Antonio Eugenio Visconti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonio Eugenio Visconti
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1713
Mediolan
Data i miejsce śmierci 4 marca 1788
Rzym
arcybiskup Efezu
Okres sprawowania 1760-1788
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 22 grudnia 1759
Nominacja biskupia 28 stycznia 1760
Sakra biskupia 16 lutego 1760
Kreacja kardynalska 17 czerwca 1771
Klemens XIV
Kościół tytularny Santa Croce in Gerusalemme
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 16 lutego 1760
Konsekrator Klemens XIII
Współkonsekratorzy Filippo Josiah Caucci
Giuseppe Locatelli

Antonio Eugenio Visconti (ur. 17 czerwca 1713 w Mediolanie, zm. 4 marca 1788 w Rzymie) – dyplomata papieski z XVIII wieku, nuncjusz apostolski w Polsce w okresie od 22 lutego 1760 do 20 marca 1766, kardynał. Jego sekretarzem był ksiądz Kajetan Ghigiotti, którego potem (1764) skaptował król Stanisław August Poniatowski. W roku 1766 został nuncjuszem w Wiedniu, jednak dotarł tam dopiero w 1767 roku i przebywał tam do października 1774 roku. W 1771 roku został mianowany kardynałem in pectore; nominację ogłoszono dopiero dwa lata później. Uczestniczył w Konklawe 1774–1775. W kwietniu 1775 otrzymał tytuł prezbitera Santa Croce in Gerusalemme. Od 1782 roku był prefektem Kongregacji Odpustów i Świętych Relikwii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]