Front Jedności Narodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hasło popierające program FJN umieszczone na budynku Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej przy ul. Słowackiego 6/8 na warszawskim Żoliborzu, lata 60.
Plakat wyborczy FJN z lat 70
Odznaka Zasłużony Działacz FJN

Front Jedności Narodu (FJN) – organizacja społeczno-polityczna utworzona w 1952, do 1956 działająca pod nazwą Front Narodowy (FN).

FJN obejmował związki zawodowe, partie polityczne (PZPR, ZSL i SD) oraz inne organizacje społeczne i społeczno-polityczne. Realizował cele polityczne PZPR i był jej podporządkowany. Przewodniczącym zostawał zazwyczaj przewodniczący lub zastępca przewodniczącego Rady Państwa. Front Jedności Narodu był zaangażowany w wybory do Sejmu i rad narodowych poprzez monopol na zgłaszanie kandydatów – do 1976 w praktyce, następnie oficjalnie. Sprawował patronat nad ogólnopolskimi oraz lokalnymi akcjami społecznymi.

Jego siedziba mieściła się w Pałacyku Sobańskich w Warszawie przy Alejach Ujazdowskich 13.

Według założeń Front miał skupiać wszystkie siły państwa pragnące pracować i działać dla Polski Ludowej, jednoczyć obywateli wokół węzłowych problemów i potrzeb oraz bieżących i dalekosiężnych zadań gospodarczych, politycznych, społecznych i międzynarodowych kraju. Front Jedności Narodu miał być wyrazem wspólnoty interesów, dążeń i poglądów całego społeczeństwa polskiego, klasy robotniczej, chłopstwa oraz inteligencji[1].

Ogólnopolski Komitet Frontu Jedności Narodu przyznawał Odznakę 1000-lecia Państwa Polskiego[2].

W 1983 został rozwiązany i zastąpiony przez Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego (PRON).

 Zobacz też kategorię: Członkowie Frontu Jedności Narodu.

Przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu FN i FJN (1952–1983)[edytuj | edytuj kod]

Wiceprzewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu FJN (1958–1983)[edytuj | edytuj kod]

Członkowie Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu FJN (1958–1983)[edytuj | edytuj kod]

Sekretarze Ogólnopolskiego Komitetu FJN (1958–1983)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Łopatka: Słownik Wiedzy Obywatelskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 123.
  2. Wyróżnienie dla sanockich harcerzy. „Nowiny”, s. 6, Nr 242 z 12 października 1966. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]