Bitwa pod Wojniłowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Wojniłowem
wojna polsko-turecka 1672-1676
Czas 24 września 1676
Miejsce Wojniłów, Dołha
Terytorium Ukraina
Wynik taktyczna wygrana Polaków
Strony konfliktu
I Rzeczpospolita Chanat krymski
Dowódcy
Jan III Sobieski nieznany
brak współrzędnych
Wojna polsko-turecka 1672–1676

Ładyżyn (1672) – Humań (1672) – Kamieniec Podolski (1672) – Korzec (1672) – Lwówwyprawa Jana Sobieskiego na czambuły tatarskie (1672) – Krasnobród (1672) – Narol (1672) – Niemirów (1672) – Komarno (1672) – Petranka (1672) – Kałusz (1672) – Chocim (1673) – Lesienice (1675) – Trembowla (1675) – Wojniłów (1676) – Żurawno (1676)

Bitwa pod Wojniłowem miała miejsce 24 września 1676 podczas wojny polsko-tureckiej 1672-1676

Bitwa stoczona między wojskami polskimi pod dowództwem Jana III Sobieskiego a Tatarami. Sobieski wyruszył z Żurawna z całą jazdą na rozpoznanie wojsk tureckich znajdujących się pod Stanisławowem. Przednia straż polska natknąwszy się pod Wojniłowem na czambuł tatarski rozbiła go, ale pod naciskiem nowych sił tatarskich musiała się wycofać. Pod Dołhą Tatarzy zaatakowali główne siły Sobieskiego, usiłując odciąć im odwrót, zostali jednak odrzuceni. Polacy wycofali się do Żurawna, gdzie założyli warowny obóz.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]