Bargański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bargański

Bargański (Bergański)kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu czerwonym głowica złota ścięta w lewy skos i podstawa srebrna ścięta w prawy skos. Klejnot: nad hełmem w koronie ogon pawi. Labry czerwone z prawej podbite złotem, z lewej podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb opisany słownie przez Rietstapa[2]. Ledebur wzmiankuje rodzinę Bergenski, żyjącą w 1730 w ziemi lęborsko-bytowskiej,w Bargędzinie[3].

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb Bargański był herbem własnym, przysługiwał tylko jednej rodzinie herbownych:

Bargański (Bergański, Bergenski).

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Johannes Baptista Rietstap: Armorial général : précédé d'un dictionnaire des termes du blason. Gouda: 1884-1887.
  3. Leopold von Ledebur: Adelslexikon der preussischen Monarchie. Berlin: Rauh, 1854-58.

Bibliografia[edytuj]