Architektura klasyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Architektura klasyczna – style architektoniczne starożytnej Grecji i starożytnego Rzymu. Rozwijała się w okresie od VI wieku p.n.e. do co najmniej II wieku n.e. (włącznie). Charakteryzowała się szerokim zastosowaniem symetrii i kolumn.

Podstawowe porządki architektury klasycznej

W okresie Odrodzenia architektura klasyczna została opisana w licznych rozprawach i stanowiła wzór dla wielu innych stylów architektonicznych aż do XX wieku.

Zobacz też[edytuj]