Europejska Unia Nadawców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Europejska Unia Nadawców
European Broadcasting Union
Flaga EBU
Flaga EBU
EBU Member Elliptic.svg
     Członkowie unii      Członkowie stowarzyszeni
Język roboczy angielski, francuski
Siedziba Szwajcaria Genewa
Członkowie 73
Przewodniczący Jean-Paul Philippot
Utworzenie 12 lutego 1950
Strona internetowa

Europejska Unia Nadawców (ang. European Broadcasting Union, w skrócie EBU; franc. Union européenne de radio-télévision, w skrócie UER), nazywana także Eurowizją, powstała w 1950 roku jako organizacja skupiająca publiczne (niekomercyjne) stacje radiowe i telewizyjne Europy Zachodniej w celu wymiany realizowanych programów i wspólnej produkcji audycji dla widzów w wielu krajach. W socjalistycznej Europie Wschodniej powstała kilkanaście lat później konkurencyjna instytucja - Międzynarodowa Organizacja Radia i Telewizji (Interwizja). Polskie Radio i Telewizja należały do Interwizji. W latach 1977–1980 Festiwal w Sopocie miał nawet formułę "Festiwalu Interwizji", konkurencyjnego dla Konkursu Piosenki Eurowizji.

Dzięki współpracy EBU z Interwizją polscy widzowie mogli oglądać retransmisje Konkursu Piosenki Eurowizji, chociaż Polska nie mogła wystawić w nim swojego reprezentanta. Jedynym krajem socjalistycznym należącym do Eurowizji była Jugosławia, która brała udział w Konkursie od 1961 roku.

W roku 1990 Interwizja została rozwiązana, a publiczne stacje krajów postkomunistycznych zostały przyjęte do EBU. Od roku 1994 większość z nich, bierze udział w Konkursie Piosenki Eurowizji.

Do EBU należą obecnie rozgłośnie radiowe i telewizyjne z 56 krajów Europy, północnej Afryki i Bliskiego Wschodu. Należą do nich również niezależni nadawcy komercyjni z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Hiszpanii i Francji. W Polsce jedynie Telewizja Polska S.A. oraz Polskie Radio S.A. należą do EBU.

Europejska Unia Nadawców używa terminu Eurovision (pol. Eurowizja) do firmowania organizowanych przez nią imprez medialnych (konkursów, przeglądów, wymian programowych). Stąd też słowo Eurowizja jest zazwyczaj utożsamiane z tą właśnie instytucją.

Konkursy i festiwale organizowane przez EBU[edytuj | edytuj kod]

Członkowie Europejskiej Unii Nadawców[edytuj | edytuj kod]

Członkowie zwyczajni[edytuj | edytuj kod]

