Bernard Frydrysiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bernard Tadeusz Frydrysiak (ur. 20 listopada 1908 w Warszawie, zm. 4 maja 1970 w Nowym Jorku) – polski artysta malarz i grafik.

Studiował 1928-1934 w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (od 1932 ASP) u Tadeusza Pruszkowskiego i Władysława Skoczylasa.

Był członkiem grupy Czerń i Biel. 1935 przystąpił (wraz z Jeremim Kubickim i Stefanem Płużańskim) do Bractwa św. Łukasza. Malował nawiązując do mistrzów holenderskich XVII wieku. Uczestniczył w malowaniu cyklu obrazów przeznaczonych na Wystawę Światową w Nowym Jorku 1939. Uprawiał grafikę – techniki metalowe oraz drzeworyt. Tworzył także utwory poetyckie. 1948 brał udział w wystawie artystów niezależnych w auli Politechniki Warszawskiej.

Przed wojną mieszkał w Warszawie. Pod koniec wojny ukrywał się w majątku Radonie pod Warszawą. Od 1949 zamieszkał w Nowym Jorku.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Bernard Tadeusz Frydrysiak: Wspomnienia: życie i twórczość, Warszawa-New York 1908-1970, Harcerska Oficyna Wydawnicza, Kraków 1992
  • Bernard Tadeusz Frydrysiak: Poezje, Nakładem autora, Nowy Jork 1970

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joanna Pollakówna: Malarstwo polskie t.5 - Między wojnami 1918-1939 "Auriga", Warszawa 1982 ​ISBN 83-221-0191-0
  • Artyści plastycy okręgu warszawskiego 1945–1970. Słownik biograficzny (przewodniczący rady programowej Andrzej Janota), Warszawa 1972, s. 137–138