Bock (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bock I POL COA.svg

Bock Iśląski i inflancki herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu srebrnym na murawie wspięty jeleń czerwony.

W klejnocie nad hełmem w zawoju czerwono-srebrnym pół takiegoż jelenia.

Labry czerwone podbite srebrem.

W Herbarzu śląskim Leonharda Dorsta w herbie brak murawy oraz zawoju na hełmie[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nieznana geneza herbu. Wymieniają go herbarze Baltisches Wappenbuch i herbarz śląski Dorsta.

Herbowni[edytuj]

Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:

Bock.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Leonhard Dorst: Schlesisches Wappenbuch oder die Wappen des Adels im Souverainen Herzogthum Schlesien der Grafschaft Glatz und der Oberlausitz.. T. 1. Görlitz: G. Heinze, 1847, s. tabl. 54.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]