beta Aquilae

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
beta Aquilae
β Aql
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Orzeł
Rektascensja 19h 55m 18,793s[1]
Deklinacja +06° 24′ 24,34″[1]
Paralaksa (π) 0,07300 ± 0,00020[1]
Odległość 44,68 ± 0,12 ly
13,699 ± 0,038 pc
Wielkość obserwowana 3,710 ± 0,009[1]m
Ruch własny (RA) 45,27 ± 0,18[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −481,91 ± 0,20[1] mas/rok
Prędkość radialna −40,07 ± 0,09[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy podolbrzym
Typ widmowy G9,5 IV[1]
Masa 1,3 M[2]
Promień 3 R[2]
Jasność 6[2] L
Temperatura 5300[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 60 Aql
2MASS: J19551878+0624238
Bonner Durchmusterung: BD +06°4357
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 749
Boss General Catalogue: GC 27587
Katalog Gliesego: GJ 771
Katalog Henry’ego Drapera: HD 188512
Katalog Hipparcosa: HIP 98036
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 7602
SAO Star Catalog: SAO 125235
Alshain

beta Aquilae (β Aql, Alshain) – gwiazda w gwiazdozbiorze Orła. Jest odległa od Słońca o ok. 45 lat świetlnych.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda ta ma tradycyjną nazwę Alshain, która wywodzi się od perskiego ‏شاهين ترازو‎ šāhin tarāzu, co oznacza „szalę wagi” i odnosiło się dawniej do asteryzmu złożonego z tej gwiazdy, Altaira i gamma Aquilae, której nazwa własna (Tarazed) pochodzi od drugiej części tego wyrażenia[2][3]. Grupa robocza Międzynarodowej Unii Astronomicznej do spraw uporządkowania nazewnictwa gwiazd zatwierdziła użycie nazwy Alshain dla określenia tej gwiazdy[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Alshain to żółty podolbrzym należący do typu widmowego G9,5. Ma temperaturę około 5300 K, nieco niższą od temperatury fotosfery Słońca. Jest on 6 razy jaśniejszy i ma promień około 3 razy większy niż promień Słońca. Mając masę o 30% większą niż masa Słońca, jest na dalszym etapie ewolucji niż ono, zakończył syntezę wodoru w hel w jądrze i zaczął zmieniać się w olbrzyma[2].

Beta Aquilae nie ma znanych planet ani dysku pyłowego, za to jest gwiazdą podwójną[2]. Składnik β Aql B o obserwowanej wielkości gwiazdowej 11,9m jest odległy na niebie o 13,4 sekundy kątowej od podolbrzyma (pomiar z 2015 r.)[5][6], a w przestrzeni o 175 au[2]. Jest to czerwony karzeł[2] należący do typu M3[6]. W odległości 214,8″ od beta Aquilae A (pomiar z 2008 r.) widoczna jest też gwiazda o wielkości 11,24m, ale ma ona inny ruch własny i nie jest związana fizycznie z układem[5][7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Beta Aquilae w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g h i Jim Kaler: ALSHAIN (Beta Aquilae) (ang.). W: STARS [on-line]. [dostęp 2017-05-13].
  3. Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 57, 60. ISBN 0-486-21079-0. (ang.)
  4. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-02-01. [dostęp 2017-05-13].
  5. a b Mason et al.: WDS J19553+0624A. W: The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
  6. a b bet Aql B w bazie SIMBAD (ang.)
  7. UCAC2 34007840 w bazie SIMBAD (ang.)