Kraj Stacja Skrót Rok
A
 Albania Radio Televizioni Shqiptar RTVSH 1999
 Algieria Entreprise nationale de Radiodiffusion sonore ENRS 1970
Établissement public de télévision Algérienne ENTV
Télédiffusion d’Algérie TDA
 Andora Ràdio i Televisió d’Andorra RTVA 2002–2011, 2012
 Armenia Hajastani Hanrajin Radio ARMR 2005
Hajastani Hanrajin herrustajnkerutioun ARMTV
 Austria Österreichischer Rundfunk ORF 1953
 Azerbejdżan İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti İTV 2007
B
 Belgia Vlaamse Radio- en Televisieomroep VRT 1950
Radio-Télévision Belge de la Communauté Française RTBF
 Białoruś Belaruskaja Tele-Radio Campanija BTRC 1993
 Bośnia i Hercegowina Bosanskohercegovačka radiotelevizija BHRT 1993
 Bułgaria Byłgarsko Nacionalno Radio BNR 1993
Byłgarska Nacionalna Telewizija BNT
C
 Chorwacja Hrvatska Radiotelevizija HRT 1993
 Cypr Cyprus Broadcasting Corporation CyBC/PIK/RIK 1968
 Czarnogóra Radiotelevizija Crne Gore RTCG 2006
 Czechy Český rozhlas ČR 1993
Česká televize ČT
D
 Dania Danmarks Radio DR 1950
TV2 Danmark DK/TV2 1996
E
 Egipt Egyptian Radio and Television Union ERTV 1950–1958, 1984
 Estonia Eesti Rahvusringhääling ERR 1993
F
 Finlandia Yleisradio YLE 1950
Mainostelevisio 3 MTV3 1957
 Francja France Télévisions (France 2, France 3, France 4, France 5) FTV 1950
Radio France RF
France Médias Monde (Radio France Internationale, France 24) RFI, F24
Canal+ C+
Europe 1 E1 1987
G
 Grecja Ellinikí Radiofonía Tileórasi ERT 1950–2013, 2015
 Gruzja Sakartwelos Sazogadoebriwi Mauckebeli GPB/SSM 2005
H
 Hiszpania Radio Nacional de España RNE 1955
Cadena Sociedad Española de Radiodifusión SER 1982
Televisión Española TVE 1995
Radiotelevisión Española RTVE
Cadena de Ondas Populares de España COPE 1998
 Holandia Nederlandse Publieke Omroep NPO 1950
Nederlandse Omroep Stichting NOS
Nederlandse Programma Stichting NPS
Beste van Vlaanderen en Nederland TV BVN
Televisie Radio Omroep Stichting TROS 2010
I
 Irlandia Raidió Teilifís Éireann RTÉ 1950
TG4 TG4 2007
 Islandia Ríkisútvarpið RÚV 1956
 Izrael Israeli Public Broadcasting Corporation IPBC/KAN 2017
J
 Jordania Jordan Radio and Television Corporation JRTV 1969
L
 Liban Télé Liban TL 1950
 Libia Libyan Jamahiriya Broadcasting LJB 1974
 Litwa Lietuvos Nacionalinis Radijas ir Televizija LRT 1993
 Luksemburg Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion Multi Media CLT 1950
RTL Télé Lëtzebuerg RTL
Établissement de Radiodiffusion Socioculturelle du Grand-Duché de Luxembourg ERSL 1996
Ł
 Łotwa Latvijas Televīzija LTV 1993
Latvijas Radio LR
M
 Macedonia Makedonska Radio Televizija MKRTV 1993
 Malta Public Broadcasting Services PBS 1970
 Mołdawia TeleRadio-Moldova TRM 1993
 Monako Radio Monte-Carlo RMC 1950
Télé Monte-Carlo TMC 1995
Monaco Média Diffusion MCR
 Maroko Société Nationale de Radio Télévision SNRT 1950–1961, 1968
N
 Niemcy Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland ARD 1952
Zweites Deutsches Fernsehen ZDF 1963
 Norwegia Norsk Rikskringkasting NRK 1950
TV2 TV2 1992
P
 Polska Telewizja Polska TVP 1993
Polskie Radio PR
 Portugalia Rádio e Televisão de Portugal RTP 1950
R
 Rosja Channel One Russia C1R 1993
All-Russian State Television and Radio Broadcasting Company RTR
Radio Mayak MK 1996
Radio Orpheus OP
 Rumunia Societatea Română de Radiodifuziune ROR 1993
Societatea Româna de Televiziune TVR
S
 San Marino Radiotelevisione della Repubblica di San Marino SMRTV 1995
 Serbia Radio-Televizija Srbije RTS 2006
 Słowacja Rozhlas a televízia Slovenska RTVS 2011
 Słowenia Radiotelevizija Slovenija RTVSLO 1993
 Szwajcaria SRG SSR (SRF (niemiecki), RTS (francuski), RSI (włoski), RTR (retoromański)) SRG SSR 1950
 Szwecja Sveriges Radio SR 1950
Sveriges Television SVT
Sveriges Utbildningsradio UR
TV4 TV4 2004
T
 Tunezja Radio Tunisienne RTTT 1950
Télévision Tunisienne
 Turcja Türkiye Radyo Televizyon Kurumu TRT 1950
U
 Ukraina Narodowa Telekompania Ukrainy NTU/UA:PBC 1993
W
 Watykan Radio Vaticana RV 1950
 Wielka Brytania British Broadcasting Corporation BBC 1950
United Kingdom Independent Broadcasting UKIB 1959
Channel 4 4
Sianel 4 Cymru S4C
 Węgry Duna Médiaszolgáltató Duna 2015
 Włochy Radiotelevisione Italiana RAI 1950

