Arasari czarnogłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arasari czarnogłowy
Pteroglossus viridis[1]
(Linnaeus, 1766)
Ilustracja
samiec
Ilustracja
samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Rodzina tukanowate
Podrodzina tukany
Rodzaj Pteroglossus
Gatunek arasari czarnogłowy
Synonimy

Ramphastos viridis Linnaeus, 1766[2]

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Arasari czarnogłowy[4] (Pteroglossus viridis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny tukanowatych (Ramphastidae). Występuje we wschodniej Wenezueli, Gujanie, Surinamie, Gujanie Francuskiej oraz w północnej Brazylii – na południe do Amazonki i na zachód do Rio Negro. Nie jest zagrożony. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Charakterystyka
Występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec ma nieco dłuższy dziób niż samica. Dolna szczęka ma czerwoną nasadę, reszta jest czarna, ale na końcu żółty pasek i znów czarne zakończenie. Górna szczęka również ma czerwoną nasadę, dalej fioletowy dół (ten fioletowy obszar jest lekko trójkątny). Reszta jest żółta z czarnym dołem. Czarna góra gardła oraz czarno-żółto-jasnoniebieska obrączka oczna. Głowa aż do karku i piersi czarna. Wierzch ciała zielono opalizuje, skrzydła czarne. Brzuch jest żółty, ogon czarny, zielono opalizujący (trochę jak u sroki). Pokrywy nadogonowe intensywnie krwistoczerwone. Szare nogi. Samica ma cynamonową głowę, różowe na dziobie zamiast fioletowego. Pokrywy podogonowe są białe. Poza tym jak samiec, ale z zielonkawymi nogami.
Wymiary
  • długość ciała: 30,5–39 cm
  • rozpiętość skrzydeł: 30,5–38 cm
  • masa ciała: 111–159 g

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Biotop
Różne rodzaje lasów.
Zachowanie
Zazwyczaj spotykany parami albo w małych grupkach.
Pożywienie
Owoce różnych drzew i krzewów, łącznie z rodzajem Cecropia i Oenocarpus bacaba. Ponadto owady i inne małe zwierzęta.
Głos
Mruczenie, terkotanie, skomlenie, zawodzenie i gdakanie podobne do kury. Ponadto trajkotanie czasami wydawane w ciągach i przypominające odgłos jadącego powoli motoru albo motorówki.
Lęgi
Wyprowadza jeden lęg w dziupli po dzięciole. Swoje 2–4 białe jaja inkubuje przez ok. 17 dni. Młode potrafią latać po 43–45 dniach.

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje arasari czarnogłowego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale nie jest to ptak pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pteroglossus viridis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Short, L.L.: Green Araçari (Pteroglossus viridis). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-12-11].
  3. a b Pteroglossus viridis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Ramphastinae Vigors, 1825 - tukany (wersja: 2021-01-16). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-18].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Jacamars, puffbirds, toucans, barbets, honeyguides (ang.). IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa, 2009 ​ISBN 978-83-01-15733-3​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]