Borck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Borck POL COA.svg

Borck – polski herb szlachecki[1][2][3].

Opis herbu[edytuj]

Quote-alpha.png
W polu blekitnem złota lampa rzymska z płomieniem. Nad hełmem w koronienie taka sama lampa między dwoma orlemi skrzydłami, z których prawe błękitne, a lewe czerwone. Starożytny herb pomorski[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Quote-alpha.png
Borck herbu własnego, to jest, Kaganiec z ogniem i płomieniem gorejący, w modrem polu, na hełmie dwa skrzydła, jedno modre drugie czerwone, między niemi kaganiec gorejący. 0 tych ani Paprocki, ani Okolski nie pisał. Familia ta w Pomeranji starodawna, i tak w dobra dostateczna, że trzydzieści i siedm ludzi, na potrzebę jeden z nich mógł wystawić. Hartman in Republ. Jan Wojciech Borck marszałek i konsyliarz najwyższy i regent księztwa Pruskiego, podpisał dekreta komissyi królwskiej roku 1609. Gedeon Borck sędzia Infantski w roku 1678. Tejże familji Borek jest teraz najwyższym konsyliarzem u elektora Brandeburskiego. I tu znajduje niejakie podobieństwo między Borckami a Borchami, zwłaszcza że o Borckach późniejsi genealogiści milczą[3].

Herbowni[edytuj]

Borck, Preker[4]

Niesiecki[3] twierdzi, ze herb Borck jest herbem własnym należącym do rodziny Borck. Informacja o przynależności do herbu nazwiska Preker pochodzi od Gajla[4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Juliusz hr. Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 1. Warszawa: B. Bolcewicz, J. Sikorski, 1897, s. 48.
  2. a b Juliusz hr. Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: B. Bolcewicz, J. Sikorski, 1897-1906, s. 29.
  3. a b c Kasper Niesiecki: Herbarz Polski. T. 2. Lipsk: J. N. Bobrowicz nakładem Breitkopfa i Haertela, 1839, s. 240.
  4. a b Tadeusz Gajl, Herbarz Polski – [dostęp 25.12.2014]