Bieniewiec (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Bieniewiec

Bieniewiecpolski herb szlachecki, nadany w Królestwie Kongresowym.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu błękitnym wokół snopa złotego wąż zielony dwa razy owinięty z głową do góry.

W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

Labry błękitne podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany 25 maja 1845 roku Juliuszowi Wilhelmowi Brunwej przez Mikołaja I.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Brunwej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 23.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]