Bibiane Schoofs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bibiane Schoofs
Bibiane Schoofs
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Ede
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1988
Rhenen
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Rudi Visser
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 142 (11 czerwca 2012)
Australian Open 3Q (2018)
Roland Garros 1Q (2012)
Wimbledon 3Q (2012)
US Open 1Q (2012, 2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 15 ITF
Najwyżej w rankingu 84 (19 marca 2018)

Bibiane Schoofs, występowała również pod nazwiskiem Bibiane Weijers (ur. 13 maja 1988 w Rhenen) – holenderska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodowy kontakt z tenisem rozpoczęła w czerwcu 2003 roku, biorąc udział z dziką kartą w turnieju ITF w holenderskim Alkmaar, gdzie odpadła już w pierwszej rundzie. Rok później, ponownie z dziką kartą, wystąpiła w podobnym turnieju w Enschede, jednak ponownie przegrała w pierwszym spotkaniu. Zagrała tam również po raz pierwszy w grze deblowej, w parze z Polką Martą Leśniak, ale także przegrała w premierowym meczu. W 2005 roku wystąpiła w kilku turniejach ITF, zarówno w grze singlowej, jak i w deblowej, a jej największym osiągnięciem z tego roku był finał debla w Tucuman w Argentynie. W następnym roku wygrała swój pierwszy turniej deblowy, natomiast pierwszy tytuł w grze podwójnej wywalczyła w 2010 roku, kiedy to wygrała turniej w Enschede, pokonując w finale Niemkę Nicolę Geuer. Najwięcej sukcesów w grze pojedynczej odniosła w 2011 roku, w którym rozegrała pięć finałów, z czego trzy wygrała.

Największym osiągnięciem Holenderki w turniejach rangi WTA jest ćwierćfinał turnieju w Luksemburgu w 2011 roku, w którym występowała po przejściu eliminacji, a w głównej imprezie pokonała Angelique Kerber i Rebeccę Marino.

W rankingu singlistek najwyżej była notowana w czerwcu 2012 roku, na 142. pozycji.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra podwójna 2 (2-0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 26 listopada 2017 Mumbaj Twarda Meksyk Victoria Rodríguez Słowenia Dalila Jakupović
Rosja Irina Chromaczowa
7:5, 3:6, 10–7
Zwyciężczyni 2. 7 stycznia 2018 Auckland Twarda Włochy Sara Errani Japonia Eri Hozumi
Japonia Miyu Katō
7:5, 6:1


Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 29/08/2010 Holandia Enschede ITF 10 000 ziemna Niemcy Nicola Geuer 6:1, 6:2
2. 13/03/2011 Turcja Antalya ITF 10 000 ziemna Holandia Danielle Harmsen 6:0, 4:6, 6:3
3. 19/06/2011 Francja Montpellier ITF 25 000 ziemna Hiszpania Leticia Costas 6:4, 6:4
4. 03/07/2011 Holandia Middelburg ITF 25 000 ziemna Holandia Lesley Kerkhove 7:6, 6:1
5. 20/04/2014 Turcja Antalya ITF 10 000 twarda Czechy Sandra Honigova 6:0, 6:3
6. 12/07/2015 Holandia Amstelveen ITF 10 000 ziemna Dania Karen Barbat 6:4, 3:6, 6:1
7. 10/07/2016 Holandia Amstelveen ITF 10 000 ziemna Holandia Arianne Hartono 6:7(4), 6:4, 6:3
8. 19/02/2017 Niemcy Altenkirchen ITF 25 000 dywanowa Holandia Quirine Lemoine 7:5, 7:5


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]