Blacksad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Blacksadfrancuska seria komiksowa autorstwa Hiszpanów: Juana Díaza Canalesa (scenariusz) i Juanja Guarnida (rysunki), publikowana w oryginale od 2000 przez wydawnictwo Dargaud, a po polsku – przez Siedmioróg (tomy 1. i 2.) i Egmont Polska (od tomu 3.).

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Jest to mroczna seria kryminalna przypominająca stylistyką film noir. Jej bohaterami są antropomorficzne zwierzęta. Tytułowa postać, John Blacksad, to prywatny detektyw w postaci czarnego kota, rozwiązujący zagadki kryminalne w Stanach Zjednoczonych lat 50. XX wieku.

Najważniejsze postacie[edytuj | edytuj kod]

  • John Blacksad – główny bohater, przedstawiony jako czarny kot, prywatny detektyw, choć czasem dorabia też jako osobisty ochroniarz. Zwykle nosi ciemnozielony garnitur, krawat w czerwone i złote paski oraz prochowiec. Dla przykrywki często używa aliasu John H. Blackmore. Jest weteranem II wojny światowej, podczas której walczył w Europie.
  • Weekly – znajomy Blacksada, często robiący za jego pomocnika. Przedstawiony jako brązowa łasica z problemami z higieną (przyznaje, że jego przydomek "Weekly", z ang. "co tydzień", pochodzi od częstości kąpieli). Pracuje jako reporter dla tabloidu What's News.
  • Smirnov – komisarz policji, brązowy owczarek niemiecki. Przyjaciel Blacksada. Kot nieraz pomaga mu dopaść wpływowych ludzi, których on sam nie może tknąć ze względu na presję zwierzchników.

Tomy[edytuj | edytuj kod]

Tom Tytuł i rok wydania polskiego Tytuł i rok wydania oryginalnego
1 Pośród cieni (2001) Quelque part entre les ombres (2000)
2 W śnieżnej bieli/Arktyczni (2003/2017) Arctic-Nation (2003)
3 Czerwona dusza (2007) Âme rouge (2005)
4 Piekło, spokój (2010) L'Enfer, le silence (2010)
5 Amarillo (2013) Amarillo (2013)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy tom serii zdobył wielką popularność, został przetłumaczony na wiele języków europejskich i otrzymał liczne wyróżnienia, m.in. trzy nominacje do Nagrody Eisnera w 2004[1]. Na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angoulême w 2004 drugi tom otrzymał nagrody za najlepszy rysunek dla Guarnida i nagrodę publiczności, a w 2006 autorzy otrzymali nagrodę za najlepszą serię komiksową[2]. Czwarty tom został uhonorowany w 2011 Nagrodami Eisnera za najlepsze amerykańskie wydanie zagranicznego komiksu i dla Guarnida w kategorii "najlepszy kolorysta lub artysta multimedialny"[3]. W latach 2011, 2013 i 2015 autorzy otrzymali Nagrodę Harveya za najlepsze amerykańskie wydanie zagranicznego komiksu[2].

Adaptacja filmowa[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku magazyn "Variety" doniósł, że powstanie filmowa adaptacja komiksu[4]. Miała być wyprodukowana przez Thomasa Langmanna i wyreżyserowana przez Louisa Leterriera (reżysera m.in: Transportera 2, Incredible Hulk)[4]. Premiera miał mieć miejsce w 2009, jednak ostatecznie projekt nie został zrealizowany.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Patrick Sauriol: 2004 Eisner Awards nominees announced (ang.). mania.com, 8 kwietnia 2004. [dostęp 1 sierpnia 2008].
  2. a b Juanjo Guarnido, Europe Comics [dostęp 2020-05-13] (ang.).
  3. Dark Horse Rocks EISNERS With Five Wins!, www.darkhorse.com [dostęp 2020-05-13] (ang.).
  4. a b John Hopewell: Langmann launches edgy schedule (ang.). variety.com, 25 stycznia 2008. [dostęp 1 sierpnia 2008].