Bitwa pod Famars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Famars
I koalicja antyfrancuska
ilustracja
Czas 23 maja 1793 r.
Miejsce Famars
Terytorium Francja
Wynik zwycięstwo wojsk I koalicji antyfrancuskiej
Strony konfliktu
Francja Hanower, Wielka Brytania, Austria
Dowódcy
gen. Lamarche książę Yorku Fryderyk
Siły
27 000 żołnierzy 53 000 żołnierzy
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
miejsce bitwy
miejsce bitwy
50°18′58″N 3°31′12″E/50,316111 3,520000
I koalicja antyfrancuska

Verdun - Valmy - Jemappes - Mainz - Neerwinden- Mas Deu - Famars - Bellegarde - Perpignan - Hondschoote Peyrestortes - Tulon - Truillas -Wattignies - Kaiserslautern - Froeschwiller - Tourcoing - Tournay - Ushant (Ouessant) - Fleurus (I) - Fleurus (II) - Tripstadt - Groix - Quiberon - Loano - Montenotte - Mondovì - Lodi - Ettlingen - Lonato - Castiglione - Würzburg - Rovereto - Bassano - Arcole - Rivoli - MantuaPrzylądek św. Wincentego - Fishguard - Kamperduin


Wojny wandejskie

Bitwa pod Famars – starcie zbrojne, które miało miejsce 23 maja 1793 roku podczas wojny Francji z pierwszą koalicją.

Bitwa stoczona została w okolicach wioski Famars między armią francuską (27 000 żołnierzy) dowodzoną przez generała Lamarche'a a armią austriacko-hanowersko-angielską (53 000 żołnierzy) dowodzona przez księcia Yorku Fryderyka. Pobici Francuzi stracili 3000 zabitych i rannych, 300 jeńców, 17 dział i 14 wozów z amunicją, natomiast sprzymierzeni - około 1100 zabitych i rannych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, t. 1, Wyd. MON, Warszawa 1965.