Barbara Allende

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ouka Lele
Ilustracja
Ouka Lele
Imię i nazwisko Barbara Allende Gil de Biedma
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1957
Madryt
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki fotografia
Strona internetowa

Barbara Allende Gil de Biedma znana jako Ouka Lele[1] lub Ouka Leele[2] (ur. 29 czerwca 1957 w Madrycie) – hiszpańska fotografka, projektantka okładek, współpracowniczka pisma „La Luna de Madrid”. Jedna z najważniejszych postaci hiszpańskiego ruchu kulturowego la movida madrileña, nazywana jego królową[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od dzieciństwa interesowała się malarstwem. Działalność artystyczną prowadziła od ok. 1976 roku[1]. W latach 70. związała się z movidą. W 1978 roku wyszła za malarza El Hortelano, również związanego z ruchem; para przeniosła się do Barcelony i zamieszkała w pałacyku na górze Montjuïc. Ouka Lele i El Hortelano odbywali wspólnie liczne podróże (m.in. do Nowego Jorku, Jugosławii i Niemiec). W 1982 roku para wróciła do Madrytu, rozstali się dwa lata później[3]. Na początku lat 80. Ouka Lele zmagała się z chorobą nowotworową[4]. W tamtym okresie, oprócz fotografii autorskiej, zajmowała się także projektowaniem okładek i fotografowaniem dla „La Luna de Madrid”[4]. W 1987 roku retrospektywną wystawę artystki zorganizowało Museo de Arte Contemporáneo w Madrycie[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

W okresie movidy tworzyła portrety przedstawicieli ruchu. Jest autorką m.in. serii Peluquería – absurdalnych portretów w technice fotografii i kolażu, utrzymanych w estetyce pop-artu, na których przedstawiane osoby (m.in. El Hortelano) mają na głowie wymyślne, surrealistyczne fryzury (np. złożone z przedmiotów codziennego użytku lub zwierząt)[1][5]. Jest także autorką zdjęć nawiązujących do hiszpańskich martwych natur (bodegon) – m.in. Mi primer bodegón (1984) i Un bodegón para Cristóbal (1986)[4].

W 1982 roku zaprojektowała serię pocztówek związanych z Madrytem[6]. Zajmowała się także eksperymentalną twórczością filmową[7].

Do wykorzystywanych przez nią technik należą kolaż oraz technika malowania zdjęć farbami akwarelowymi[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Weronika Bryl: Madrycka „movida” jako ruch kulturowy. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2008, s. 161. ISBN 978-83-7177-526-0.
  2. Ouka Leele na stronie Spain is culture (ang.). [dostęp 2012-11-15].
  3. Weronika Bryl: Madrycka „movida” jako ruch kulturowy. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2008, s. 157. ISBN 978-83-7177-526-0.
  4. a b c Weronika Bryl: Madrycka „movida” jako ruch kulturowy. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2008, s. 162. ISBN 978-83-7177-526-0.
  5. Weronika Bryl: Madrycka „movida” jako ruch kulturowy. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2008, s. 190. ISBN 978-83-7177-526-0.
  6. Weronika Bryl: Madrycka „movida” jako ruch kulturowy. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2008, s. 180. ISBN 978-83-7177-526-0.
  7. Weronika Bryl: Madrycka „movida” jako ruch kulturowy. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2008, s. 77. ISBN 978-83-7177-526-0.