Bjerkandera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Szaroporka
Ilustracja
Szaroporka odymiona
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

żagwiowce

Rodzina

korownicowate

Rodzaj

szaroporka

Nazwa systematyczna
Bjerkandera P. Karst.
Meddn. Soc. Fauna Flora fenn. 5: 38 (1879)
Typ nomenklatoryczny

Bjerkandera adusta (Willd.) P. Karst. 1879

Bjerkandera P. Karst. (szaroporka) – rodzaj grzybów z rodziny korownicowatych (Phanerochaetaceae)[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Grzyby kortycjoidalne o owocniku rocznym, rozproszonym, rozpostartym do siedzącego. Powierzchnia jasna, niestrefowana, drobnoziarniście aksamitna do owłosionej. Hymenofor rurkowaty, pory czarniawe do brązowych, wyraźnie odgraniczone od kontekstu o barwie od białej do kremowej. System strzępkowy monomityczny, strzępki ze sprzążkami, w hymenium cienkościenne, w kontekście bardziej grubościenne, w kapeluszu grubościenne. Cystyd brak. Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, ze sprzążką bazalną. Bazydiospory podłużne, elipsoidalne, szkliste, gładkie, cienkościenne i nieamyloidalne. Powodują białą zgniliznę drewna[2].

Szaroporki łatwo rozpoznać morfologicznie po dużych owocnikach i hymenoforze o barwie od szarej do czarniawej z fioletowymi odcieniami. Monomityczny system strzępkowy, gładkie bazydiospory i rodzaj zgnilizny wskazują na pokrewieństwo z Tyromyces[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji: Phanerochaetaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi (według Index Fungorum)[1].

Synonim naukowy Myriadoporus Peck[3].

Polską nazwę podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r., w piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten ma również inne nazwy polskie: huba, żagiew, bjerkandra[4].

Gatunki występujące w Polsce:

Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[5]. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Index Fungorum [dostęp 2013-11-12] (ang.).
  2. a b Genera of corticioid fungi: keys, nomenclature and taxonomy, „Studies in Fungi”, 5 (1), 2020, s. 169 [dostęp 2023-09-07] (ang.).
  3. Species Fungorum [dostęp 2013-11-12] (ang.).
  4. a b Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 72,73, ISBN 83-89648-09-1.
  5. Index Fungorum (gatunki) [dostęp 2013-10-20] (ang.).