Biurowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dyrekcja Kolei w Krakowie, 1888–1889; biurowiec XIX-wieczny (2012)
Biurowce w dzielnicy HafenCity w Hamburgu (2011)

Biurowiec, in. budynek biurowybudynek mieszczący biura i inne pomieszczenia służące za miejsce wykonywania pracy umysłowej.

Klasyczne biurowce stanowią siedziby zarządu przedsiębiorstw przemysłowych lub handlowych. W szerszym ujęciu do biurowców zalicza się budynki urzędów administracji państwowej albo też mieszczące całość przedsiębiorstwa nieprodukcyjnego.

Współczesne biurowce powstają jako wyspecjalizowane obiekty o rzucie zorganizowanym wokół elementów stałych - mieszczących piony komunikacyjne i pomieszczenia sanitarne. Poszczególne pomieszczenia mogą być wydzielane przy pomocy ścian działowych, zwykle o lekkiej konstrukcji (np. gipsowo-kartonowej).

Typologia funkcjonalno-przestrzenna biurowców[edytuj]

W zależności od zasady organizacji rzutu wewnętrznej można wyróżnić:

  • biurowce o otwartym rzucie (jednoprzestrzenne)
  • biurowce o rzucie podzielonym na pomieszczenia:
    • dwutraktowe
    • trójtraktowe
  • biurowce o układzie mieszanym

Poszczególne typy mogą występować w różnym układzie rzutu, jako:

  • budynki w formie podłużnej i skomponowane z nich zespoły
  • w formie rzutu o symetrii środkowej (wielobok, krzyż, gwiazda)
  • w formie wieloboku (najczęściej czworoboku) wokół zamkniętego dziedzińca
  • w formie rzutu nieregularnego

Klasyfikacja biurowców[edytuj]

Współcześnie (rok 2016) spotyka się oznaczenia biurowców klasami, np. klasa A, B+, itd. Nie istnieje ogólnieprzyjęty system i metodyka klasyfikacji biurowców (lub powierzchni biurowych). Spośród wymienianych w literaturze należy wymienić klasyfikacje: BOMA International, Rolfe Judd Architecture i CB Richard Ellis, Warsaw Research Forum i Brachocki[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dariusz Trojanowski, Magdalena Obłońska. Klasyfikacja biurowców na przykładzie rynku nieruchomoości w Trójmieście. „Zarządzanie i Finanse Journal of Management and Finance”. vol. 12, No. 4/2014. ISSN 2084-5189 (pol.). }

Linki zewnętrzne[edytuj]