Aurypigment

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aurypigment
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy

orpiment[1]

Skład chemiczny

As2S3

Twardość w skali Mohsa

1,5-2

Łupliwość

dokładna (010) i wyraźna (100)

Pokrój kryształu

krótkosłupkowe

Układ krystalograficzny

jednoskośny

Właściwości mechaniczne

giętkie i elastyczne blaszki

Gęstość minerału

3,49 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

cytrynowożółta

Rysa

nieco jaśniejsza od barwy

Połysk

jedwabista

Współczynnik załamania

=2,4 =2,81 =3,02

Inne

W świetle odbitym szary, silne ΔR, wyraźny efekt anizotropii

Aurypigment – rzadki minerał z gromady siarczków. Powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych niskich temperatur, częściej jako produkt ekshalacji wulkanicznych lub jako minerał wtórny po realgarze. Zbudowany jest z trisiarczku diarsenu, As2S3.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Kryształy rzadkie, najczęściej małe, o pokroju krótkosłupkowym. Skupienia zbite, promieniste i ziemiste agregaty. Występuje w skupieniach pręcikowych, nerkowych, promienistych, tworzy często drobnokrystaliczne naloty. Typowe są skupienia płytkowe, w których pojedyncze płytki można wyginać.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Na świecie

Julamerk (Kurdystan), Acobambilla i Morococha (Peru), Łuchumsk (Kaukaz) oraz Binntal w Szwajcarii, w Macedonii Północnej, w Chinach i w USA.

W Polsce

Aurypigment został znaleziony w kredowych skałach fliszowych koło Baligrodu w Karpatach.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arsen. W: Principles of Chemistry [on-line]. Uniwersytet Śląski. [dostęp 2017-01-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Bolewski, Mineralogia szczegółowa, Wydanie III, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1982, ISBN 83-220-0151-7, OCLC 68657059.
  • Bolewski A., Manecki A., Mineralogia szczegółowa, Wydawnictwo PAE. Warszawa 1993, ISBN 83-85636-03-X
  • Borkowska M., Smulikowski K., Minerały skałotwórcze, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1973
  • Włodzimierz Mizerski, Geologia regionalna kontynentów, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 83-01-14339-8, OCLC 749830199.
  • Żaba J., Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wyd. Videograf II, Chorzów 2006, ISBN 978-83-7183-385-7