Kraje i stacje kandydujące[edytuj | edytuj kod]

Kraj Stacja Skrót
 Katar Qatar Radio QR
 Kazachstan Qazaqstan Radio and Television Corporation KRTC
 Kosowo Radio Televizioni i Kosovës RTK
 Liechtenstein 1 Fürstentum Liechtenstein Television 1FLTV
 Maroko 2 Morocco Television (La deuxième Télévision) 2M TV
 Palestyna Palestinian Broadcasting Corporation PBC

Dawni członkowie zwyczajni[edytuj | edytuj kod]

Kraje nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Kraj Stacja Skrót Lata uczestnictwa
 Czechosłowacja Czechoslovak Radio Television ČST 1991–1992
 Jugosławia Yugoslav Radio Television JRT 1950–1992
 Serbia i Czarnogóra Alliance of Public Radio and Television UJRT 2002–2006

Stacje radiowo-telewizyjne nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Kraj Stacja Skrót Lata uczestnictwa
 Monako
 Włochy
Telemontecarlo TMC 1984–2001
 Hiszpania Antena 3 de Radio A3R 1988–1993
 Izrael Israel Broadcasting Authority IBA 1957–2017
 Słowacja Slovenská televízia STV 1993–2010
Slovenský rozhlas SR
 Grecja Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση
Néa Ellinikí Radiofonía, Ínternet kai Tileórasi
NERIT[1] 2014–2015
 Węgry Magyar Rádió MR 1993–2015
Magyar Televízió MTV

Członkowie stowarzyszeni[edytuj | edytuj kod]

Kraj Stacja Skrót
 Australia Australian Broadcasting Corporation ABC
FreeTV Australia Free
Special Broadcasting Service SBS
 Bangladesz National Broadcasting Authority of Bangladesh NBAB
 Brazylia Rádio Cultura RC
 Chile Canal 13 UCTV
 Chiny China Central Television CCTV
China National Radio CNR
Shanghai Media Group SMG
 Grenlandia Kalaallit Nunaata Radioa KNR
 Gruzja Teleimedi TEME
Rustawi 2 RB
 Hongkong Radio Television Hong Kong RTHK
 Indie All India Radio AIR
 Iran Islamic Republic of Iran Broadcasting IRIB
 Japonia Nippon Hōsō Kyōkai NHK
Tokyo Broadcasting System TBS
Tokyo FM TFM
 Kanada Canadian Broadcasting Corporation CBC/SRC
 Kazachstan Khabar Agency KA
Kanał 31
 Korea Południowa Korean Broadcasting System KBS
 Kuba Instituto Cubano de Radio y Televisión ICRT
 Malezja Radio Televisyen Malaysia RTM
 Mauritius Mauritius Broadcasting Corporation MBC
 Nowa Zelandia Radio New Zealand RNZ
Television New Zealand TVNZ
 Oman Public Authority for Radio and TV of Oman PART
 Południowa Afryka South African Broadcasting Corporation SABC
 Stany Zjednoczone National Broadcasting Company NBC
American Broadcasting Company ABC
Columbia Broadcasting System CBS
American Public Media APM
National Public Radio NPR
WFMT Radio Network WFMT
 Syria Organisme de la Radio-Télévision Arabe Syrienne ORTAS

Zatwierdzeni uczestnicy członkostwa[edytuj | edytuj kod]

Kraj Stacja Skrót
 Unia Europejska Euronews Euronews
 Belgia /  Francja /  Szwajcaria TV5 Monde TV5
 Francja /  Niemcy Arte Arte
 Macedonia JP MRD (Macedonian Broadcasting) JPMRD
 Rosja Russian TV and Radio Broadcasting Network RTRN
 Hiszpania Catalunya Música CAT
Cellnex Telecom

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zastąpiła upadłą ERT (członka EBU w latach 1950-2013)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]