Bonin (powiat łobeski)
Wygląd
Na mapach:
53°36′04″N 15°39′47″E/53,601111 15,663056
| wieś | |
Kościół | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
29-38[2] m n.p.m. |
| Liczba ludności (2021) |
189 |
| Strefa numeracyjna |
91 |
| Kod pocztowy |
73-150[3] |
| Tablice rejestracyjne |
ZLO |
| SIMC |
0778410 |
Położenie na mapie gminy Łobez | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu łobeskiego | |

Bonin (niem. Bonin[4]) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Łobez.
W latach 1818–1945 miejscowość administracyjnie należała do Landkreis Regenwalde (powiat Resko) z siedzibą do roku 1860 w Resku, a następnie w Łobzie[5].
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.
Położenie geograficzne
[edytuj | edytuj kod]Wieś położona jest na Pomorzu Zachodnim, około 25 kilometrów na południowy wschód od miasta Resko i pięć kilometrów na południowy wschód od miasta Łobez, i około 10 km na północny wschód od miasta Węgorzyno.
Kalendarium
[edytuj | edytuj kod]- 1321 – pierwsza wzmianka o wsi, ma nazwę Swantes van Bonin.
- XIX w. – zbudowano dwór.
- ok. 1845 – Luis von Borcke fundatorem neogotyckiego kościoła.
- 1845 – odlano dzwony dla kościoła (średnica 55 cm).
- 1873 – właścicielem folwarku był Bernhard von Borcke.
- 1893–1903 – właścicielem folwarku był Wolff Degner Borcke.
- 1903–1917 – właścicielem folwarku był Claus Borcke.
- 1917–1919 – majątek przeszedł na rodzinę Kuster.
- od 1919 – właścicielem folwarku był Wiktor Forak.
- 1925 – liczba mieszkańców wynosiła 378 osób, w tym 194 mężczyzn.
- 1931 – powierzchnia majątku obejmuje 1814 ha.
- 1933 - jest 331 mieszkańców.
- 1937 – zbudowano budynek szkoły.
- 1939 - wieś ma 273 mieszkańców.
- do 1945 – nauczycielem był Ernst Fritz.
- od 1945 wieś jest w Polsce
- od 1947 wieś ma polską nazwę Bonin.
Atrakcje
[edytuj | edytuj kod]- Kościół św. Józefa – wzniesiony w 1845 r. w stylu neogotyckim na planie prostokąta bez wyodrębnionego prezbiterium. Ściany z kamienia narzutowego koronuje prosty gzyms ceglany. Dwukondygnacyjną wieżę o wys. 19 m zwieńczono barokowym hełmem z początku XVIII w. Z cennego wyposażenia należy wskazać manierystyczny ołtarz z XVII w. wraz z obrazem olejnym „Zdjęcie z krzyża” oraz ośmioboczną barokową ambonę z tego samego okresu.
- Zespół dworsko-parkowy, który oddzielony jest od wiejskich zabudowań niewielkim strumieniem, zwany bonińskim.
- Dwór myśliwski o cechach eklektycznych zbudowano w XIX w. Od frontu budowlę zdobi charakterystyczny ryzalit zwieńczony trójkątnym tympanonem i poprzedzony gankiem z czterema filarami i tarasem u góry. Obecnie obiekt wraz z dawnym folwarkiem wykorzystany jest jako zakład treningowy stada ogierów.
- Z dworem sąsiaduje park o charakterze leśnym. Wśród starodrzewu przeważają dęby, rosnące również przy dworze.
- Aleja starych dębów.
We wsi znajduje się świetlica wiejska prowadzona przez Łobeski Dom Kultury[6].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 8125.
- ↑ Mapa wysokości i głębokości
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 80 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Gmina Łobez - Charakterystyka miejscowości. [dostęp 2013-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-07)].
- ↑ Regenwalde
- ↑ Łobeski Dom Kultury: Świetlice wiejskie. lobez-ldk.home.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-06)].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Zbigniew Harbuz: Kalendarium ziemi i powiatu łobeskiego, „Łabuź”, Łobez 2007, ISSN 1509-6378.