Białoruś w Konkursie Piosenki Eurowizji Junior
| |||||||||
| Informacje ogólne | |||||||||
| Nadawca |
Biełteleradyjokampanija (BTRC) | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rok i miejsce debiutu | |||||||||
| Liczba udziałów |
18 | ||||||||
| Organizacja konkursu | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| Strona internetowa | |||||||||
Białoruś w Konkursie Piosenki Eurowizji Junior brała udział 18 razy.
Białoruś była pierwszym państwem, które dwukrotnie triumfowało w konkursie: w 2005 roku, kiedy Białoruś reprezentowała Ksienija Sitnik z utworem „My wmiestie” oraz w 2007 roku po raz drugi dzięki Alaksiejowi Żyhałkowiczowi, z piosenką „S druzjami”.
Reprezentanci Białorusi w Konkursie Piosenki Eurowizji Junior wykonywali utwory w jednym z dwóch języków urzędowych: po białorusku oraz po rosyjsku.
28 maja 2021 roku EBU ogłosiło, że zawiesza członkostwo BTRC. Nadawca miał dwa tygodnie na odpowiedź, zanim zawieszenie wejdzie w życie. Nadawca został usunięty z EBU 1 lipca tym samym utracił możliwość uczestniczenia w wydarzeniach Eurowizji[1][2]. BTRC będzie mogło powrócić do rywalizacji w 2024 roku[3], chyba że EBU przywróci BTRC wcześniej. Ostatecznie w kwietniu 2024 EBU poinformowano, że zawieszenie białoruskiego nadawcy ma charakter bezterminowy ponieważ jak stwierdzili: „Na obecny moment nie ma powodów, abyśmy zmienili stanowisko w tej sprawie”[4][5].
Uczestnictwo
[edytuj | edytuj kod]
Białoruś uczestniczyła w Konkursie Piosenki Eurowizji Junior od 2003 do 2020. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich białoruskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek i języki w których były śpiewane oraz wyniki w poszczególnych latach[6].
| Rok | Artysta | Piosenka | Język | Miejsce | Punkty |
|---|---|---|---|---|---|
| 2003 | Wolha Saciuk | „Tancuj” | białoruski | 4 | 103 |
| 2004 | Jahor Wołczak | „Spiawajcie sa mnoju” | białoruski | 14 | 9 |
| 2005 | Ksienija Sitnik | „My wmiestie” | rosyjski | 1 | 149 |
| 2006 | Andrej Kuniec | „Nowyj dienʹ” | rosyjski | 2 | 129 |
| 2007 | Alaksiej Żyhałkowicz | „S druzjami” | rosyjski | 1 | 137 |
| 2008 | Darja, Alina i Karyna | „Sierdce Biełarusi” | białoruski, rosyjski | 6 | 86 |
| 2009 | Juryj Dziemidowicz | „Wołszebnyj krolik” | rosyjski, łaciński | 9 | 48 |
| 2010 | Daniił Kazłou | „Muzyki swiet” | rosyjski | 5 | 85 |
| 2011 | Lidzija Zabłockaja | „Angieły dobra” | rosyjski | 3[a] | 99 |
| 2012 | Jahor Żeszko | „A morie morie” | rosyjski | 9 | 56 |
| 2013 | Iłla Wołkau | „Poj so mnoj” | rosyjski | 3 | 108 |
| 2014 | Nadzieja Misiakowa | „Sokał” | białoruski | 7 | 71 |
| 2015 | Rusłan Asłanau | „Wołszebstwo” | rosyjski, angielski | 4 | 105 |
| 2016 | Alaksandr Minionak | „Muzyka moich pobied” | rosyjski, angielski | 7 | 177 |
| 2017 | Chielena Mieraai | „I Am the One” | rosyjski | 5 | 149 |
| 2018 | Daniel Jastramski | „Time” | rosyjski, angielski | 11 | 114 |
| 2019 | Liza Misnikawa | „Piepielnyj (Ashen)” | rosyjski, angielski | 92 | |
| 2020 | Aryna Piechcierawa | „Aliens” | rosyjski, angielski | 5 | 130 |
Legenda:
1. miejsce
2. miejsce
3. miejsce
Historia głosowania w finale (2003–2020)
[edytuj | edytuj kod]Poniższe tabele pokazują, którym krajom Białoruś przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw białoruscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty.
