia 1864

Data i miejsce śmierci

10 września 1934
Kraków

Siły zbrojne

Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png C. K. Armia
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Odznaczenia
Oficer Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Antoni Woźniakowski[a] (ur. 30 stycznia 1864, zm. 10 września 1934 w Krakowie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 30 stycznia 1864[1][2][3]. Był oficerem C. K. Armii, mianowany na stopień podpułkownika audytora z dniem 1 listopada 1910[4]. Przez 11 lat służył w Przemyślu[5]. Przez 4,5 roku do 1914 sprawował stanowisko referenta sądowego w tamtejszej komendzie 10 korpusu[6]. W maju 1914 został stamtąd przeniesiony na wyższe stanowisko w sądzie wojskowym w Wiedniu[5]. Został awansowany na stopień pułkownika audytora z dniem 1 maja 1914[7]. Był sędzią wojskowym w Sędzie Najwyższym w Wiedniu[8]. Podczas I wojny światowej był radcą Najwyższego Trybunału Wojskowego[7][9][10]. W czerwcu 1918 został przeniesiony w stan spoczynku[11].

Po zakończeniu wojny jako były oficer armii austriackiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu pułkownika[12]. Po przeniesieniu w stan spoczynku jako generał brygady zamieszkiwał w Krakowie[1][2][3]. Zmarł 10 września 1934 w Szpitalu Okręgowym w Krakowie[13][8][14]. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie 13 maja 1934[13][8][14]. Był żonaty, miał córkę[13].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

austro-węgierskie

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Anton Woźniakowski”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577.
  2. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406.
  3. a b Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 881.
  4. Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1914. Wiedeń: 1914, s. 1140.
  5. a b Odznaczenie Polaka. „Nowości Illustrowane”. Nr 20, s. 9, 16 maja 1914. 
  6. a b c d Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegsmarine 1914. Wiedeń: 1914, s. 100.
  7. a b c Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1916. Wiedeń: 1916, s. 1006.
  8. a b c Lista osób zasłużonych pochowanych na Cmentarzu Rakowickim (1803–1939). W: Karolina Grodziska–Ożóg: Cmentarz Rakowicki w Krakowie. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 149. ISBN 83-08-01428-3.
  9. Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1917. Wiedeń: 1917, s. 1347.
  10. a b c Ranglisten des Kaiserlich und Königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918, s. 1738.
  11. Auszug aus dem Verordungsblatte Nr. 113 für das k. u. k. Heer vom 28. Juni 1918. „Feldblatt”. Nr 1337, s. 5, 13 czerwca 1918 (niem.). 
  12. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1920, s. 131.
  13. a b c Antoni Woźniakowski. jbc.bj.uj.edu.pl. [dostęp 2022-05-14].
  14. a b Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Antoni Woźniakowski. rakowice.eu. [dostęp 2022-05-14].
  15. Auszug aus dem Verordungsblatte Nr. 131 für das k. u. k. Heer vom 11. Juli 1917. „Feldblatt”. Nr 985, s. 3, 12 lipca 1917 (niem.). 
  16. Auszug aus dem Verordungsblatte Nr. 103 für das k. u. k. Heer vom 12. Juni 1918. „Feldblatt”. Nr 1321, s. 4, 13 czerwca 1918 (niem.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]