Bolesław Sobociński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bolesław Sobociński (ur. 28 czerwca 1906 w Petersburgu, zm. 31 października 1980 w South Bend) – polski logik i filozof.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Związany ze szkołą lwowsko-warszawską[1]. Ukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie okupacji niemieckiej brał udział w systemie tajnego nauczania[2]. Wraz z o. Józefem Marią Bocheńskim, Janem Drewnowskim oraz ks. Janem Salamuchą, współtworzył tzw. Koło Krakowskie[1]. Od 1945 roku Sobociński wykładał na University of Notre Dame, gdzie wypromował 5 doktorów[3]. W filozofii rozwijał idee swego nauczyciela, Stanisława Leśniewskiego[4], w latach 30. należał do jego najbliższych współpracowników[5]. Należał do ONR-u[6]. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jan Skoczyński, Jan Woleński: Historia filozofii polskiej. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2010, s. 403.
  2. Jan Woleński: Filozoficzna szkoła lwowsko-warszawska. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, s. 29.
  3. Mathematics Genealogy Project (ang.). [dostęp 2012-04-03].
  4. Jan Skoczyński, Jan Woleński: Historia filozofii polskiej. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2010, s. 543.
  5. Jan Woleński: Filozoficzna szkoła lwowsko-warszawska. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985, s. 89.
  6. Mateusz Rawicz: Duch Młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934–1944 (pol.). 2012-01-03. [dostęp 2012-04-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]