Bitwa pod Arcole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
La Bataille du Pont d'Arcole.jpg
Bitwa pod Famars
I koalicja antyfrancuska
ilustracja
Czas 15-17 listopada 1796 r.
Miejsce Arcole
Wynik zwycięstwo armii Francuzów
Strony konfliktu
Francja Austria
Dowódcy
Napoleon Bonaparte Józef Alvinczy
Siły
20 000 żołnierzy 24 000 żołnierzy
Straty
3 500 zabitych i rannych

1 300 zaginionych

2 200 zabitych i rannych

4 000 żołnierzy dostało się do niewoli[1]

I koalicja antyfrancuska

Verdun - Valmy - Jemappes - Mainz - Neerwinden- Mas Deu - Famars - Bellegarde - Perpignan - Hondschoote Peyrestortes - Tulon - Truillas -Wattignies - Kaiserslautern - Froeschwiller - Tourcoing - Tournay - Ushant (Ouessant) - Fleurus (I) - Fleurus (II) - Tripstadt - Groix - Quiberon - Loano - Montenotte - Mondovì - Lodi - Ettlingen - Lonato - Castiglione - Würzburg - Rovereto - Bassano - Arcole - Rivoli - MantuaPrzylądek św. Wincentego - Fishguard - Kamperduin


Wojny wandejskie

Bitwa pod Arcole – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach od 15 do 17 listopada 1796 roku podczas wojny Francji z pierwszą koalicją.

Armia austriacka (24 000 żołnierzy) dowodzona przez generała Alvincziego maszerowała na Weronę. Bonaparte mający ze sobą 20 000 żołnierzy postanowił zaskoczyć przeciwnika i uderzyć na jego lewe skrzydło przez bagnisty teren znajdujący się w widłach rzek Adygi i Alpone.

W okolicach miejscowości Ronco wojska francuskie przeprawiły się przez Adygę i uderzyły na Austriaków. Znajdujący się na lewym skrzydle francuskim Masséna nacierał w kierunku Porcile, natomiast znajdujący się na prawym skrzydle francuskim Augereau prowadził atak w kierunku Arcole, gdzie stał most na rzece Alpone. Atak Massény zakończył się pełnym powodzeniem, jednak dywizja Augereau, będąc na wschodnim brzegu rzeki Alpone, dostała się pod silny ogień austriackiej artylerii. W tej sytuacji Bonaparte, chcąc przedostać się na drugi brzeg, osobiście poprowadził szturm na most pod Arcole i zdobył go. Ponadto Francuzi sforsowali Adygę poniżej ujścia rzeki Alpone. Pomimo tego Austriakom udało się jednak uniknąć osaczenia i wycofać się.

Bonaparte zarządził 16 listopada odwrót, licząc na to, że nieprzyjaciel skusi się i zaatakuje wycofujących się Francuzów. Alvinczi postąpił zgodnie z nadziejami Bonapartego i zaatakował. Francuzi odparli atak Austriaków i 17 listopada sami przeszli do natarcia. Sukces Massény na lewym skrzydle spowodował, że Austriakom pod Arcole zagroziło oskrzydlenie. By tego uniknąć rozpoczęli odwrót na Montebello. Pobici Austriacy stracili ok. 6 200 żołnierzy. Natomiast Francuzi odnotowali straty 4 800 ludzi.

Przypisy

  1. Poprawki w danych nt. liczby wojsk i strat uwzględnione na podstawie artyk. o bitwie w angielskojęz. Wikipedii

Bibliografia[edytuj]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.