Bakuryński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb

Bakuryński - polski[1] herb szlachecki, pieczętowała się nim rodzina wylegitymowana przez władze carskie w XIX wieku na ziemiach zaboru rosyjskiego.[2]

Blazonowanie[edytuj]

Tarcza dzielona w krzyż. W polu I, srebrnym, krzyż kawalerski czerwony. W polu II, błękitnym, korona złota. W polu III, czerwonym, podkowa srebrna. W polu IV, złotym, serce czerwone przeszyte strzałą na opak w skos lewy i szablą na opak w skos. W klejnocie trzy pióra strusie. Labry: z prawej błękitne, podbite złotem, z lewej czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Z 1609 roku pochodzi wzmianka o Mikołaju Bakuryńskim.[2]

Herbowni[edytuj]

Bakuryński.

Przypisy

  1. Według Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
  2. a b Obszczij gerbownik (język rosyjski)

Bibliografia[edytuj]