Blok Demokratyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Blok Demokratyczny – wspólna koalicja i lista wyborcza Polskiej Partii Robotniczej (PPR) i kilku podporządkowanych jej w różnym stopniu partii satelitarnych przed wyborami do Sejmu Ustawodawczego w 1947 r. przewidzianymi przez porozumienia jałtańskie.

W skład Bloku, oprócz PPR, wchodziły PPS, SD oraz SL. Z blokiem współpracowały też PSL „Nowe Wyzwolenie” i Stronnictwo Pracy (grupa Feliksa Widy-Wirskiego i Zygmunta Felczaka)[1][2]. Zgodnie z przedwyborczym porozumieniem, podział mandatów w bloku przewidywał po 31% zdobytych miejsc w przyszłym parlamencie dla PPR i PPS, 27% dla SL i 11% dla SD[3]. Ugrupowanie wygrało w sfałszowanych na ich korzyść wyborach do Sejmu Ustawodawczego w 1947 r.[1][2]

Kierujący Polskim Stronnictwem Ludowym Stanisław Mikołajczyk odmówił przystąpienia do Bloku, gdyż działacze PPR nie zgodzili się na stawiane przez niego żądanie 40% miejsc w Sejmie dla PSL, zgadzając się na po 25% mandatów dla PPR i PSL, 22% dla PPS, 12% dla SL oraz po 8% dla SD i SP[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polskie Stronnictwo Ludowe Nowe Wyzwolenie w Encyklopedii Onet. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-03)].
  2. a b Stronictwo Pracy w Encyklopedii Onet. [dostęp 2009-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-04)].
  3. Sfałszowane wybory do Sejmu - Polish History Museum, muzhp.pl [dostęp 2021-05-05] (ang.).
  4. Kosztowny upór Mikołajczyka, Przegląd, 18 kwietnia 2021 [dostęp 2021-05-05] (pol.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]