Bocznianka białoszara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bocznianka białoszara
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina boczniakowate
Rodzaj bocznianka
Gatunek bocznianka białoszara
Nazwa systematyczna
Hohenbuehelia fluxilis (Fr.) P.D. Orton
Notes R. bot. Gdn Edinb. 26: 50 (1964)

Bocznianka białoszara (Hohenbuehelia fluxilis (Fr.) P.D. Orton) – gatunek grzybów z rodziny boczniakowatych (Pleurotaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hohenbuehelia, Pleurotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1821 r. Elias Fries nadając mu nazwę Agaricus fluxilis. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1949 r. Peter D. Orton, przenosząc go do rodzaju Hohenbuehelia[1].

Synonimy[2]:

  • Agaricus fluxilis Fr. 1821
  • Calathinus fluxilis (Fr.) Quél. 1886
  • Dendrosarcus fluxilis (Fr.) Kuntze 1898
  • Hohenbuehelia fluxilis (Fr.) P.D. Orton 1964 var. fluxilis
  • Pleurotus fluxilis (Fr.) Gillet 1876

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.[3]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocnik

Średnica 0,3-1,9 cm, kształt okrągławy, nerkowaty, początkowo wypukły, potem płaski. Brzeg prosty. Powierzchnia lepka, galaretowata, z prześwitującymi blaszkami, delikatnie łuseczkowata i nieco owłosiona przy podstawie. Barwa początkowo niebieskawa, potem jaśniejąca – białoszara, umbrowata do niemal białej. Trzonu brak[4].

Blaszki

Białawe, średnio gęste, wolne lub wykrojone, o krawędzi delikatnie ząbkowanej[4].

Miąższ

Galaretowaty, w górnej warstwie szary lub brązowy, w dolnej biały. Smak silnie mączny, zapach słabo mączny[4].

Cechy mikroskopowe

Zarodniki o rozmiarach (7,5-)8-10,5(-12,5) × (3-)3,5-5(-5,5) μm, elipsoidalne lub cylindryczne. Podstawki 2-zarodnikowe. Cheilocystydy o rozmiarach 16-38 × 3.5-7 μm, butelkowate, z dzióbkami o długości 1-2(-4) μm, o wierzchołkach rozszerzonych 1,5-4 × 1,5-3 μm. Metuloidy o rozmiarach 22-74 × 5-10,5 μm. Galaretowata warstwa ma grubość 0,15-0,7 mm[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Bocznianka białoszara występuje w Europie, podano jej stanowiska także w Armenii[5]. Na terenie Polski do 2003 r. podano 5 stanowisk[3]. W opracowaniu Czerwona lista roślin i grzybów Polski jest zaliczona do kategorii grzybów rzadkich (R)[6].

Występuje w lasach. Saprotrof. Owocniki pojawiają się pojedynczo lub w małych grupkach na martwych gałęziach drzew liściastych, zwłaszcza na wierzbach i olchach[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2018-12-02].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2018-12-03].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e H. Knudsen, J. Vesterholt. Funga Nordica Nordsvamp, Copenhagen, 2008
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2018-12-02].
  6. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki: Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: IB PAN, 2006. ​ISBN 83-89648-38-5​.