|
Kraje, którym Białoruś przyznała najwięcej punktów:
|
Kraje, od których Białoruś otrzymała najwięcej punktów:
|
Legenda: 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce |
Organizacja
[edytuj | edytuj kod]| Rok | Lokalizacja | Prezenterzy |
|---|---|---|
| 2010 | Mińsk, Mińsk-Arena | Dzianis Kurjan i Lejła Ismaiława |
| 2018 | Jauhien Perlin, Chielena Mieraai i Zinaida „Zena” Kupryjanowicz |
Komentatorzy i sekretarze
[edytuj | edytuj kod]Spis poniżej przedstawia wszystkich białoruskich komentatorów konkursu oraz krajowych sekretarzy podających punkty w finale.
| Komentatorzy i sekretarze z Białorusi | |||
|---|---|---|---|
| Rok | Komentator | Sekretarz | Stacja telewizyjna |
| 2003 | Dzianis Kurjan | b.d. | BT |
| 2004 | Darja | ||
| 2005 | Anton Ledziajeu | BT, Biełaruś-TB | |
| 2006 | Liza Anton-Bajczuk | ||
| 2007 | Alaksandr Rahaczeuski | Pierszy nacyjanalny telekanał, Biełaruś-TB | |
| 2008 | Anżelika Misiewicz | ||
| 2009 | Aryna Aleszkiewicz | ||
| 2010 | Pawieł Łazowik | Anastasija Butiuhina | |
| 2011 | Dzianis Kurjan | Hanna Kawalowa | |
| 2012 | Pawieł Łazowik | Maryja Drozdawa | Biełaruś-1, Biełaruś-TB |
| 2013 | Anatol Lepiecki | Alaksandra Tkacz | Biełaruś-1, Biełaruś-24 |
| 2014 | Kaciaryna Tapierkina | ||
| 2015 | Waleryja Drabyszeuskaja | ||
| 2016 | Julija Piercawa | Rusłan Asłanau | |
| 2017 | Jauhien Pierlin | Saba Karazanaszwili | |
| 2018 | Andrej Makajonak i Hieorhij Kałdun | Aryna Rouba | |
| 2019 | Jauhien Pierlin | Emilia | |
| 2020 | Pawieł Łazowik | Ksienija Haleckaja | |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mimo że reprezentantka Rosji Jekatierina Riabowa zdobyła identyczną liczbę punktów, to według ówczesnego regulaminu konkursu wyższe miejsce zajęła Białoruś.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Белтэлерадыёкампанію выключылі з Еўрапейскага вяшчальнага саюза [online], Навіны Беларусі | euroradio.fm [dostęp 2021-07-01] (biał.).
- ↑ Eurowizja: Białoruś zawieszona przez EBU. Już nie wystąpi w konkursie? – Radio ZET, www.radiozet.pl, 1622 [dostęp 2021-07-01] (pol.).
- ↑ José David López, La BTRC de Bielorrusia será readmitida en la UER y ya tienen fecha. ¡Conoce cuándo se producirá! [online], ESCplus España, 26 sierpnia 2021 [dostęp 2021-08-30] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-26] (hiszp.).
- ↑ Neil Farren, Belarus: BTRC Indefinitely Suspended From EBU [online], Eurovoix, 23 kwietnia 2024 [dostęp 2024-04-23] (ang.).
- ↑ Eurofestivales: La UER declara que la bielorrusa BTRC está suspendida de forma indefinida [online], Eurofestivales, 2024 [dostęp 2024-04-23].
- ↑ Belarus [online], junioreurovision.tv [dostęp 2022-08-04] (ang.).