Bom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1. bom 2. maszt 3. pięta bomu 4. żagiel 5. topenanta 6. nok 7. szot 8. obciągacz bomu 9. kontrafał bomu

Bomdrzewce ruchome w omasztowaniu żaglowej jednostki pływającej. Jest to pozioma belka zamocowana przegubowo jednym końcem (piętą) w maszcie lub sztagu. Jej drugi koniec zwany nokiem, jest wolny. Do bomu mocowany jest dolny lik żagla przymasztowego w ożaglowaniu skośnym lub rzadziej sztaksla. Zadaniem bomu jest nadanie odpowiedniego kształtu żaglowi oraz umożliwienie nim manewrowania poprzez olinowanie ruchome. Współcześnie bomy wykonywane są ze stopów aluminium, bądź w przypadku jachtów regatowych z włókna węglowego. Dawniej i rzadko w dzisiejszych czasach spotyka się bomy drewniane.

Olinowanie bomu[edytuj | edytuj kod]

Główne:

Pomocnicze:

  • obciągacz bomu - zapobiega niepożądanemu podnoszeniu się bomu przy kursach pełnych.
  • topenanta (przy żaglu bermudzkim) lub dirki (przy żaglu gaflowym) - zapobiegają opadaniu bomu przy słabym wietrze lub silnie wybranym szocie, co pozwala utrzymać odpowiednie wybrzuszenie żagla.

Okucia bomu[edytuj | edytuj kod]

  • okucie pięty bomu - umożliwia wychylanie drzewca w poziomie i w pionie oraz obrót dookoła osi bomu.
  • okucie noku bomu - służy do mocowania topenanty, szotów oraz rogu szotowego żagla. Przy refowaniu przez nawijanie żagla na bom, jeśli szoty nie są mocowane wyłącznie na noku bomu, stosowany jest szotring – pierścień nakładany na bom.

Do refowania za pomocą reflinek, inaczej nazywanych reflinkami, bom ma przymocowane w pobliżu noku wąskie okucia z otworami, zwane bisami, wraz z krążkami – biblokami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 354-355. ISBN 978-83-7020-358-0.