Bitwa pod Bouvines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Bouvines
Wojna o zjednoczenie Francji 1186-1214
Ilustracja
Czas 27 lipca 1214
Miejsce Bouvines
Terytorium Francja
Wynik zwycięstwo wojsk francuskich
Strony konfliktu
Blason pays fr FranceAncien.svg Francuzi Modena Duchy COA.jpg Welfowie

Blason Nord-Pas-De-Calais.svg Flamandowie
Royal Arms of England (1198-1340).svg Anglicy
Armoiries Brabant.svg Brabantczycy

Dowódcy
Filip II Otton IV[1]
Siły
4 tys. rycerstwa, 11 tys. piechoty 3,5 tys. rycerstwa, 21 tys. piechoty
Straty
1 tys. zabitych ponad 1 tys. zabitych, 9 tys. jeńców

Bitwa pod Bouvines – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 lipca 1214 roku.

Była to rozstrzygająca bitwa pomiędzy rodami Welfów i Staufów, rozgrywająca się poza terenem Niemiec. Główną rolę odegrał tym razem król Francji Filip II August, który poróżnił się z królem angielskim Janem bez Ziemi. Plany króla Francji dokonania inwazji na Anglię spełzły na niczym, wobec czego król francuski zebrał wojsko w celu ukarania swojego wasala, hrabiego Flandrii Ferdynanda Portugalskiego, który przeszedł na stronę Anglii. Ponieważ Filipowi nie udało się pokonać Ferdynanda, swoją szansę pokonania Francji zwietrzył tym razem Jan bez Ziemi i w lutym 1214 r. wyruszył do południowej Francji, gdzie zamierzał odbić swoje utracone posiadłości. Do króla angielskiego przyłączył się cesarz Otton IV z rodu Welfów, który zaatakował z północy.

W czerwcu 1214 r. Anglicy po zdobyciu Anjou zostali w końcu przez Francuzów zepchnięci na północ. W ślad za uciekającymi wrogami Francuzi ruszyli do Flandrii, gdzie w okolicach Bouvines w dniu 27 lipca starli się z siłami cesarza Ottona IV i Jana bez Ziemi. Bitwa była zacięta, a król francuski cudem uniknął śmierci po tym, gdy ściągnięto go z konia.

O wyniku starcia zadecydował atak rycerstwa francuskiego. Cesarz Otton IV i król Anglii w panice opuścili pole bitwy. W rycerskim geście Filip nakazał naprawić złamane skrzydło orła cesarskiego, którego odesłał Ottonowi na znak zwycięstwa.

Zwycięstwo pod Bouvines oznaczało załamanie się potęgi Welfa i zmiany polityczne w Niemczech, a także znaczny wzrost pozycji i prestiżu Francji w Europie.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Georges Duby, Bitwa pod Bouvines, niedziela 27 lipca 1214, przeł. Monika Tournay-Kossakowska i Anna Falęcka, PIW, Warszawa 1988 (książka ma aneks z przekładami fragmentów źródeł historycznych o bitwie), ISBN 83-06-01478-2.
  • Benedykt Zientara, Historia powszechna średniowiecza, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2002 (wyd. VIII), ISBN 83-85660-94-1.