Boczniak łyżkowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boczniak łyżkowaty
Pleurotus pulmonarius.SOUTHbay.jpg
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina boczniakowate
Rodzaj Pleurotus
Gatunek boczniak łyżkowaty
Nazwa systematyczna
Pleurotus pulmonarius (Fr.) Quel.
Mém. Soc. Émul. Montbéliard, Sér. 2 5: 11 (1872)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Lungenseitling.jpg

Boczniak łyżkowaty (Pleurotus pulmonarius (Fr.) Quel.) – gatunek grzybów z rodziny boczniakowatych (Pleurotaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podał C. Narkiewicz w 2001[2]. Synonimy łacińskie:[3].

  • Agaricus pulmonarius Fr. (1821)
  • Dendrosarcus pulmonarius (Fr.) Kuntze (1898)
  • Pleurotus araucariicola Singer (1954)
  • Pleurotus ostreatus f. pulmonarius (Fr.) Pilát (1933)
  • Pleurotus ostreatus var. pulmonarius (Fr.) Iordanov{?} (1979)

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnicy 5 - 12 cm, łopatowaty, u młodszych okazów ostrygowaty, z poprzeginanym, niekiedy potarganym brzegiem, miękki, cienkomięsisty, jasny, kremowy, bladobrązowy, na brzegu żółknący, z wiekiem szarobrązowy, przyrośnięty bokiem do podłoża[4].

Blaszki

Gęste, głęboko zbiegające na trzon, nierozwidlone, wąskie, sprężyste, barwy kapelusza[4].

Trzon 

Wysokości 1 – 6 cm i grubości 0,6 – 1,5 cm, ekscentryczny[4].

Miąższ

O niewyraźnym zapachu przypominającym anyż i słodkawym smaku, początkowo sprężysty, delikatny, z wiekiem twardy, białawy[4].

Wysyp zarodników

Biały z fioletowym odcieniem. Zarodniki cylindryczne, 7,5-11 x 3-4 µm[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Latem do wczesnej jesieni, najczęściej na pniach i w konarach buków, również na dębach i innych drzewach liściastych. Owocniki przeważnie rosną w licznych kępach, ale spotyka się też pojedyncze egzemplarze[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jadalny. Wykorzystuje się go do różnych potraw. Doskonały do marynowania w zalewie słodko-kwaśnej. Zbiera się tylko młode owocniki, ponieważ starsze są z reguły zarażone przez larwy owadów[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Jadalny boczniak ostrygowaty (Pleurotus ostreatus), ale ten występuje tylko późną jesienią, oraz ciżmówki (Crepidotus) odróżniające się gliniastobrązowym kolorem blaszek[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Anton Janitor, Vincent Kabát, Ján Magál, Pavol Škubla: Atlas grzybów. S. 104. ISBN 978-83-245-1459-5