Przejdź do zawartości

Bank Narodowy Rumunii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bank Narodowy Rumunii
Banca Națională a României
Ilustracja
ilustracja
Data założenia

1880

Państwo

 Rumunia

Siedziba

Bukareszt

Prezes

Mugur Isărescu[1]

Rodzaj banku

Bank centralny

Waluta

Lej rumuński
RON (ISO 4217)

Stopa procentowa

6,50% (sierpień 2024)[2]

Strona internetowa
Gmachy Banku Narodowego Rumunii
Pałac przy Lipscani 25, ok. 1920
Pałac przy Lipscani 25
Wnętrze pałacu przy Lipscani 25

Bank Narodowy Rumunii (rum. Banca Națională a României, BNR) – rumuński bank centralny z siedzibą w Bukareszcie[3].

Podstawowym celem działalności Banku Narodowego Rumunii (BNR) jest utrzymanie stabilnego poziomu cen[4]. Bankowi przysługuje wyłączne prawo emitowania znaków pieniężnych Rumunii[4]. Do zadań banku należy: prowadzenie polityki pieniężnej i walutowej, sprawowanie funkcji nadzoru bankowego i regulowanie działalności na rynku bankowym w celu zapewnienia stabilności finansowej, prowadzenie gospodarki rezerwami dewizowymi państwa, prowadzenie bankowej obsługi budżetu państwa[4].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Bank został powołany do życia 17 kwietnia 1880 roku jako element solidnego systemu kredytowego do rumuńskiej gospodarki[5][6]. Kapitał założycielski banku wyniósł 30 milionów lejów, przy czym 1/3 wniósł skarb państwa[5]. Pierwszym prezesem Banku został ówczesny minister finansów Ion Campineanu (1841–1888), choć de facto założycielem Banku był ekonomista Eugeniu Carada (1836–1910)[5][4].

W grudniu 1880 roku państwo wycofało swoje udziały, a bank stał się uprzywilejowaną jednostką prywatną[5] – otrzymał prawo emisji waluty najpierw do 31 grudnia 1920 roku, a następnie do 31 grudnia 1930 roku[5].

Z uwagi na działania wojenne, Bank został przeniesiony z Bukaresztu do Jassów w listopadzie 1916 roku – niemiecka administracja wojskowa zajęła biura i aktywa Banku w Bukareszcie[5]. Bank wrócił do Bukaresztu, wraz z innymi organami administracji i rządu, 1 grudnia 1918 roku[5]. W 1925 roku Bank został przeorganizowany, przywilej emisji waluty został przedłużony o 30 lat, kapitał podwyższony do 100 milionów i państwo wróciło jako udziałowiec[5].

Po objęciu władzy przez komunistów, wszystkie banki zostały znacjonalizowane i scentralizowane – utrzymano jedynie Bank Narodowy Rumunii i tzw. Dom Oszczędności[5].

W 1990 roku Bank powrócił do funkcji banku centralnego w gospodarce rynkowej[5].

Po akcesji Rumunii do Unii Europejskiej 1 stycznia 2007 roku, Bank stał się częścią Europejskiego Systemu Banków Centralnych[4].

Bank mieści się w kilku zabytkowych gmachach: przy ulicy Lipscani 25 – gmach eklektyczny według projektu Cassiena Bernarda i Alberta Gallerona wzniesiony w 1882–1889, przy Doamnei 8 – neoklasyczny budynek wzniesiony pod kierunkiem Iona Davidescu w latach 1938–1950 oraz przy Lipscani 8[4][7].

Organizacja

[edytuj | edytuj kod]
Ion I. Câmpineanu – pierwszy prezes BNR
Mugur Isărescu – prezes BNR

Ustawowym organem Banku jest Rada Dyrektorów[8]. Rada Dyrektorów składa się z 9 członków wybieranych przez Parlament na okres 5 lat: Prezesa Banku, jego 3 zastępców oraz 5 członków Rady[9]. Prezesem Banku Narodowego Rumunii jest Mugur Isărescu[1]. Członkami Rady nie mogą być parlamentarzyści, członkowie partii politycznych, pracownicy sądownictwa i służby cywilnej[9].

Rada prowadzi politykę Banku a decyzje operacyjne podejmowane są przez cztery komisje: ds. polityki monetarnej, ds. nadzoru, ds. zarządzania rezerwami i ds. audytu[8].

Skład Rady Dyrektorów Banku Narodowego Rumunii

[edytuj | edytuj kod]

Lista podana za informacjami na stronie internetowej BNR w dniu 6 maja 2015[9]:

Działalność

[edytuj | edytuj kod]

Funkcje podstawowe

[edytuj | edytuj kod]
  • Polityka pieniężna – głównym celem Banku Narodowego Rumunii jest takie prowadzanie polityki monetarnej, by zapewnić stabilność cen. Bank opiera swą politykę na bezpośrednich celach inflacyjnych, wyznaczanych rocznie z zakresem tolerancji +/− 1 punkt procentowy[6]. Od 2013 obowiązujący cel to inflacja na poziomie 2.5% +/− 1 punkt procentowy[10].
  • Centralny bank państwa – Bank Narodowy Rumunii prowadzi obsługę bankową budżetu państwa, prowadzi rachunki bankowe rządu oraz realizuje ich zlecenia płatnicze[6]. Do zadań banku należy także prowadzenie gospodarki rezerwami dewizowymi oraz prowadzenie działalności dewizowej[6].

Pozostała działalność

[edytuj | edytuj kod]
  • Działalność statystyczna. W ramach działalności statystycznej Bank zbiera, przetwarza i publikuje m.in. dane dotyczące bilansu płatniczego i międzynarodowej pozycji inwestycyjnej, a także statystyki pieniężne i bankowe[11][12].
  • Analizy i badania ekonomiczne. Bank prowadzi i wspiera działalność analityczną i badawczą w zakresie szeroko rozumianej ekonomii i finansów. Wyniki tej działalności publikowane są m.in. w następujących opracowaniach[12]:
    • „Financial Stability Report” – publikacja roczna
    • „Occasional papers”– seria wydawnicza
  • Od 1972 roku Bank reprezentuje Rumunię w MFW[6].
  • Pod skrzydłami Banku działa muzeum i biblioteka[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 BNR: Mugur Constantin Isărescu – Governor. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  2. Monetary Policy and Standing Facilities Interest Rates [online], National Bank of Romania [dostęp 2025-10-23].
  3. Bank Narodowy Rumunii, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-08-07].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 National Bank of Romania: National Bank of Romania. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 National Bank of Romania: NBR Brief History. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 Banca Națională a României: Banca Națională a României. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  7. National Bank of Romania: NBR Monumental Architecture. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  8. 1 2 National Bank of Romania: NBR Brief History. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  9. 1 2 3 National Bank of Romania: The Board of Directors. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  10. National Bank of Romania: Inflation Targets. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  11. National Bank of Romania: Statistics. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).
  12. 1 2 National Bank of Romania: Regular publications. [dostęp 2015-05-06]. (ang.).