Olga Danilović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olga Danilović
Ilustracja
Państwo

 Serbia

Data i miejsce urodzenia

23 stycznia 2001
Belgrad

Gra

leworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Robert Cokan

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

1 WTA, 5 ITF

Najwyżej w rankingu

96 (8 października 2018)

Australian Open

2R (2021)

Roland Garros

2R (2022)

Wimbledon

3Q (2019)

US Open

2R (2021)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

2 WTA, 1 ITF

Najwyżej w rankingu

117 (24 czerwca 2019)

Olga Danilović (ur. 23 stycznia 2001 w Belgradzie) – serbska tenisistka, triumfatorka French Open 2016, Wimbledonu 2017 i US Open 2017 w konkurencji gry podwójnej dziewcząt.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

W 2016 roku zwyciężyła w zawodach French Open w grze podwójnej dziewcząt. Partnerowała jej Paula Arias Manjón, z którą w finale pokonała Olesię Pierwuszynę oraz Anastasiję Potapową. W 2017 roku razem z Kają Juvan zwyciężyły w rozgrywkach debla dziewcząt podczas Wimbledonu, w meczu mistrzowskim pokonując Catherine McNally i Whitney Osuigwe 6:4, 6:3. Końcowy triumf w zawodach wielkoszlemowych odniosła również w parze z Martą Kostiuk podczas US Open w tym samym sezonie, zwyciężając w ostatnim spotkaniu z deblem Lea BoškovićWang Xiyu wynikiem 6:1, 7:5.

Kariera seniorska[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2018 roku przegrała w eliminacjach do zawodów rangi WTA International Series w Moskwie, lecz dzięki wycofaniu się dwóch zawodniczek dostała się, po raz pierwszy w karierze, do głównej drabinki turnieju WTA. W drugiej rundzie pokonała rozstawioną z numerem ósmym Kaię Kanepi 7:6(3), 7:5, w ćwierćfinale reprezentantkę TOP 10 rankingu WTA – Julię Görges 6:3, 6:3, a w walce o finał odprawiła piątą zawodniczkę turnieju Alaksandrę Sasnowicz 6:2, 5:7, 7:5. W meczu mistrzowskim zmierzyła się z rówieśniczką – siedemnastoletnią Anastasiją Potapowa. W trzecim secie wróciła ze stanu 3:4 i 0:40, wygrywając trzy kolejne gemy i odnosząc pierwsze w karierze zwycięstwo, i to w debiucie, w turnieju WTA.

Od grudnia 2019 do kwietnia 2020 jej trenerem był Tomasz Wiktorowski[1][2].

W zawodach cyklu WTA Tour Serbka wygrała jeden turniej w grze pojedynczej z dwóch rozegranych finałów, w grze podwójnej natomiast wygrała dwa turnieje z trzech osiągniętych finałów. W deblu awansowała też do jednego finału w zawodach cyklu WTA 125.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Olga jest córką serbskiego koszykarza, Predraga Danilovicia.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A Q1 Q2 2R A 0 / 1 1 – 1
French Open A A Q2 Q1 Q1 2R 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A Q3 NH Q1 A 0 / 0 0 – 0
US Open A Q2 A A 2R Q1 0 / 1 1 – 0
Ranking na koniec roku 465 103 187 183 131 0 / 3 3 – 2

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A NH A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 689 167 240 434 258 0 / 0 0 – 0

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Olga Danilović nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 2 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 29 lipca 2018 Moskwa Ceglana Rosja Anastasija Potapowa 7:5, 6:7(1), 6:4
Finalistka 1. 17 lipca 2022 Lozanna Ceglana Chorwacja Petra Martić 4:6, 2:6

Gra podwójna 3 (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 29 września 2018 Taszkent Twarda Słowenia Tamara Zidanšek Rumunia Irina-Camelia Begu
Rumunia Raluca Olaru
7:5, 6:3
Finalistka 1. 7 marca 2021 Lyon Twarda (hala) Kanada Eugenie Bouchard Słowacja Viktória Kužmová
Holandia Arantxa Rus
6:3, 5:7, 7–10
Zwyciężczyni 2. 16 lipca 2022 Lozanna Ceglana Francja Kristina Mladenovic Norwegia Ulrikke Eikeri
Słowenia Tamara Zidanšek
walkower

Finały turniejów WTA 125[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna 1 (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 5 czerwca 2022 Makarska Ceglana Serbia Aleksandra Krunić Słowenia Dalila Jakupović
Chorwacja Tena Lukas
7:5, 2:6, 5–10

Finały turniejów rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 80 000 $
turnieje z pulą nagród 60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 6 (4–2)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 1. 20/11/2016 Antalya 10 000 Ceglana Słowacja Vivien Juhaszova 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 2. 26/03/2017 Antalya 15 000 Ceglana Austria Julia Grabher 6:3, 6:2
Finalistka 1. 04/11/2017 San Cugat 25 000 Ceglana Rosja Marta Paigina 6:2, 4:6, 3:6
Finalistka 2. 26/11/2017 Walencja 25 000 Ceglana Rumunia Irina Bara 7:5, 4:6, 0:6
Zwyciężczyni 3. 25/03/2018 Pula 25 000 Ceglana Włochy Federica Di Sarra 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 4. 15/07/2018 Versmold 60 000 Ceglana Niemcy Laura Siegemund 5:7, 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 5. 01/09/2019 Montreux 60 000 Ceglana Austria Julia Grabher 6:2, 6:3

Gra podwójna 3 (1–2)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Zwyciężczyni 1. 19/11/2016 Antalya 10 000 Ceglana Turcja Berfu Cengiz Niemcy Tayisiya Morderger
Niemcy Yana Morderger
6:4, 6:4
Finalistka 1. 04/11/2017 San Cugat 25 000 Ceglana Hiszpania Guiomar Maristany Zuleta de Reales Brazylia Luisa Stefani
Meksyk Renata Zarazúa
1:6, 4:6
Finalistka 2. 14/07/2018 Versmold 60 000 Ceglana Serbia Nina Stojanović Turcja Pemra Özgen
Grecja Despina Papamichail
6:1, 2:6, 4–10

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2016 French Open Ceglana Hiszpania Paula Arias Manjón Rosja Olesia Pierwuszyna
Rosja Anastasija Potapowa
3:6, 6:3, 10–8
Zwyciężczyni 2017 Wimbledon Trawiasta Słowenia Kaja Juvan Stany Zjednoczone Catherine McNally
Stany Zjednoczone Whitney Osuigwe
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 2017 US Open Twarda Ukraina Marta Kostiuk Chorwacja Lea Bošković
Wang Xiyu
6:1, 7:5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Były trener Radwańskiej znalazł nową podopieczną. eurosport.tvn24.pl, 2019-12-29. [dostęp 2022-06-09].
  2. Jakub Niechciał: Miał zrobić z serbskiej piękności drugą Agnieszkę Radwańską. Przeszkodził im koronawirus. sportowy24.pl, 2021-12-06. [dostęp 2022-06-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]